{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327063"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5327063","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Renewed emphasis on procedural rights and guarantees in EU Competition law enforcement","abstract":"Σκοπός της παρούσας μελέτης καθίσταται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής και θεσμικής λειτουργίας των διαδικαστικών εγγυήσεων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού ενόψει της εξελικτικής πορείας του θεσμικού πλαισίου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές που σηματοδοτείται από την θέσπιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για τις Ψηφιακές Αγορές [Digital Markets Act (DMA)]. Σχεδιασμένο για να διασφαλίσει την αποτελεσματική τήρηση των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ, το σύστημα θεσμικής επιβολής των εν λόγω κανόνων ανταγωνισμού, όπως διαμορφώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, διεύρυνε αφενός το φάσμα των θεσμικών φορέων επιβολής των σχετικών κανόνων μ΄έσω της αποκέντρωσης της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού και αφετέρου τις διοικητικές αρμοδιότητες Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διερεύνηση περιστάσεων νόθευσης του ανταγωνισμού από την συντονισμένη ή μονομερή δράση επιχειρήσεων στις οικείες αγορές. Στο εν λόγω πλαίσιο, η θέσπιση και τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων, οι οποίες απορρέουν από τα δικαιώματα υπεράσπισης του άρθρου 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κλήθηκαν να λειτουργήσουν ως φορέας διασφάλισης της ισόρροπης σύμπλευσης των στοχεύσεων αποτελεσματικής επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, περιστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενα αυθαίρετης άσκησης θεσμικής ισχύος από τους αρμόδιους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Παρά ταύτα, τα δομικά χαρακτηριστικά του εν λόγω συστήματος επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού, όπως η κατασταλτική (ex post) ενεργοποίηση του, το ευρύ πεδίο εφαρμογής και η έμφασή του στις επιπτώσεις των επιχειρηματικών πρακτικών στη νόθευση του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην αντιμετώπιση των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στις αναδυόμενες ψηφιακές αγορές, περίσταση που οδήγησε στην θέσπιση του DMA (Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1925). Συγκεκριμένα, η μεταβολή του προτύπου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές, μέσω του DMA και της προληπτικής (ex ante) ενεργοποίησής του καθώς και της έμφασης στη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με προκαθορισμένες υποχρεώσεις για την διασφάλιση δίκαιων και ανταγωνιστικών ψηφιακών αγορών, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με την εξέλιξη του τρόπου εφαρμογής και του θεσμικού ρόλου των διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται από το σύστημα επιβολής του DMA. Συγχρόνως, η θεσπισμένη σύμπλευση του παραδοσιακού συστήματος επιβολής των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ με το αντίστοιχο θεσμοθετημένο εντός του DMA συστήματος, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματική διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένων διαδικαστικών εγγυήσεων σε ενδεχόμενη εκκίνηση παράλληλων διαδικασιών επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Συνεπώς, μέσω της συγκριτικής μελέτης των δύο συστημάτων επιβολής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, του Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, και του DMA, η παρούσα μελέτη εστιάζει στον τρόπο διασφάλισης των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων και τον βαθμό μετεξέλιξής τους μέσω του DMA, καθώς και τις ενδεχόμενες προκλήσεις για την πραγμάτωση ορισμένων εγγυήσεων, οι οποίες απορρέουν από την παράλληλη εφαρμογή των δύο συστημάτων επιδιώκοντας να αναδείξει τις εξισσοροπητικές σταθμίσεις που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής επιβολής των κανόνων δικαίου ανταγωνισμού και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρήσεων έναντι σύγχρονων προκλήσεων, ιδίως αυτών που αναδύονται από την ταχεία ανάπτυξη και επέκταση της ψηφιοποίησης και των ψηφιακών αγορών.