{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326942"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326942","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχοκοινωνικός κίνδυνος και προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση σε Αστυνομικούς: συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα επαγγελματικά προβλήματα στον χώρο της αστυνόμευσης, δεδομένων των ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών εργασίας, της συνεχούς έκθεσης σε στρεσογόνα γεγονότα, καθώς και της ανάγκης για συνεχή ψυχολογική ετοιμότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθούν οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης σε αστυνομικούς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science και PsycINFO) με τη χρήση συνδυασμών λέξεων-κλειδιών σχετικών με «burnout», «police officers», «psychosocial risk factors» και «protective factors». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς ποσοτικές μελέτες που διερεύνησαν την επαγγελματική εξουθένωση σε αστυνομικούς και εξέτασαν είτε παράγοντες κινδύνου είτε προστατευτικούς μηχανισμούς. Ο τελικός αριθμός μελετών που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης ήταν δεκαεπτά, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική ποιότητα, τον πληθυσμό μελέτης, τα εργαλεία μέτρησης και τα κύρια αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Οι σημαντικότεροι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι για την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ο υψηλός φόρτος εργασίας, η σύγκρουση ρόλων, το οργανωσιακό και επιχειρησιακό άγχος, η έλλειψη σαφήνειας καθηκόντων, οι διαταραχές ύπνου, η δυσαρέσκεια από την εργασία και η ανισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Οι γυναίκες αστυνομικοί, οι εργαζόμενοι με περισσότερα έτη υπηρεσίας και εκείνοι που εκτίθενται σε τραυματικά ή τοξικά γεγονότα παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο εξουθένωσης. Αντίθετα, ως προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η ανθεκτικότητα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν στην επίλυση προβλημάτων, η κοινωνική και οργανωτική υποστήριξη, η σωματική δραστηριότητα, η συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής, καθώς και η δίκαιη και υποστηρικτική ηγεσία. Τα ποσοστά εμφάνισης της επαγγελματικής εξουθένωσης κυμάνθηκαν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ότι σχεδόν οι μισοί αστυνομικοί παρουσίαζαν σημαντικά συμπτώματα εξουθένωσης τους τελευταίους μήνες. Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση στους αστυνομικούς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας και οργανωσιακής λειτουργικότητας. Η παρούσα ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπου οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν δυναμικά. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, η επένδυση σε υποστηρικτικές μορφές ηγεσίας, η ανάπτυξη παρεμβάσεων πρόληψης του εργασιακού στρες και η εφαρμογή πολιτικών που προάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής συνιστούν καίρια μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να συμβάλει στη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της αποδοτικότητας των αστυνομικών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα επαγγελματικά προβλήματα στον χώρο της αστυνόμευσης, δεδομένων των ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών εργασίας, της συνεχούς έκθεσης σε στρεσογόνα γεγονότα, καθώς και της ανάγκης για συνεχή ψυχολογική ετοιμότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθούν οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης σε αστυνομικούς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science και PsycINFO) με τη χρήση συνδυασμών λέξεων-κλειδιών σχετικών με «burnout», «police officers», «psychosocial risk factors» και «protective factors». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς ποσοτικές μελέτες που διερεύνησαν την επαγγελματική εξουθένωση σε αστυνομικούς και εξέτασαν είτε παράγοντες κινδύνου είτε προστατευτικούς μηχανισμούς. Ο τελικός αριθμός μελετών που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης ήταν δεκαεπτά, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική ποιότητα, τον πληθυσμό μελέτης, τα εργαλεία μέτρησης και τα κύρια αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Οι σημαντικότεροι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι για την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ο υψηλός φόρτος εργασίας, η σύγκρουση ρόλων, το οργανωσιακό και επιχειρησιακό άγχος, η έλλειψη σαφήνειας καθηκόντων, οι διαταραχές ύπνου, η δυσαρέσκεια από την εργασία και η ανισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Οι γυναίκες αστυνομικοί, οι εργαζόμενοι με περισσότερα έτη υπηρεσίας και εκείνοι που εκτίθενται σε τραυματικά ή τοξικά γεγονότα παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο εξουθένωσης. Αντίθετα, ως προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η ανθεκτικότητα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν στην επίλυση προβλημάτων, η κοινωνική και οργανωτική υποστήριξη, η σωματική δραστηριότητα, η συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής, καθώς και η δίκαιη και υποστηρικτική ηγεσία. Τα ποσοστά εμφάνισης της επαγγελματικής εξουθένωσης κυμάνθηκαν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ότι σχεδόν οι μισοί αστυνομικοί παρουσίαζαν σημαντικά συμπτώματα εξουθένωσης τους τελευταίους μήνες. Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση στους αστυνομικούς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας και οργανωσιακής λειτουργικότητας. Η παρούσα ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπου οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν δυναμικά. