{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327692"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327692","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"From milieu intérieur to quantum holobionts: Relational ontologies in physiological regulation","abstract":"Η παρούσα Μεταπτυχιακή Εργασία ιχνηλατεί την εννοιολογική εξέλιξη της φυσιολογικής ρύθμισης από το milieu intérieur του Claude Bernard έως τη σύγχρονη κβαντική βιολογία, αποκαλύπτοντας μια προοδευτική μετατόπιση από οριοθετημένα, ατομοκεντρικά πλαίσια προς σχεσιακές, πολυειδικές οντολογίες. Η ομοιόσταση έδωσε έμφαση στην εσωτερική σταθερότητα, η αλλόσταση εισήγαγε την προληπτική προσαρμογή, η φυσιολογία δικτύων προτάσσει τον δυναμικό συντονισμό μεταξύ των οργανικών συστημάτων. Το ανθρώπινο μικροβίωμα κρυσταλλώνει αυτόν τον μετασχηματισμό, επιβάλλοντας την επαναδιατύπωση της φυσιολογικής ρύθμισης ως διαοργανισμικής διαδικασίας που λειτουργεί εκτεινόμενη σε βιολογικά βασίλεια. Τοποθετώντας το μικροβίωμα ως βιο-αντικείμενο, μια βιολογική οντότητα συγκροτούμενη μέσω επιστημονικών πρακτικών, τεχνολογικών υποδομών και κοινωνικών φαντασιακών, αναλύουμε με ποιον τρόπο αποσταθεροποιεί τα όρια μεταξύ εαυτού και άλλου, ατόμου και συλλογικότητας, ιατρικής και παρέμβασης στον τρόπο ζωής. Το μικροβίωμα επεκτείνει τα ομοιοστατικά, αλλοστατικά και δικτυακά πλαίσια πέρα από τους ατομικούς οργανισμούς προς ολοβιωτικά συναθροίσματα, εγείροντας παράλληλα βιοπολιτικά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, την κυριότητα δεδομένων και τη μικροβιακή ισότητα. Η κβαντική βιολογία αναδεικνύεται ως μεθόριο εικασίας, ενώ η κβαντική σήραγγα στα ενζύμων και η κβαντική συνοχή στη φωτοσύνθεση είναι εδραιωμένες σε εξειδικευμένα συστήματα, η συνάφειά τους με τη γενική φυσιολογική ρύθμιση παραμένει αναπόδεικτη. Εξετάζουμε κατά πόσο τα κβαντικά φαινόμενα θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον συντονισμό του ολοβιώτη, διακρίνοντας την πειθαρχημένη εικασία από αβάσιμους ισχυρισμούς μέσα από την ανάλυση ακραίων περιβαλλόντων—μικροβιακά δίκτυα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, κρυοβιωτικοί νηματώδεις—και φανταστικών μελλόντων διαστημικής κρυοβίωσης. Η γενεαλογία αποκαλύπτει τη σχεσιακή στροφή της φυσιολογίας. Η ρύθμιση δεν αναδύεται από εγγενείς ιδιότητες αλλά από μοτίβα αλληλεπίδρασης, η υγεία μετατρέπεται από ατομικό χαρακτηριστικό σε σχεσιακό επίτευγμα, το σώμα μεταμορφώνεται από οριοθετημένη ουσία σε συνάθροισμα διαδικασιών. Αυτή η οντολογική μετατόπιση φέρει επιστημολογικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες για τη βιοϊατρική του 21ου αιώνα.","abstract_html":"Η παρούσα Μεταπτυχιακή Εργασία ιχνηλατεί την εννοιολογική εξέλιξη της φυσιολογικής ρύθμισης από το milieu intérieur του Claude Bernard έως τη σύγχρονη κβαντική βιολογία, αποκαλύπτοντας μια προοδευτική μετατόπιση από οριοθετημένα, ατομοκεντρικά πλαίσια προς σχεσιακές, πολυειδικές οντολογίες. Η ομοιόσταση έδωσε έμφαση στην εσωτερική σταθερότητα, η αλλόσταση εισήγαγε την προληπτική προσαρμογή, η φυσιολογία δικτύων προτάσσει τον δυναμικό συντονισμό μεταξύ των οργανικών συστημάτων. Το ανθρώπινο μικροβίωμα κρυσταλλώνει αυτόν τον μετασχηματισμό, επιβάλλοντας την επαναδιατύπωση της φυσιολογικής ρύθμισης ως διαοργανισμικής διαδικασίας που λειτουργεί εκτεινόμενη σε βιολογικά βασίλεια. Τοποθετώντας το μικροβίωμα ως βιο-αντικείμενο, μια βιολογική οντότητα συγκροτούμενη μέσω επιστημονικών πρακτικών, τεχνολογικών υποδομών και κοινωνικών φαντασιακών, αναλύουμε με ποιον τρόπο αποσταθεροποιεί τα όρια μεταξύ εαυτού και άλλου, ατόμου και συλλογικότητας, ιατρικής και παρέμβασης στον τρόπο ζωής. Το μικροβίωμα επεκτείνει τα ομοιοστατικά, αλλοστατικά και δικτυακά πλαίσια