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας μελέτης καθίσταται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής και θεσμικής λειτουργίας των διαδικαστικών εγγυήσεων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού ενόψει της εξελικτικής πορείας του θεσμικού πλαισίου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές που σηματοδοτείται από την θέσπιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για τις Ψηφιακές Αγορές [Digital Markets Act (DMA)]. Σχεδιασμένο για να διασφαλίσει την αποτελεσματική τήρηση των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ, το σύστημα θεσμικής επιβολής των εν λόγω κανόνων ανταγωνισμού, όπως διαμορφώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, διεύρυνε αφενός το φάσμα των θεσμικών φορέων επιβολής των σχετικών κανόνων μ΄έσω της αποκέντρωσης της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού και αφετέρου τις διοικητικές αρμοδιότητες Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διερεύνηση περιστάσεων νόθευσης του ανταγωνισμού από την συντονισμένη ή μονομερή δράση επιχειρήσεων στις οικείες αγορές. Στο εν λόγω πλαίσιο, η θέσπιση και τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων, οι οποίες απορρέουν από τα δικαιώματα υπεράσπισης του άρθρου 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κλήθηκαν να λειτουργήσουν ως φορέας διασφάλισης της ισόρροπης σύμπλευσης των στοχεύσεων αποτελεσματικής επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, περιστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενα αυθαίρετης άσκησης θεσμικής ισχύος από τους αρμόδιους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Παρά ταύτα, τα δομικά χαρακτηριστικά του εν λόγω συστήματος επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού, όπως η κατασταλτική (ex post) ενεργοποίηση του, το ευρύ πεδίο εφαρμογής και η έμφασή του στις επιπτώσεις των επιχειρηματικών πρακτικών στη νόθευση του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην αντιμετώπιση των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στις αναδυόμενες ψηφιακές αγορές, περίσταση που οδήγησε στην θέσπιση του DMA (Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1925). Συγκεκριμένα, η μεταβολή του προτύπου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές, μέσω του DMA και της προληπτικής (ex ante) ενεργοποίησής του καθώς και της έμφασης στη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με προκαθορισμένες υποχρεώσεις για την διασφάλιση δίκαιων και ανταγωνιστικών ψηφιακών αγορών, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με την εξέλιξη του τρόπου εφαρμογής και του θεσμικού ρόλου των διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται από το σύστημα επιβολής του DMA. Συγχρόνως, η θεσπισμένη σύμπλευση του παραδοσιακού συστήματος επιβολής των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ με το αντίστοιχο θεσμοθετημένο εντός του DMA συστήματος, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματική διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένων διαδικαστικών εγγυήσεων σε ενδεχόμενη εκκίνηση παράλληλων διαδικασιών επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Συνεπώς, μέσω της συγκριτικής μελέτης των δύο συστημάτων επιβολής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, του Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, και του DMA, η παρούσα μελέτη εστιάζει στον τρόπο διασφάλισης των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων και τον βαθμό μετεξέλιξής τους μέσω του DMA, καθώς και τις ενδεχόμενες προκλήσεις για την πραγμάτωση ορισμένων εγγυήσεων, οι οποίες απορρέουν από την παράλληλη εφαρμογή των δύο συστημάτων επιδιώκοντας να αναδείξει τις εξισσοροπητικές σταθμίσεις που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής επιβολής των κανόνων δικαίου ανταγωνισμού και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρήσεων έναντι σύγχρονων προκλήσεων, ιδίως αυτών που αναδύονται από την ταχεία ανάπτυξη και επέκταση της ψηφιοποίησης και των ψηφιακών αγορών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΑΧΥΡΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","TACHYRIDIS ATHANASIOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327063"],"render_values":[{"text":"uoadl:5327063","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327063","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΑΧΥΡΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","TACHYRIDIS ATHANASIOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5327063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327063"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας μελέτης καθίσταται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής και θεσμικής λειτουργίας των διαδικαστικών εγγυήσεων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού ενόψει της εξελικτικής πορείας του θεσμικού πλαισίου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές που σηματοδοτείται από την θέσπιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για τις Ψηφιακές Αγορές [Digital Markets Act (DMA)]. Σχεδιασμένο για να διασφαλίσει την αποτελεσματική τήρηση των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ, το σύστημα θεσμικής επιβολής των εν λόγω κανόνων ανταγωνισμού, όπως διαμορφώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, διεύρυνε αφενός το φάσμα των θεσμικών φορέων επιβολής των σχετικών κανόνων