Renewed emphasis on procedural rights and guarantees in EU Competition law enforcement

Σκοπός της παρούσας μελέτης καθίσταται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής και θεσμικής λειτουργίας των διαδικαστικών εγγυήσεων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού ενόψει της εξελικτικής πορείας του θεσμικού πλαισίου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές που σηματοδοτείται από την θέσπιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για τις Ψηφιακές Αγορές [Digital Markets Act (DMA)]. Σχεδιασμένο για να διασφαλίσει την αποτελεσματική τήρηση των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ, το σύστημα θεσμικής επιβολής των εν λόγω κανόνων ανταγωνισμού, όπως διαμορφώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, διεύρυνε αφενός το φάσμα των θεσμικών φορέων επιβολής των σχετικών κανόνων μ΄έσω της αποκέντρωσης της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού και αφετέρου τις διοικητικές αρμοδιότητες Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διερεύνηση περιστάσεων νόθευσης του ανταγωνισμού από την συντονισμένη ή μονομερή δράση επιχειρήσεων στις οικείες αγορές. Στο εν λόγω πλαίσιο, η θέσπιση και τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων, οι οποίες απορρέουν από τα δικαιώματα υπεράσπισης του άρθρου 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κλήθηκαν να λειτουργήσουν ως φορέας διασφάλισης της ισόρροπης σύμπλευσης των στοχεύσεων αποτελεσματικής επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, περιστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενα αυθαίρετης άσκησης θεσμικής ισχύος από τους αρμόδιους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Παρά ταύτα, τα δομικά χαρακτηριστικά του εν λόγω συστήματος επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού, όπως η κατασταλτική (ex post) ενεργοποίηση του, το ευρύ πεδίο εφαρμογής και η έμφασή του στις επιπτώσεις των επιχειρηματικών πρακτικών στη νόθευση του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην αντιμετώπιση των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στις αναδυόμενες ψηφιακές αγορές, περίσταση που οδήγησε στην θέσπιση του DMA (Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1925). Συγκεκριμένα, η μεταβολή του προτύπου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές, μέσω του DMA και της προληπτικής (ex ante) ενεργοποίησής του καθώς και της έμφασης στη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με προκαθορισμένες υποχρεώσεις για την διασφάλιση δίκαιων και ανταγωνιστικών ψηφιακών αγορών, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με την εξέλιξη του τρόπου εφαρμογής και του θεσμικού ρόλου των διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται από το σύστημα επιβολής του DMA. Συγχρόνως, η θεσπισμένη σύμπλευση του παραδοσιακού συστήματος επιβολής των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ με το αντίστοιχο θεσμοθετημένο εντός του DMA συστήματος, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματική διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένων διαδικαστικών εγγυήσεων σε ενδεχόμενη εκκίνηση παράλληλων διαδικασιών επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Συνεπώς, μέσω της συγκριτικής μελέτης των δύο συστημάτων επιβολής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, του Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, και του DMA, η παρούσα μελέτη εστιάζει στον τρόπο διασφάλισης των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων και τον βαθμό μετεξέλιξής τους μέσω του DMA, καθώς και τις ενδεχόμενες προκλήσεις για την πραγμάτωση ορισμένων εγγυήσεων, οι οποίες απορρέουν από την παράλληλη εφαρμογή των δύο συστημάτων επιδιώκοντας να αναδείξει τις εξισσοροπητικές σταθμίσεις που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής επιβολής των κανόνων δικαίου ανταγωνισμού και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρήσεων έναντι σύγχρονων προκλήσεων, ιδίως αυτών που αναδύονται από την ταχεία ανάπτυξη και επέκταση της ψηφιοποίησης και των ψηφιακών αγορών.

Authors dc:creator

• ΤΑΧΥΡΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
• TACHYRIDIS ATHANASIOS

• Δίκαιο – Νομοθεσία
• Law and Legislation

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5327063

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327063