{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5361690"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5361690","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική θεραπεία του οστεοσαρκώματος, παρόν και μέλλον","abstract":"Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερό πρωτοπαθή κακοήθη όγκο των οστών και η προσέγγισή του αποτελεί μία πρόκληση για κάθε ιατρό. Αρχικά, στο πεδίο της διάγνωσης ο αυξημένος δείκτης υποψίας μέσα από την λεπτομερή λήψη του ιστορικού και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία παρέχει μία πρώτη εικόνα στην κατεύθυνση της κακοήθους οστικής νόσου. Παράλληλα, η είσοδος νέων απεικονιστικών τεχνικών όπως η PET/CT θα αναδείξει την αυξημένη μεταβολική αντίδραση των κακοήθων εστιών και θα ανιχνεύσει την εντόπιση πιθανών μεταστατικών εστίων ακόμα και εντός του ήδη πάσχοντος οστού. Εν συνεχεία, η βιοψία ανοικτή ή διαδερμική θα δώσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Ενώ κλασικά η ανοικτή βιοψία ήταν η εξέταση εκλογής τα τελευταία χρόνια η διαδερμική βιοψία κερδίζει έδαφος καθότι συνοδεύεται από μικρότερη νοσηρότητα και εξίσου υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Επιπλεόν, η διαδερμική βιοψία εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ανάγκης σύγκλεισης του χειρουργικού τραύματος κατά την εκτομή του όγκου κατά δεύτερο σκοπό. Όσον αφορά στην θεραπεία, η βάση παραμένει ο συνδυασμός νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας προεγχειρητικά, η εξαίρεση του όγκου επί υγιών ορίων και η επικουρική χημειοθεραπεία μετεγχειρητικά. Ωστόσο, στο κλασικό σχήμα δοξορουβυκίνης, σισπλατίνης και μεθοτρεξάτης έρχονται νέες θεραπείες να προστεθούν ειδικά χρήσιμες σε μεταστατικούς ασθενείς ή ασθενείς με επιπλοκές από την θεραπεία όπως καρδιοτοξικότητα ή νεφρική ανεπάρκεια. Ειδικότερα, εφαρμόζονται με επιτυχία οι αναστολείς της κινάσης της τυροσίνης Sorafenib, Regorafenib με μικρή αλλά ελπιδοφόρα παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε μεταστατικούς ασθενείς 6 και 4 μηνών αντίστοιχα. Στο επίπεδο της χειρουργικής αντιμετώπισης του οστεοσαρκώματος η χρήση αρθρωτών προθέσεων δίνει την δυνατότητα προσαρμογής στις εκάστοτε διεγχειρητικές συνθήκες και στα παραγόμενα οστικά ελλείμματα μετά την εξαίρεση του όγκου. Αξία ιδιαίτερης μνείας ήδη εντός της περίληψης του παρόντος πονήματος αποτελεί η υποβοηθούμενη και υποκαθοδηγούμενη μέσω υπολογιστή χειρουργική τεχνική, Computer-Assisted Navigational Surgery, εν συντομία CANS. Διαμέσου της CANS επιτυγχάνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η εκτομή του όγκου με αποτέλεσμα ειδικά για τα οστεοσαρκώματα της πυέλου έχει βελτιωθεί η πενταετής επιβίωση από 48% σε 78% σε συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα. Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση με κατάλληλη χειρουργική τεχνική αποτελούν εχέγγυα για την επιτυχή θεραπεία των ασθενών με οστεοσάρκωμα.","abstract_html":"Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερό πρωτοπαθή κακοήθη όγκο των οστών και η προσέγγισή του αποτελεί μία πρόκληση για κάθε ιατρό. Αρχικά, στο πεδίο της διάγνωσης ο αυξημένος δείκτης υποψίας μέσα από την λεπτομερή λήψη του ιστορικού και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία παρέχει μία πρώτη εικόνα στην κατεύθυνση της κακοήθους οστικής νόσου. Παράλληλα, η είσοδος νέων απεικονιστικών τεχνικών όπως η PET/CT θα αναδείξει την αυξημένη μεταβολική αντίδραση των κακοήθων εστιών και θα ανιχνεύσει την εντόπιση πιθανών μεταστατικών εστίων ακόμα και εντός του ήδη πάσχοντος οστού. Εν συνεχεία, η βιοψία ανοικτή ή διαδερμική θα δώσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Ενώ κλασικά η ανοικτή βιοψία ήταν η εξέταση εκλογής τα τελευταία χρόνια η διαδερμική βιοψία κερδίζει έδαφος καθότι συνοδεύεται από μικρότερη νοσηρότητα και εξίσου υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Επιπλεόν, η διαδερμική βιοψία εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ανάγκης σύγκλεισης του χειρουργικού τραύματος κατά την εκτομή του όγκου κατά δεύτερο σκοπό. Όσον αφορά στην θεραπεία, η βάση παραμένει ο συνδυασμός νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας προεγχειρητικά, η