μ΄έσω της αποκέντρωσης της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού και αφετέρου τις διοικητικές αρμοδιότητες Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διερεύνηση περιστάσεων νόθευσης του ανταγωνισμού από την συντονισμένη ή μονομερή δράση επιχειρήσεων στις οικείες αγορές. Στο εν λόγω πλαίσιο, η θέσπιση και τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων, οι οποίες απορρέουν από τα δικαιώματα υπεράσπισης του άρθρου 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κλήθηκαν να λειτουργήσουν ως φορέας διασφάλισης της ισόρροπης σύμπλευσης των στοχεύσεων αποτελεσματικής επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, περιστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενα αυθαίρετης άσκησης θεσμικής ισχύος από τους αρμόδιους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Παρά ταύτα, τα δομικά χαρακτηριστικά του εν λόγω συστήματος επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού, όπως η κατασταλτική (ex post) ενεργοποίηση του, το ευρύ πεδίο εφαρμογής και η έμφασή του στις επιπτώσεις των επιχειρηματικών πρακτικών στη νόθευση του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην αντιμετώπιση των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στις αναδυόμενες ψηφιακές αγορές, περίσταση που οδήγησε στην θέσπιση του DMA (Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1925). Συγκεκριμένα, η μεταβολή του προτύπου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές, μέσω του DMA και της προληπτικής (ex ante) ενεργοποίησής του καθώς και της έμφασης στη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με προκαθορισμένες υποχρεώσεις για την διασφάλιση δίκαιων και ανταγωνιστικών ψηφιακών αγορών, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με την εξέλιξη του τρόπου εφαρμογής και του θεσμικού ρόλου των διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται από το σύστημα επιβολής του DMA. Συγχρόνως, η θεσπισμένη σύμπλευση του παραδοσιακού συστήματος επιβολής των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ με το αντίστοιχο θεσμοθετημένο εντός του DMA συστήματος, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματική διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένων διαδικαστικών εγγυήσεων σε ενδεχόμενη εκκίνηση παράλληλων διαδικασιών επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Συνεπώς, μέσω της συγκριτικής μελέτης των δύο συστημάτων επιβολής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, του Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, και του DMA, η παρούσα μελέτη εστιάζει στον τρόπο διασφάλισης των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων και τον βαθμό μετεξέλιξής τους μέσω του DMA, καθώς και τις ενδεχόμενες προκλήσεις για την πραγμάτωση ορισμένων εγγυήσεων, οι οποίες απορρέουν από την παράλληλη εφαρμογή των δύο συστημάτων επιδιώκοντας να αναδείξει τις εξισσοροπητικές σταθμίσεις που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής επιβολής των κανόνων δικαίου ανταγωνισμού και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρήσεων έναντι σύγχρονων προκλήσεων, ιδίως αυτών που αναδύονται από την ταχεία ανάπτυξη και επέκταση της ψηφιοποίησης και των ψηφιακών αγορών.","The aim of the present study is to examine the modalities of application and the institutional functioning of procedural safeguards under European Union competition law, in light of the evolving enforcement framework governing competition rules in digital markets, as heralded by the adoption of the Digital Markets Act (DMA). Conceived to ensure the effective enforcement of Articles 101 and 102 TFEU, the system of public enforcement of competition law, as established by Regulation (EC) No 1/2003, has, broadened the range of competent enforcement authorities through the decentralisation of the application of EU competition law and expanded the European Commission’s administrative powers to investigate distortions of competition resulting from coordinated or unilateral conduct by undertakings in the relevant markets. Within this framework, the establishment and observance of procedural rights in favour of undertakings subject to investigation—deriving from the rights of the defence as enshrined in Article 48 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union—were intended to serve as a guarantee of an appropriate balance between the objective of effective enforcement of competition law and the obligation to respect the fundamental rights enjoyed by undertakings. In this respect, procedural safeguards operate as a structural constraint on the potential for arbitrary exercise of institutional powers by both national competition authorities and the European Commission. Nevertheless, the structural features of this enforcement system, have proven insufficient to address the