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, η επένδυση σε υποστηρικτικές μορφές ηγεσίας, η ανάπτυξη παρεμβάσεων πρόληψης του εργασιακού στρες και η εφαρμογή πολιτικών που προάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής συνιστούν καίρια μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να συμβάλει στη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της αποδοτικότητας των αστυνομικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαραβίνος Άγγελος","Zaravinos Angelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326942"],"render_values":[{"text":"uoadl:5326942","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326942","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαραβίνος Άγγελος","Zaravinos Angelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326942"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα επαγγελματικά προβλήματα στον χώρο της αστυνόμευσης, δεδομένων των ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών εργασίας, της συνεχούς έκθεσης σε στρεσογόνα γεγονότα, καθώς και της ανάγκης για συνεχή ψυχολογική ετοιμότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθούν οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης σε αστυνομικούς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science και PsycINFO) με τη χρήση συνδυασμών λέξεων-κλειδιών σχετικών με «burnout», «police officers», «psychosocial risk factors» και «protective factors». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς ποσοτικές μελέτες που διερεύνησαν την επαγγελματική εξουθένωση σε αστυνομικούς και εξέτασαν είτε παράγοντες κινδύνου είτε προστατευτικούς μηχανισμούς. Ο τελικός αριθμός μελετών που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης ήταν δεκαεπτά, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική ποιότητα, τον πληθυσμό μελέτης, τα εργαλεία μέτρησης και τα κύρια αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Οι σημαντικότεροι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι για την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ο υψηλός φόρτος εργασίας, η σύγκρουση ρόλων, το οργανωσιακό και επιχειρησιακό άγχος, η έλλειψη σαφήνειας καθηκόντων, οι διαταραχές ύπνου, η δυσαρέσκεια από την εργασία και η ανισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Οι γυναίκες αστυνομικοί, οι εργαζόμενοι με περισσότερα έτη υπηρεσίας και εκείνοι που εκτίθενται σε τραυματικά ή τοξικά γεγονότα παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο εξουθένωσης. Αντίθετα, ως προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η ανθεκτικότητα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν στην επίλυση προβλημάτων, η κοινωνική και οργανωτική υποστήριξη, η σωματική δραστηριότητα, η συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής, καθώς και η δίκαιη και υποστηρικτική ηγεσία. Τα ποσοστά εμφάνισης της επαγγελματικής εξουθένωσης κυμάνθηκαν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ότι σχεδόν οι μισοί αστυνομικοί παρουσίαζαν σημαντικά συμπτώματα εξουθένωσης τους τελευταίους μήνες. Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση στους αστυνομικούς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας και οργανωσιακής λειτουργικότητας. Η παρούσα ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπου οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν δυναμικά. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, η επένδυση σε υποστηρικτικές μορφές ηγεσίας, η ανάπτυξη παρεμβάσεων πρόληψης του εργασιακού στρες και η εφαρμογή πολιτικών που προάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής συνιστούν καίρια μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να συμβάλει στη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της αποδοτικότητας των αστυνομικών.","Introduction: Burnout has emerged as one of the most significant occupational health problems in policing, given the highly demanding working conditions, continuous exposure to stressful and traumatic events, and the constant requirement for psychological readiness. Aim: The aim of this systematic review was to explore the psychosocial risk factors and protective elements associated with burnout among police officers. Methodology: A systematic review was conducted following the PRISMA guidelines. Electronic databases (PubMed, Scopus, Web of Science, and PsycINFO) were searched using a combination of keywords such as “burnout,” “police officers,” “psychosocial risk factors,” and “protective factors.” Primary quantitative studies examining burnout among police officers and reporting on either risk or protective factors were included. A total of 16 studies met the inclusion criteria. Each study was assessed for methodological quality, population characteristics, measurement tools, and main findings. Results: The most significant psychosocial risks contributing to burnout include high workload, role conflict, organizational and operational stress, lack of role clarity, sleep disturbances, job dissatisfaction, and work–family conflict. Female officers, those with longer years of service, and those exposed to traumatic incidents or hazardous materials were identified as being at higher risk of developing burnout. Conversely, protective factors included resilience, problem-focused coping strategies, supportive leadership, social and organizational support, physical exercise, engagement in leisure activities, and work environments that promoted fairness and justice. The prevalence of burnout was consistently high across studies, with several indicating that nearly half of the participating officers reported significant symptoms of burnout within the last six months. Conclusions: Burnout among police officers is a critical issue affecting both public health and organizational performance. This review underscores the multifactorial nature of the phenomenon, where psychosocial risks and protective factors interact dynamically. Strengthening resilience, fostering supportive leadership, promoting interventions to reduce occupational stress, and implementing policies that enhance work–life balance are essential strategies for addressing burnout. Continuous monitoring and evaluation of these interventions will be vital in reducing burnout levels, improving psychological health, and maintaining the overall effectiveness and well-being of police officers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχοκοινωνικός κίνδυνος και προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση σε Αστυνομικούς: συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαραβίνος Άγγελος","Zaravinos Angelos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα επαγγελματικά προβλήματα στον χώρο της αστυνόμευσης, δεδομένων των ιδιαίτερα απαιτητικών συνθηκών εργασίας, της συνεχούς έκθεσης σε στρεσογόνα γεγονότα, καθώς και της ανάγκης για συνεχή ψυχολογική ετοιμότητα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν να διερευνηθούν οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης σε αστυνομικούς. