Automated Aesthetics: The Artist in the Age of AI

Τα τελευταία χρόνια, η “AI τέχνη’’ (AI art), δηλαδή η τέχνη που παράγεται από τεχνητή νοημοσύνη, έχει εμφανιστεί στον κόσμο της τέχνης, δημιουργώντας πολλές πολιτιστικές προκλήσεις. Οι υπολογιστικοί πόροι και οι ψηφιακές υποδομές που απαιτούνται για την ανάπτυξη ενός μοντέλου ΑΙ ικανό να παράγει τέχνη διατίθενται μόνο σε λίγες μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες. Ως εκ τούτου, αυτές καθορίζουν τόσο το σχεδιασμό όσο και τον σκοπό των συστημάτων. Η τέχνη που παράγεται από αυτά τα μοντέλα δεν αποτελεί μόνο τεχνολογική πρόοδο, αλλά παράγει επίσης μια αυτοματοποιημένη αισθητική. Εδώ, θα διερευνήσω αυτήν τη νέα αισθητική, η οποία, όπως θα υποστηρίξω, λειτουργεί ως η πολιτιστική λογική του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού των πλατφορμών. Θα αναλογιστώ τι σημαίνει η αυτοματοποίηση της πολιτιστικής παραγωγής για την τέχνη, τους καλλιτέχνες και τον πολιτισμό. Για αυτό, θα αντλήσω από τους κλάδους της αισθητικής, της φιλοσοφίας της τεχνολογίας και των σπουδών επιστήμης και τεχνολογίας (STS). Σε ό,τι έπεται, θα διαγνώσω τις αισθητικές, κοινωνικές και πολιτιστικές συνέπειες που φέρνει αυτό το νέο αισθητικό καθεστώς, το οποίο βελτιστοποιεί την τέχνη προς την αυτοματοποίηση. Πιο συγκεκριμένα, θα διερευνήσω πώς οι κοινωνικο‑οικονομικές επιταγές διαμορφώνουν τόσο τις τεχνικές διαδικασίες όσο και τη μορφή της πολιτιστικής παραγωγής, πώς τα μοντέλα AI, ενσωματωμένα σε ψηφιακές δομές εξουσίας, επαναπροσδιορίζουν το εργασιακό δυναμικό, την αξία και την πρακτική των καλλιτεχνών, καθώς και πού η καλλιτεχνική πρακτική παραμένει, υποχωρεί ή επανεμφανίζεται μέσω πράξεων επανοικειοποίησης. Μετά από μια σύντομη εισαγωγή, στην οποία θα θεμελιώσω το πολιτιστικό, θεωρητικό και τεχνικό πλαίσιο (πρώτο τμήμα), θα εξηγήσω γιατί η αισθητική της AI τέχνης δεν μπορεί να διαχωριστεί από το υλικό υπόστρωμα του πολιτισμού (δεύτερο τμήμα). Πιο συγκεκριμένα, θα ακολουθήσω ένα κοινωνικο‑τεχνικό νήμα από τη νεοφιλελεύθερη επιταγή της βελτιστοποίησης μέχρι τα αισθητικά αποτελέσματα των παραγωγικών μοντέλων AI. Με αυτόν τον τρόπο, θα θεμελιώσω την “αυτοματοποιημένη αισθητική”, η οποία είναι μια ομαλή, χωρίς βάθος και ανοίκεια αισθητική, ενταγμένη στις υλικές πραγματικότητες της εταιρικής εξουσίας και των ψηφιακών πρακτικών εξαγωγής πληροφοριών. Στη συνέχεια, θα διερευνήσω τις υλικές βλάβες που επιφέρει στην καλλιτεχνική κοινότητα. Θα παρουσιάσω τις ευρύτερες επιπτώσεις αυτών των βλαβών στον πολιτισμό (τρίτο τμήμα). Αντιμέτωποι με σοβαρές πολιτιστικές συνέπειες, θα αναλύσω πώς οι καλλιτέχνες μπορούν να επανοικειοποιήσουν το AI, μετατρέποντάς την από ένα ολοκληρωτικά αυτοματοποιητικό όργανο σε ένα μέσο ποιητικής αποκάλυψης (τέταρτο τμήμα). Τέλος, θα συμπεράνω ότι η καλλιτεχνική πρακτική, για την οποία η αυτοματοποίηση δεν αποτελεί φανταστική υπόθεση ,είναι ο μόνος τομέας ικανός να αποκαλύψει ένα διαφορετικό Όν μέσω των τεχνολογιών ΑΙ (πέμπτο τμήμα).

Authors dc:creator

• ΝΤΡΑΓΚΟΙ ΙΝΤΡΙ
• DRAGOJ INDRI

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5327709

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327709