novel competitive dynamics emerging in digital markets. This inadequacy ultimately prompted the adoption of the Digital Markets Act (Regulation (EU) 2022/1925). Specifically, the transformation of competition law enforcement in digital markets effected by the DMA, through its ex ante regulatory logic and its emphasis on compliance with predefined obligations designed to ensure fair and contestable digital markets, raises fundamental questions concerning the evolution of both the application and the institutional role of procedural safeguards under the new enforcement conditions introduced by the DMA. At the same time, the legislatively mandated complementarity of the traditional public enforcement regime under Articles 101 and 102 TFEU with the DMA enforcement system, rise concerns regarding the effective protection of specific procedural guarantees in situations involving the initiation of parallel proceedings. Accordingly, through a comparative analysis of the two enforcement regimes of EU competition law—namely Regulation (EC) No 1/2003 and the DMA —the present study focuses on the mechanisms for safeguarding procedural guarantees afforded to undertakings under investigation, the extent to which these guarantees have been reconfigured under the DMA, and the potential challenges to their effective realisation arising from the parallel application of the two enforcement systems. In doing so, the study seeks to elucidate the balancing considerations required to reconcile effective enforcement of EU competition law with the protection of undertakings’ fundamental rights in the face of contemporary challenges, particularly those stemming from the rapid expansion of digitalisation and the growing centrality of digital markets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Renewed emphasis on procedural rights and guarantees in EU Competition law enforcement"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΑΧΥΡΙΔΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ","TACHYRIDIS ATHANASIOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας μελέτης καθίσταται η διερεύνηση του τρόπου εφαρμογής και θεσμικής λειτουργίας των διαδικαστικών εγγυήσεων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού ενόψει της εξελικτικής πορείας του θεσμικού πλαισίου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές που σηματοδοτείται από την θέσπιση της Ευρωπαϊκής Πράξης για τις Ψηφιακές Αγορές [Digital Markets Act (DMA)]. Σχεδιασμένο για να διασφαλίσει την αποτελεσματική τήρηση των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ, το σύστημα θεσμικής επιβολής των εν λόγω κανόνων ανταγωνισμού, όπως διαμορφώθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, διεύρυνε αφενός το φάσμα των θεσμικών φορέων επιβολής των σχετικών κανόνων μ΄έσω της αποκέντρωσης της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού και αφετέρου τις διοικητικές αρμοδιότητες Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διερεύνηση περιστάσεων νόθευσης του ανταγωνισμού από την συντονισμένη ή μονομερή δράση επιχειρήσεων στις οικείες αγορές. Στο εν λόγω πλαίσιο, η θέσπιση και τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων, οι οποίες απορρέουν από τα δικαιώματα υπεράσπισης του άρθρου 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. κλήθηκαν να λειτουργήσουν ως φορέας διασφάλισης της ισόρροπης σύμπλευσης των στοχεύσεων αποτελεσματικής επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού και του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις, περιστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ενδεχόμενα αυθαίρετης άσκησης θεσμικής ισχύος από τους αρμόδιους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς. Παρά ταύτα, τα δομικά χαρακτηριστικά του εν λόγω συστήματος επιβολής του δικαίου ανταγωνισμού, όπως η κατασταλτική (ex post) ενεργοποίηση του, το ευρύ πεδίο εφαρμογής και η έμφασή του στις επιπτώσεις των επιχειρηματικών πρακτικών στη νόθευση του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες αγορές, αποδείχθηκαν ανεπαρκή στην αντιμετώπιση των νέων συνθηκών ανταγωνισμού στις αναδυόμενες ψηφιακές αγορές, περίσταση που οδήγησε στην θέσπιση του DMA (Κανονισμός (ΕΕ) 2022/1925). Συγκεκριμένα, η μεταβολή του προτύπου επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού στις ψηφιακές αγορές, μέσω του DMA και της προληπτικής (ex ante) ενεργοποίησής του καθώς και της έμφασης στη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με προκαθορισμένες υποχρεώσεις για την διασφάλιση δίκαιων και ανταγωνιστικών ψηφιακών αγορών, εγείρει κρίσιμα ερωτήματα αναφορικά με την εξέλιξη του τρόπου εφαρμογής και του θεσμικού ρόλου των διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται από το σύστημα επιβολής του DMA. Συγχρόνως, η θεσπισμένη σύμπλευση του παραδοσιακού