Ψυχοκοινωνικός κίνδυνος και προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση σε Αστυνομικούς: συστηματική ανασκόπηση

Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα επαγγελματικά προβλήματα στον χώρο της αστυνόμευσης, δεδομένων των ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών εργασίας, της συνεχούς έκθεσης σε στρεσογόνα γεγονότα, καθώς και της ανάγκης για συνεχή ψυχολογική ετοιμότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθούν οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης σε αστυνομικούς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science και PsycINFO) με τη χρήση συνδυασμών λέξεων-κλειδιών σχετικών με «burnout», «police officers», «psychosocial risk factors» και «protective factors». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς ποσοτικές μελέτες που διερεύνησαν την επαγγελματική εξουθένωση σε αστυνομικούς και εξέτασαν είτε παράγοντες κινδύνου είτε προστατευτικούς μηχανισμούς. Ο τελικός αριθμός μελετών που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης ήταν δεκαεπτά, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική ποιότητα, τον πληθυσμό μελέτης, τα εργαλεία μέτρησης και τα κύρια αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Οι σημαντικότεροι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι για την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ο υψηλός φόρτος εργασίας, η σύγκρουση ρόλων, το οργανωσιακό και επιχειρησιακό άγχος, η έλλειψη σαφήνειας καθηκόντων, οι διαταραχές ύπνου, η δυσαρέσκεια από την εργασία και η ανισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Οι γυναίκες αστυνομικοί, οι εργαζόμενοι με περισσότερα έτη υπηρεσίας και εκείνοι που εκτίθενται σε τραυματικά ή τοξικά γεγονότα παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο εξουθένωσης. Αντίθετα, ως προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η ανθεκτικότητα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν στην επίλυση προβλημάτων, η κοινωνική και οργανωτική υποστήριξη, η σωματική δραστηριότητα, η συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής, καθώς και η δίκαιη και υποστηρικτική ηγεσία. Τα ποσοστά εμφάνισης της επαγγελματικής εξουθένωσης κυμάνθηκαν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ότι σχεδόν οι μισοί αστυνομικοί παρουσίαζαν σημαντικά συμπτώματα εξουθένωσης τους τελευταίους μήνες. Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση στους αστυνομικούς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας και οργανωσιακής λειτουργικότητας. Η παρούσα ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπου οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν δυναμικά. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, η επένδυση σε υποστηρικτικές μορφές ηγεσίας, η ανάπτυξη παρεμβάσεων πρόληψης του εργασιακού στρες και η εφαρμογή πολιτικών που προάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής συνιστούν καίρια μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να συμβάλει στη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της αποδοτικότητας των αστυνομικών.

Authors dc:creator

• Ζαραβίνος Άγγελος
• Zaravinos Angelos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5326942

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326942