From milieu intérieur to quantum holobionts: Relational ontologies in physiological regulation

Η παρούσα Μεταπτυχιακή Εργασία ιχνηλατεί την εννοιολογική εξέλιξη της φυσιολογικής ρύθμισης από το milieu intérieur του Claude Bernard έως τη σύγχρονη κβαντική βιολογία, αποκαλύπτοντας μια προοδευτική μετατόπιση από οριοθετημένα, ατομοκεντρικά πλαίσια προς σχεσιακές, πολυειδικές οντολογίες. Η ομοιόσταση έδωσε έμφαση στην εσωτερική σταθερότητα, η αλλόσταση εισήγαγε την προληπτική προσαρμογή, η φυσιολογία δικτύων προτάσσει τον δυναμικό συντονισμό μεταξύ των οργανικών συστημάτων. Το ανθρώπινο μικροβίωμα κρυσταλλώνει αυτόν τον μετασχηματισμό, επιβάλλοντας την επαναδιατύπωση της φυσιολογικής ρύθμισης ως διαοργανισμικής διαδικασίας που λειτουργεί εκτεινόμενη σε βιολογικά βασίλεια. Τοποθετώντας το μικροβίωμα ως βιο-αντικείμενο, μια βιολογική οντότητα συγκροτούμενη μέσω επιστημονικών πρακτικών, τεχνολογικών υποδομών και κοινωνικών φαντασιακών, αναλύουμε με ποιον τρόπο αποσταθεροποιεί τα όρια μεταξύ εαυτού και άλλου, ατόμου και συλλογικότητας, ιατρικής και παρέμβασης στον τρόπο ζωής. Το μικροβίωμα επεκτείνει τα ομοιοστατικά, αλλοστατικά και δικτυακά πλαίσια πέρα από τους ατομικούς οργανισμούς προς ολοβιωτικά συναθροίσματα, εγείροντας παράλληλα βιοπολιτικά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, την κυριότητα δεδομένων και τη μικροβιακή ισότητα. Η κβαντική βιολογία αναδεικνύεται ως μεθόριο εικασίας, ενώ η κβαντική σήραγγα στα ενζύμων και η κβαντική συνοχή στη φωτοσύνθεση είναι εδραιωμένες σε εξειδικευμένα συστήματα, η συνάφειά τους με τη γενική φυσιολογική ρύθμιση παραμένει αναπόδεικτη. Εξετάζουμε κατά πόσο τα κβαντικά φαινόμενα θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον συντονισμό του ολοβιώτη, διακρίνοντας την πειθαρχημένη εικασία από αβάσιμους ισχυρισμούς μέσα από την ανάλυση ακραίων περιβαλλόντων—μικροβιακά δίκτυα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, κρυοβιωτικοί νηματώδεις—και φανταστικών μελλόντων διαστημικής κρυοβίωσης. Η γενεαλογία αποκαλύπτει τη σχεσιακή στροφή της φυσιολογίας. Η ρύθμιση δεν αναδύεται από εγγενείς ιδιότητες αλλά από μοτίβα αλληλεπίδρασης, η υγεία μετατρέπεται από ατομικό χαρακτηριστικό σε σχεσιακό επίτευγμα, το σώμα μεταμορφώνεται από οριοθετημένη ουσία σε συνάθροισμα διαδικασιών. Αυτή η οντολογική μετατόπιση φέρει επιστημολογικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες για τη βιοϊατρική του 21ου αιώνα.

Authors dc:creator

• ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ
• ZAROGIANNIS SOTIRIOS

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5327692

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327692