συστήματος επιβολής των άρθρων 101-102 ΣΛΕΕ με το αντίστοιχο θεσμοθετημένο εντός του DMA συστήματος, δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματική διασφάλιση της τήρησης συγκεκριμένων διαδικαστικών εγγυήσεων σε ενδεχόμενη εκκίνηση παράλληλων διαδικασιών επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Συνεπώς, μέσω της συγκριτικής μελέτης των δύο συστημάτων επιβολής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, του Κανονισμό (ΕΚ) 1/2003, και του DMA, η παρούσα μελέτη εστιάζει στον τρόπο διασφάλισης των διαδικαστικών εγγυήσεων υπέρ των υπό διερεύνηση επιχειρήσεων και τον βαθμό μετεξέλιξής τους μέσω του DMA, καθώς και τις ενδεχόμενες προκλήσεις για την πραγμάτωση ορισμένων εγγυήσεων, οι οποίες απορρέουν από την παράλληλη εφαρμογή των δύο συστημάτων επιδιώκοντας να αναδείξει τις εξισσοροπητικές σταθμίσεις που απαιτούνται για την επίτευξη αποτελεσματικής επιβολής των κανόνων δικαίου ανταγωνισμού και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρήσεων έναντι σύγχρονων προκλήσεων, ιδίως αυτών που αναδύονται από την ταχεία ανάπτυξη και επέκταση της ψηφιοποίησης και των ψηφιακών αγορών.","The aim of the present study is to examine the modalities of application and the institutional functioning of procedural safeguards under European Union competition law, in light of the evolving enforcement framework governing competition rules in digital markets, as heralded by the adoption of the Digital Markets Act (DMA). Conceived to ensure the effective enforcement of Articles 101 and 102 TFEU, the system of public enforcement of competition law, as established by Regulation (EC) No 1/2003, has, broadened the range of competent enforcement authorities through the decentralisation of the application of EU competition law and expanded the European Commission’s administrative powers to investigate distortions of competition resulting from coordinated or unilateral conduct by undertakings in the relevant markets. Within this framework, the establishment and observance of procedural rights in favour of undertakings subject to investigation—deriving from the rights of the defence as enshrined in Article 48 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union—were intended to serve as a guarantee of an appropriate balance between the objective of effective enforcement of competition law and the obligation to respect the fundamental rights enjoyed by undertakings. In this respect, procedural safeguards operate as a structural constraint on the potential for arbitrary exercise of institutional powers by both national competition authorities and the European Commission. Nevertheless, the structural features of this enforcement system, have proven insufficient to address the novel competitive dynamics emerging in digital markets. This inadequacy ultimately prompted the adoption of the Digital Markets Act (Regulation (EU) 2022/1925). Specifically, the transformation of competition law enforcement in digital markets effected by the DMA, through its ex ante regulatory logic and its emphasis on compliance with predefined obligations designed to ensure fair and contestable digital markets, raises fundamental questions concerning the evolution of both the application and the institutional role of procedural safeguards under the new enforcement conditions introduced by the DMA. At the same time, the legislatively mandated complementarity of the traditional public enforcement regime under Articles 101 and 102 TFEU with the DMA enforcement system, rise concerns regarding the effective protection of specific procedural guarantees in situations involving the initiation of parallel proceedings. Accordingly, through a comparative analysis of the two enforcement regimes of EU competition law—namely Regulation (EC) No 1/2003 and the DMA —the present study focuses on the mechanisms for safeguarding procedural guarantees afforded to undertakings under investigation, the extent to which these guarantees have been reconfigured under the DMA, and the potential challenges to their effective realisation arising from the parallel application of the two enforcement systems. In doing so, the study seeks to elucidate the balancing considerations required to reconcile effective enforcement of EU competition law with the protection of undertakings’ fundamental rights in the face of contemporary challenges, particularly those stemming from the rapid expansion of digitalisation and the growing centrality of digital markets."],"dc:identifier":["uoadl:5327063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5327063"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Renewed emphasis on procedural rights and guarantees in EU Competition law enforcement"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z"}