εξαίρεση του όγκου επί υγιών ορίων και η επικουρική χημειοθεραπεία μετεγχειρητικά. Ωστόσο, στο κλασικό σχήμα δοξορουβυκίνης, σισπλατίνης και μεθοτρεξάτης έρχονται νέες θεραπείες να προστεθούν ειδικά χρήσιμες σε μεταστατικούς ασθενείς ή ασθενείς με επιπλοκές από την θεραπεία όπως καρδιοτοξικότητα ή νεφρική ανεπάρκεια. Ειδικότερα, εφαρμόζονται με επιτυχία οι αναστολείς της κινάσης της τυροσίνης Sorafenib, Regorafenib με μικρή αλλά ελπιδοφόρα παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε μεταστατικούς ασθενείς 6 και 4 μηνών αντίστοιχα. Στο επίπεδο της χειρουργικής αντιμετώπισης του οστεοσαρκώματος η χρήση αρθρωτών προθέσεων δίνει την δυνατότητα προσαρμογής στις εκάστοτε διεγχειρητικές συνθήκες και στα παραγόμενα οστικά ελλείμματα μετά την εξαίρεση του όγκου. Αξία ιδιαίτερης μνείας ήδη εντός της περίληψης του παρόντος πονήματος αποτελεί η υποβοηθούμενη και υποκαθοδηγούμενη μέσω υπολογιστή χειρουργική τεχνική, Computer-Assisted Navigational Surgery, εν συντομία CANS. Διαμέσου της CANS επιτυγχάνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η εκτομή του όγκου με αποτέλεσμα ειδικά για τα οστεοσαρκώματα της πυέλου έχει βελτιωθεί η πενταετής επιβίωση από 48% σε 78% σε συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα. Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση με κατάλληλη χειρουργική τεχνική αποτελούν εχέγγυα για την επιτυχή θεραπεία των ασθενών με οστεοσάρκωμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανώλης Νικόλαος","Manolis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5361690"],"render_values":[{"text":"uoadl:5361690","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361690","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανώλης Νικόλαος","Manolis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5361690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361690"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερό πρωτοπαθή κακοήθη όγκο των οστών και η προσέγγισή του αποτελεί μία πρόκληση για κάθε ιατρό. Αρχικά, στο πεδίο της διάγνωσης ο αυξημένος δείκτης υποψίας μέσα από την λεπτομερή λήψη του ιστορικού και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία παρέχει μία πρώτη εικόνα στην κατεύθυνση της κακοήθους οστικής νόσου. Παράλληλα, η είσοδος νέων απεικονιστικών τεχνικών όπως η PET/CT θα αναδείξει την αυξημένη μεταβολική αντίδραση των κακοήθων εστιών και θα ανιχνεύσει την εντόπιση πιθανών μεταστατικών εστίων ακόμα και εντός του ήδη πάσχοντος οστού. Εν συνεχεία, η βιοψία ανοικτή ή διαδερμική θα δώσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Ενώ κλασικά η ανοικτή βιοψία ήταν η εξέταση εκλογής τα τελευταία χρόνια η διαδερμική βιοψία κερδίζει έδαφος καθότι συνοδεύεται από μικρότερη νοσηρότητα και εξίσου υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Επιπλεόν, η διαδερμική βιοψία εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ανάγκης σύγκλεισης του χειρουργικού τραύματος κατά την εκτομή του όγκου κατά δεύτερο σκοπό. Όσον αφορά στην θεραπεία, η βάση παραμένει ο συνδυασμός νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας προεγχειρητικά, η εξαίρεση του όγκου επί υγιών ορίων και η επικουρική χημειοθεραπεία μετεγχειρητικά. Ωστόσο, στο κλασικό σχήμα δοξορουβυκίνης, σισπλατίνης και μεθοτρεξάτης έρχονται νέες θεραπείες να προστεθούν ειδικά χρήσιμες σε μεταστατικούς ασθενείς ή ασθενείς με επιπλοκές από την θεραπεία όπως καρδιοτοξικότητα ή νεφρική ανεπάρκεια. Ειδικότερα, εφαρμόζονται με επιτυχία οι αναστολείς της κινάσης της τυροσίνης Sorafenib, Regorafenib με μικρή αλλά ελπιδοφόρα παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε μεταστατικούς ασθενείς 6 και 4 μηνών αντίστοιχα. Στο επίπεδο της χειρουργικής αντιμετώπισης του οστεοσαρκώματος η χρήση αρθρωτών προθέσεων δίνει την δυνατότητα προσαρμογής στις εκάστοτε διεγχειρητικές συνθήκες και στα παραγόμενα οστικά ελλείμματα μετά την εξαίρεση του όγκου. Αξία ιδιαίτερης μνείας ήδη εντός της περίληψης του παρόντος πονήματος αποτελεί η υποβοηθούμενη και υποκαθοδηγούμενη μέσω υπολογιστή χειρουργική τεχνική, Computer-Assisted Navigational Surgery, εν συντομία CANS. Διαμέσου της CANS επιτυγχάνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η εκτομή του όγκου με αποτέλεσμα ειδικά για τα οστεοσαρκώματα της πυέλου έχει βελτιωθεί η πενταετής επιβίωση από 48% σε 78% σε συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα. Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση με κατάλληλη χειρουργική τεχνική αποτελούν εχέγγυα για την επιτυχή θεραπεία των ασθενών με οστεοσάρκωμα.","Osteosarcoma is the most common primary malignant bone tumor. As far as the diagnosis of osteosarcoma is concerned, a thorough history and clinical examination are essential from the beginning. After medical history comes the turn of imaging modalities. Firstly Xrays are performed to guide further the suspicion about a malignant tumor and then MRI is the cornerstone of diagnosing osteosarcoma. Also, the entrance of new imaging modalities like PET/CT indicate exactly the position of metabolically high tumor sites, distant metastases and skip lesions. Furthermore, biopsy is going to show the diagnosis of osteosarcoma and also exact subtype. Although historically the open biopsy was the golden standard, core needle biopsy has the same levels of sensitivity and specificity with reduced morbidity. Furthermore, core needle biopsy come along with lower possibility of needing a wound healing by secondary intention during the operation of tumor resection. Additionally, chemotherapy treatment remains an essential part of treating osteosarcoma patients with preoperative neoadjuvant and postoperative adjuvant chemotherapy being administered for every case. Although the classic scheme of doxorubicin, cisplatin, methotrexate remains the basic treatment plan, new agents are being added into the regimen. Especially for metastatic patients or patients with toxicity from classic chemotherapy plan newer drugs and in particular protein kinase inhibitors, such as sorafenib and regorafenib, are adding months in the overall survival, 6 and 4 accordingly. On the other hand, as far as surgical treatment is concerned, modular implants offer flexibility during the operation and give the opportunity to fill the bone defects which come out after the resection of the tumor. Furthermore, Computer-Assisted Navigational Surgery leads to a better preoperative plan by combining the results of magnetic resonance imaging and computed tomography in a 3D image which is synchronized with the operating field through guides. By this way a more accurate excision of the osteosarcoma is achieved and as a result particularly for pelvic tumors the overall 5 year survival rate has climbed from 48% to 78% in specialized centres. In conclusion, early diagnosis and individualized approach with appropriate surgical technique are essential in order to achieve a longer survival rate for osteosarcoma patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική θεραπεία του οστεοσαρκώματος, παρόν και μέλλον"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανώλης Νικόλαος","Manolis Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερό πρωτοπαθή κακοήθη όγκο των οστών και η προσέγγισή του αποτελεί μία πρόκληση για κάθε ιατρό. Αρχικά, στο πεδίο της διάγνωσης ο αυξημένος δείκτης υποψίας μέσα από την λεπτομερή λήψη του ιστορικού και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο με ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία παρέχει μία πρώτη εικόνα στην κατεύθυνση της κακοήθους οστικής νόσου. Παράλληλα, η είσοδος νέων απεικονιστικών τεχνικών όπως η PET/CT θα αναδείξει την αυξημένη μεταβολική αντίδραση των κακοήθων εστιών και θα ανιχνεύσει την εντόπιση πιθανών μεταστατικών εστίων ακόμα και εντός του ήδη πάσχοντος οστού. Εν συνεχεία, η βιοψία ανοικτή ή διαδερμική θα δώσει την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Ενώ κλασικά η ανοικτή βιοψία ήταν η εξέταση εκλογής τα τελευταία χρόνια η διαδερμική βιοψία κερδίζει έδαφος καθότι συνοδεύεται από μικρότερη νοσηρότητα και εξίσου υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα. Επιπλεόν, η διαδερμική βιοψία εμφανίζει μικρότερο κίνδυνο ανάγκης σύγκλεισης του χειρουργικού τραύματος κατά την εκτομή του όγκου κατά δεύτερο σκοπό. Όσον αφορά στην θεραπεία, η βάση παραμένει ο