πέρα από τους ατομικούς οργανισμούς προς ολοβιωτικά συναθροίσματα, εγείροντας παράλληλα βιοπολιτικά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, την κυριότητα δεδομένων και τη μικροβιακή ισότητα. Η κβαντική βιολογία αναδεικνύεται ως μεθόριο εικασίας, ενώ η κβαντική σήραγγα στα ενζύμων και η κβαντική συνοχή στη φωτοσύνθεση είναι εδραιωμένες σε εξειδικευμένα συστήματα, η συνάφειά τους με τη γενική φυσιολογική ρύθμιση παραμένει αναπόδεικτη. Εξετάζουμε κατά πόσο τα κβαντικά φαινόμενα θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον συντονισμό του ολοβιώτη, διακρίνοντας την πειθαρχημένη εικασία από αβάσιμους ισχυρισμούς μέσα από την ανάλυση ακραίων περιβαλλόντων—μικροβιακά δίκτυα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, κρυοβιωτικοί νηματώδεις—και φανταστικών μελλόντων διαστημικής κρυοβίωσης. Η γενεαλογία αποκαλύπτει τη σχεσιακή στροφή της φυσιολογίας. Η ρύθμιση δεν αναδύεται από εγγενείς ιδιότητες αλλά από μοτίβα αλληλεπίδρασης, η υγεία μετατρέπεται από ατομικό χαρακτηριστικό σε σχεσιακό επίτευγμα, το σώμα μεταμορφώνεται από οριοθετημένη ουσία σε συνάθροισμα διαδικασιών. Αυτή η οντολογική μετατόπιση φέρει επιστημολογικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες για τη βιοϊατρική του 21ου αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ","ZAROGIANNIS SOTIRIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327692"],"render_values":[{"text":"uoadl:5327692","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327692","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ","ZAROGIANNIS SOTIRIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327692","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327692"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα Μεταπτυχιακή Εργασία ιχνηλατεί την εννοιολογική εξέλιξη της φυσιολογικής ρύθμισης από το milieu intérieur του Claude Bernard έως τη σύγχρονη κβαντική βιολογία, αποκαλύπτοντας μια προοδευτική μετατόπιση από οριοθετημένα, ατομοκεντρικά πλαίσια προς σχεσιακές, πολυειδικές οντολογίες. Η ομοιόσταση έδωσε έμφαση στην εσωτερική σταθερότητα, η αλλόσταση εισήγαγε την προληπτική προσαρμογή, η φυσιολογία δικτύων προτάσσει τον δυναμικό συντονισμό μεταξύ των οργανικών συστημάτων. Το ανθρώπινο μικροβίωμα κρυσταλλώνει αυτόν τον μετασχηματισμό, επιβάλλοντας την επαναδιατύπωση της φυσιολογικής ρύθμισης ως διαοργανισμικής διαδικασίας που λειτουργεί εκτεινόμενη σε βιολογικά βασίλεια. Τοποθετώντας το μικροβίωμα ως βιο-αντικείμενο, μια βιολογική οντότητα συγκροτούμενη μέσω επιστημονικών πρακτικών, τεχνολογικών υποδομών και κοινωνικών φαντασιακών, αναλύουμε με ποιον τρόπο αποσταθεροποιεί τα όρια μεταξύ εαυτού και άλλου, ατόμου και συλλογικότητας, ιατρικής και παρέμβασης στον τρόπο ζωής. Το μικροβίωμα επεκτείνει τα ομοιοστατικά, αλλοστατικά και δικτυακά πλαίσια πέρα από τους ατομικούς οργανισμούς προς ολοβιωτικά συναθροίσματα, εγείροντας παράλληλα βιοπολιτικά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, την κυριότητα δεδομένων και τη μικροβιακή ισότητα. Η κβαντική βιολογία αναδεικνύεται ως μεθόριο εικασίας, ενώ η κβαντική σήραγγα στα ενζύμων και η κβαντική συνοχή στη φωτοσύνθεση είναι εδραιωμένες σε εξειδικευμένα συστήματα, η συνάφειά τους με τη γενική φυσιολογική ρύθμιση παραμένει αναπόδεικτη. Εξετάζουμε κατά πόσο τα κβαντικά φαινόμενα θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον συντονισμό του ολοβιώτη, διακρίνοντας την πειθαρχημένη εικασία από αβάσιμους ισχυρισμούς μέσα από την ανάλυση ακραίων περιβαλλόντων—μικροβιακά δίκτυα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, κρυοβιωτικοί νηματώδεις—και φανταστικών μελλόντων διαστημικής κρυοβίωσης. Η γενεαλογία αποκαλύπτει τη σχεσιακή στροφή της φυσιολογίας. Η