Κλινική θεραπεία του οστεοσαρκώματος, παρόν και μέλλον

Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερό πρωτοπαθή κακοήθη όγκο των οστών και η προσέγγισή του αποτελεί μία πρόκληση για κάθε ιατρό. Αρχικά, στο πεδίο της διάγνωσης ο αυξημένος δείκτης υποψίας μέσα από την λεπτομερή λήψη του ιστορικού και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία παρέχει μία πρώτη εικόνα στην κατεύθυνση της κακοήθους οστικής νόσου. Παράλληλα, η είσοδος νέων απεικονιστικών τεχνικών όπως η PET/CT θα αναδείξει την αυξημένη μεταβολική αντίδραση των κακοήθων εστιών και θα ανιχνεύσει την εντόπιση πιθανών μεταστατικών εστίων ακόμα και εντός του ήδη πάσχοντος οστού. Εν συνεχεία, η βιοψία ανοικτή ή διαδερμική θα δώσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Ενώ κλασικά η ανοικτή βιοψία ήταν η εξέταση εκλογής τα τελευταία χρόνια η διαδερμική βιοψία κερδίζει έδαφος καθότι συνοδεύεται από μικρότερη νοσηρότητα και εξίσου υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Επιπλεόν, η διαδερμική βιοψία εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ανάγκης σύγκλεισης του χειρουργικού τραύματος κατά την εκτομή του όγκου κατά δεύτερο σκοπό. Όσον αφορά στην θεραπεία, η βάση παραμένει ο συνδυασμός νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας προεγχειρητικά, η εξαίρεση του όγκου επί υγιών ορίων και η επικουρική χημειοθεραπεία μετεγχειρητικά. Ωστόσο, στο κλασικό σχήμα δοξορουβυκίνης, σισπλατίνης και μεθοτρεξάτης έρχονται νέες θεραπείες να προστεθούν ειδικά χρήσιμες σε μεταστατικούς ασθενείς ή ασθενείς με επιπλοκές από την θεραπεία όπως καρδιοτοξικότητα ή νεφρική ανεπάρκεια. Ειδικότερα, εφαρμόζονται με επιτυχία οι αναστολείς της κινάσης της τυροσίνης Sorafenib, Regorafenib με μικρή αλλά ελπιδοφόρα παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε μεταστατικούς ασθενείς 6 και 4 μηνών αντίστοιχα. Στο επίπεδο της χειρουργικής αντιμετώπισης του οστεοσαρκώματος η χρήση αρθρωτών προθέσεων δίνει την δυνατότητα προσαρμογής στις εκάστοτε διεγχειρητικές συνθήκες και στα παραγόμενα οστικά ελλείμματα μετά την εξαίρεση του όγκου. Αξία ιδιαίτερης μνείας ήδη εντός της περίληψης του παρόντος πονήματος αποτελεί η υποβοηθούμενη και υποκαθοδηγούμενη μέσω υπολογιστή χειρουργική τεχνική, Computer-Assisted Navigational Surgery, εν συντομία CANS. Διαμέσου της CANS επιτυγχάνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η εκτομή του όγκου με αποτέλεσμα ειδικά για τα οστεοσαρκώματα της πυέλου έχει βελτιωθεί η πενταετής επιβίωση από 48% σε 78% σε συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα. Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση με κατάλληλη χειρουργική τεχνική αποτελούν εχέγγυα για την επιτυχή θεραπεία των ασθενών με οστεοσάρκωμα.

Authors dc:creator

• Μανώλης Νικόλαος
• Manolis Nikolaos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5361690

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5361690