συνδυασμός νεοεπικουρικής χημειοθεραπείας προεγχειρητικά, η εξαίρεση του όγκου επί υγιών ορίων και η επικουρική χημειοθεραπεία μετεγχειρητικά. Ωστόσο, στο κλασικό σχήμα δοξορουβυκίνης, σισπλατίνης και μεθοτρεξάτης έρχονται νέες θεραπείες να προστεθούν ειδικά χρήσιμες σε μεταστατικούς ασθενείς ή ασθενείς με επιπλοκές από την θεραπεία όπως καρδιοτοξικότητα ή νεφρική ανεπάρκεια. Ειδικότερα, εφαρμόζονται με επιτυχία οι αναστολείς της κινάσης της τυροσίνης Sorafenib, Regorafenib με μικρή αλλά ελπιδοφόρα παράταση του προσδόκιμου επιβίωσης σε μεταστατικούς ασθενείς 6 και 4 μηνών αντίστοιχα. Στο επίπεδο της χειρουργικής αντιμετώπισης του οστεοσαρκώματος η χρήση αρθρωτών προθέσεων δίνει την δυνατότητα προσαρμογής στις εκάστοτε διεγχειρητικές συνθήκες και στα παραγόμενα οστικά ελλείμματα μετά την εξαίρεση του όγκου. Αξία ιδιαίτερης μνείας ήδη εντός της περίληψης του παρόντος πονήματος αποτελεί η υποβοηθούμενη και υποκαθοδηγούμενη μέσω υπολογιστή χειρουργική τεχνική, Computer-Assisted Navigational Surgery, εν συντομία CANS. Διαμέσου της CANS επιτυγχάνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η εκτομή του όγκου με αποτέλεσμα ειδικά για τα οστεοσαρκώματα της πυέλου έχει βελτιωθεί η πενταετής επιβίωση από 48% σε 78% σε συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα. Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση και η εξατομικευμένη προσέγγιση με κατάλληλη χειρουργική τεχνική αποτελούν εχέγγυα για την επιτυχή θεραπεία των ασθενών με οστεοσάρκωμα.","Osteosarcoma is the most common primary malignant bone tumor. As far as the diagnosis of osteosarcoma is concerned, a thorough history and clinical examination are essential from the beginning. After medical history comes the turn of imaging modalities. Firstly Xrays are performed to guide further the suspicion about a malignant tumor and then MRI is the cornerstone of diagnosing osteosarcoma. Also, the entrance of new imaging modalities like PET/CT indicate exactly the position of metabolically high tumor sites, distant metastases and skip lesions. Furthermore, biopsy is going to show the diagnosis of osteosarcoma and also exact subtype. Although historically the open biopsy was the golden standard, core needle biopsy has the same levels of sensitivity and specificity with reduced morbidity. Furthermore, core needle biopsy come along with lower possibility of needing a wound healing by secondary intention during the operation of tumor resection. Additionally, chemotherapy treatment remains an essential part of treating osteosarcoma patients with preoperative neoadjuvant and postoperative adjuvant chemotherapy being administered for every case. Although the classic scheme of doxorubicin, cisplatin, methotrexate remains the basic treatment plan, new agents are being added into the regimen. Especially for metastatic patients or patients with toxicity from classic chemotherapy plan newer drugs and in particular protein kinase inhibitors, such as sorafenib and regorafenib, are adding months in the overall survival, 6 and 4 accordingly. On the other hand, as far as surgical treatment is concerned, modular implants offer flexibility during the operation and give the opportunity to fill the bone defects which come out after the resection of the tumor. Furthermore, Computer-Assisted Navigational Surgery leads to a better preoperative plan by combining the results of magnetic resonance imaging and computed tomography in a 3D image which is synchronized with the operating field through guides. By this way a more accurate excision of the osteosarcoma is achieved and as a result particularly for pelvic tumors the overall 5 year survival rate has climbed from 48% to 78% in specialized centres. In conclusion, early diagnosis and individualized approach with appropriate surgical technique are essential in order to achieve a longer survival rate for osteosarcoma patients."],"dc:identifier":["uoadl:5361690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361690"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική θεραπεία του οστεοσαρκώματος, παρόν και μέλλον"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:56Z"}