ρύθμιση δεν αναδύεται από εγγενείς ιδιότητες αλλά από μοτίβα αλληλεπίδρασης, η υγεία μετατρέπεται από ατομικό χαρακτηριστικό σε σχεσιακό επίτευγμα, το σώμα μεταμορφώνεται από οριοθετημένη ουσία σε συνάθροισμα διαδικασιών. Αυτή η οντολογική μετατόπιση φέρει επιστημολογικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες για τη βιοϊατρική του 21ου αιώνα.","This Master Thesis traces the conceptual evolution of physiological regulation from Claude Bernard's milieu intérieur through contemporary quantum biology, revealing a progressive shift from bounded, individual-centered frameworks toward relational, multi-species ontologies. Homeostasis emphasized internal constancy; allostasis introduced anticipatory adaptation; network physiology puts forth dynamic coordination across organ systems. The human microbiome crystallizes this transformation, compelling reconceptualization of physiological regulation as trans-organismal process operating across biological kingdoms. Positioning the microbiome as bio-object, a biological entity constituted through scientific practices, technological infrastructures, and social imaginaries we analyze how it destabilizes boundaries between the self and the other, the individual and the collective, and medicine and lifestyle intervention. The microbiome extends homeostatic, allostatic and network frameworks beyond individual organisms to holobiont assemblages while raising biopolitical questions about governance, data ownership and microbial equity. Quantum biology presents a speculative frontier while enzyme tunneling and photosynthetic coherence are established in specialized systems, relevance to general physiological regulation remains unproven. We examine whether quantum effects might interface with holobiont coordination, distinguishing disciplined speculation from unfounded claims through analysis of extreme environments (International Space Station microbial networks, cryptobiotic nematodes) and imagined futures (interstellar cryptobiosis). The genealogy reveals physiology’s relational turn. Regulation emerges not from intrinsic properties but interaction patterns, health becomes relational achievement rather than individual attribute, the body transforms from bounded substance to processual assemblage. This ontological shift carries epistemological, political and ethical consequences for 21st century biomedicine."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["From milieu intérieur to quantum holobionts: Relational ontologies in physiological regulation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΖΑΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ","ZAROGIANNIS SOTIRIOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα Μεταπτυχιακή Εργασία ιχνηλατεί την εννοιολογική εξέλιξη της φυσιολογικής ρύθμισης από το milieu intérieur του Claude Bernard έως τη σύγχρονη κβαντική βιολογία, αποκαλύπτοντας μια προοδευτική μετατόπιση από οριοθετημένα, ατομοκεντρικά πλαίσια προς σχεσιακές, πολυειδικές οντολογίες. Η ομοιόσταση έδωσε έμφαση στην εσωτερική σταθερότητα, η αλλόσταση εισήγαγε την προληπτική προσαρμογή, η φυσιολογία δικτύων προτάσσει τον δυναμικό συντονισμό μεταξύ των οργανικών συστημάτων. Το ανθρώπινο μικροβίωμα κρυσταλλώνει αυτόν τον μετασχηματισμό, επιβάλλοντας την επαναδιατύπωση της φυσιολογικής ρύθμισης ως διαοργανισμικής διαδικασίας που λειτουργεί εκτεινόμενη σε βιολογικά βασίλεια. Τοποθετώντας το μικροβίωμα ως βιο-αντικείμενο, μια βιολογική οντότητα συγκροτούμενη μέσω επιστημονικών πρακτικών, τεχνολογικών υποδομών και κοινωνικών φαντασιακών, αναλύουμε με ποιον τρόπο αποσταθεροποιεί τα όρια μεταξύ εαυτού και άλλου, ατόμου και συλλογικότητας, ιατρικής και