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, Scopus, Web of Science και PsycINFO) με τη χρήση συνδυασμών λέξεων-κλειδιών σχετικών με «burnout», «police officers», «psychosocial risk factors» και «protective factors». Συμπεριλήφθηκαν πρωτογενείς ποσοτικές μελέτες που διερεύνησαν την επαγγελματική εξουθένωση σε αστυνομικούς και εξέτασαν είτε παράγοντες κινδύνου είτε προστατευτικούς μηχανισμούς. Ο τελικός αριθμός μελετών που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης ήταν δεκαεπτά, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς τη μεθοδολογική ποιότητα, τον πληθυσμό μελέτης, τα εργαλεία μέτρησης και τα κύρια αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Οι σημαντικότεροι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι για την εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ο υψηλός φόρτος εργασίας, η σύγκρουση ρόλων, το οργανωσιακό και επιχειρησιακό άγχος, η έλλειψη σαφήνειας καθηκόντων, οι διαταραχές ύπνου, η δυσαρέσκεια από την εργασία και η ανισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Οι γυναίκες αστυνομικοί, οι εργαζόμενοι με περισσότερα έτη υπηρεσίας και εκείνοι που εκτίθενται σε τραυματικά ή τοξικά γεγονότα παρουσίασαν υψηλότερο κίνδυνο εξουθένωσης. Αντίθετα, ως προστατευτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν η ανθεκτικότητα, οι στρατηγικές αντιμετώπισης που εστιάζουν στην επίλυση προβλημάτων, η κοινωνική και οργανωτική υποστήριξη, η σωματική δραστηριότητα, η συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής, καθώς και η δίκαιη και υποστηρικτική ηγεσία. Τα ποσοστά εμφάνισης της επαγγελματικής εξουθένωσης κυμάνθηκαν σε υψηλά επίπεδα, με αρκετές μελέτες να καταγράφουν ότι σχεδόν οι μισοί αστυνομικοί παρουσίαζαν σημαντικά συμπτώματα εξουθένωσης τους τελευταίους μήνες. Συμπεράσματα: Η επαγγελματική εξουθένωση στους αστυνομικούς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημόσιας υγείας και οργανωσιακής λειτουργικότητας. Η παρούσα ανασκόπηση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για πολυπαραγοντικό φαινόμενο, όπου οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι και οι προστατευτικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν δυναμικά. Η ενίσχυση της ανθεκτικότητας, η επένδυση σε υποστηρικτικές μορφές ηγεσίας, η ανάπτυξη παρεμβάσεων πρόληψης του εργασιακού στρες και η εφαρμογή πολιτικών που προάγουν την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής συνιστούν καίρια μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση τέτοιων παρεμβάσεων μπορεί να συμβάλει στη μείωση της επαγγελματικής εξουθένωσης και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της αποδοτικότητας των αστυνομικών.","Introduction: Burnout has emerged as one of the most significant occupational health problems in policing, given the highly demanding working conditions, continuous exposure to stressful and traumatic events, and the constant requirement for psychological readiness. Aim: The aim of this systematic review was to explore the psychosocial risk factors and protective elements associated with burnout among police officers. Methodology: A systematic review was conducted following the PRISMA guidelines. Electronic databases (PubMed, Scopus, Web of Science, and PsycINFO) were searched using a combination of keywords such as “burnout,” “police officers,” “psychosocial risk factors,” and “protective factors.” Primary quantitative studies examining burnout among police officers and reporting on either risk or protective factors were included. A total of 16 studies met the inclusion criteria. Each study was assessed for methodological quality, population characteristics, measurement tools, and main findings. Results: The most significant psychosocial risks contributing to burnout include high workload, role conflict, organizational and operational stress, lack of role clarity, sleep disturbances, job dissatisfaction, and work–family conflict. Female officers, those with longer years of service, and those exposed to traumatic incidents or hazardous materials were identified as being at higher risk of developing burnout. Conversely, protective factors included resilience, problem-focused coping strategies, supportive leadership, social and organizational support, physical exercise, engagement in leisure activities, and work environments that promoted fairness and justice. The prevalence of burnout was consistently high across studies, with several indicating that nearly half of the participating officers reported significant symptoms of burnout within the last six months. Conclusions: Burnout among police officers is a critical issue affecting both public health and organizational performance. This review underscores the multifactorial nature of the phenomenon, where psychosocial risks and protective factors interact dynamically. Strengthening resilience, fostering supportive leadership, promoting interventions to reduce occupational stress, and implementing policies that enhance work–life balance are essential strategies for addressing burnout. Continuous monitoring and evaluation of these interventions will be vital in reducing burnout levels, improving psychological health, and maintaining the overall effectiveness and well-being of police officers."],"dc:identifier":["uoadl:5326942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326942"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ψυχοκοινωνικός κίνδυνος και προστατευτικοί παράγοντες που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση σε Αστυνομικούς: συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:44Z"}