Η διαμορφωτική αξιολόγηση στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Η παρούσα μελέτη εξετάζει την ενσωμάτωση της διαμορφωτικής αξιολόγησης από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών. Συγκεκριμένα, διερευνώνται οι παράγοντες που καθορίζουν την υιοθέτηση των αρχών της διαμορφωτικής αξιολόγησης, ο βαθμός με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη, καθώς και οι μέθοδοι και τα εργαλεία που επιστρατεύονται για την υποστήριξή τους. Η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην ποσοτική μέθοδο χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων. To δείγμα αντιπροσωπεύτηκε από διδάσκοντες των Φυσικών Επιστημών σε Γυμνάσια, Γενικά Ενιαία Λύκεια (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) κυρίως από την περιοχή της Αττικής. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν να είναι ενθαρρυντικά καθώς στη σύγχρονη ελληνική σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών αρχίζει να μετατοπίζεται από την παραδοσιακή μορφή εξέτασης προς μια πιο υποστηρικτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στη βελτίωση της μαθησιακής πορείας αναγνωρίζοντας τα διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας και τα ποικίλα ενδιαφέροντα των μαθητών. Η διερεύνηση των αιτιών της αποτυχίας από τους εκπαιδευτικούς βασίζεται πρωτίστως στον αναστοχασμό τους για την αναμόρφωση του διδακτικού τους έργου και, συμπληρωματικά, στη συμμετοχική διαδικασία, μέσω της συζήτησης με τους μαθητές για τον εντοπισμό των αναγκών τους. Στο σχολικό περιβάλλον επικρατεί μια αποσπασματική συνεργατική κουλτούρα, η οποία περιορίζεται στα στενά όρια της ειδικότητας και δεν επεκτείνεται σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων ή Διοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στην πρωτοβουλία των μαθητών και στην εξατομικευμένη υποστήριξη. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου και η προσαρμογή των μέσων διδασκαλίας στις ανάγκες των μαθητών επιβεβαιώνουν ότι η προσαρμοστική διδασκαλία ενισχύει τα κίνητρα μάθησης, αν και ο αναστοχασμός των μαθητών παραμένει σε μέτρια επίπεδα. Αναδεικνύεται η δυναμική της διαμορφωτικής αξιολόγησης, μέσα από την ανατροφοδότηση η οποία αποτελεί έναν κινητήριο μοχλό για τη βελτίωση τόσο της διδασκαλίας όσο και της μάθησης. Ωστόσο, επικρατεί αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη παιδαγωγική αξία της αυτοαξιολόγησης και της ετεροαξιολόγησης και στην περιορισμένη εφαρμογή τους στην καθημερινή σχολική πρακτική, που εξηγείται λόγω ελλείψεων στα επίπεδα γραμματισμού των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση, μειωμένου χρόνου ή παρωχημένων αντιλήψεων.

Authors dc:creator

• ΦΡΑΓΚΟΓΕΩΡΓΗ ΕΙΡΗΝΗ
• FRAGKOGEORGI EIRINI

• Εκπαίδευση – Αθλητισμός
• Education - Sport science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5326432

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326432