παρέμβασης στον τρόπο ζωής. Το μικροβίωμα επεκτείνει τα ομοιοστατικά, αλλοστατικά και δικτυακά πλαίσια πέρα από τους ατομικούς οργανισμούς προς ολοβιωτικά συναθροίσματα, εγείροντας παράλληλα βιοπολιτικά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, την κυριότητα δεδομένων και τη μικροβιακή ισότητα. Η κβαντική βιολογία αναδεικνύεται ως μεθόριο εικασίας, ενώ η κβαντική σήραγγα στα ενζύμων και η κβαντική συνοχή στη φωτοσύνθεση είναι εδραιωμένες σε εξειδικευμένα συστήματα, η συνάφειά τους με τη γενική φυσιολογική ρύθμιση παραμένει αναπόδεικτη. Εξετάζουμε κατά πόσο τα κβαντικά φαινόμενα θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον συντονισμό του ολοβιώτη, διακρίνοντας την πειθαρχημένη εικασία από αβάσιμους ισχυρισμούς μέσα από την ανάλυση ακραίων περιβαλλόντων—μικροβιακά δίκτυα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, κρυοβιωτικοί νηματώδεις—και φανταστικών μελλόντων διαστημικής κρυοβίωσης. Η γενεαλογία αποκαλύπτει τη σχεσιακή στροφή της φυσιολογίας. Η ρύθμιση δεν αναδύεται από εγγενείς ιδιότητες αλλά από μοτίβα αλληλεπίδρασης, η υγεία μετατρέπεται από ατομικό χαρακτηριστικό σε σχεσιακό επίτευγμα, το σώμα μεταμορφώνεται από οριοθετημένη ουσία σε συνάθροισμα διαδικασιών. Αυτή η οντολογική μετατόπιση φέρει επιστημολογικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες για τη βιοϊατρική του 21ου αιώνα.","This Master Thesis traces the conceptual evolution of physiological regulation from Claude Bernard's milieu intérieur through contemporary quantum biology, revealing a progressive shift from bounded, individual-centered frameworks toward relational, multi-species ontologies. Homeostasis emphasized internal constancy; allostasis introduced anticipatory adaptation; network physiology puts forth dynamic coordination across organ systems. The human microbiome crystallizes this transformation, compelling reconceptualization of physiological regulation as trans-organismal process operating across biological kingdoms. Positioning the microbiome as bio-object, a biological entity constituted through scientific practices, technological infrastructures, and social imaginaries we analyze how it destabilizes boundaries between the self and the other, the individual and the collective, and medicine and lifestyle intervention. The microbiome extends homeostatic, allostatic and network frameworks beyond individual organisms to holobiont assemblages while raising biopolitical questions about governance, data ownership and microbial equity. Quantum biology presents a speculative frontier while enzyme tunneling and photosynthetic coherence are established in specialized systems, relevance to general physiological regulation remains unproven. We examine whether quantum effects might interface with holobiont coordination, distinguishing disciplined speculation from unfounded claims through analysis of extreme environments (International Space Station microbial networks, cryptobiotic nematodes) and imagined futures (interstellar cryptobiosis). The genealogy reveals physiology’s relational turn. Regulation emerges not from intrinsic properties but interaction patterns, health becomes relational achievement rather than individual attribute, the body transforms from bounded substance to processual assemblage. This ontological shift carries epistemological, political and ethical consequences for 21st century biomedicine."],"dc:identifier":["uoadl:5327692","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327692"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["From milieu intérieur to quantum holobionts: Relational ontologies in physiological regulation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z"}