{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326432"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5326432","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαμορφωτική αξιολόγηση στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση","abstract":"Η παρούσα μελέτη εξετάζει την ενσωμάτωση της διαμορφωτικής αξιολόγησης από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών. Συγκεκριμένα, διερευνώνται οι παράγοντες που καθορίζουν την υιοθέτηση των αρχών της διαμορφωτικής αξιολόγησης, ο βαθμός με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη, καθώς και οι μέθοδοι και τα εργαλεία που επιστρατεύονται για την υποστήριξή τους. Η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην ποσοτική μέθοδο χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων. To δείγμα αντιπροσωπεύτηκε από διδάσκοντες των Φυσικών Επιστημών σε Γυμνάσια, Γενικά Ενιαία Λύκεια (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) κυρίως από την περιοχή της Αττικής. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν να είναι ενθαρρυντικά καθώς στη σύγχρονη ελληνική σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών αρχίζει να μετατοπίζεται από την παραδοσιακή μορφή εξέτασης προς μια πιο υποστηρικτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στη βελτίωση της μαθησιακής πορείας αναγνωρίζοντας τα διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας και τα ποικίλα ενδιαφέροντα των μαθητών. Η διερεύνηση των αιτιών της αποτυχίας από τους εκπαιδευτικούς βασίζεται πρωτίστως στον αναστοχασμό τους για την αναμόρφωση του διδακτικού τους έργου και, συμπληρωματικά, στη συμμετοχική διαδικασία, μέσω της συζήτησης με τους μαθητές για τον εντοπισμό των αναγκών τους. Στο σχολικό περιβάλλον επικρατεί μια αποσπασματική συνεργατική κουλτούρα, η οποία περιορίζεται στα στενά όρια της ειδικότητας και δεν επεκτείνεται σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων ή Διοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στην πρωτοβουλία των μαθητών και στην εξατομικευμένη υποστήριξη. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου και η προσαρμογή των μέσων διδασκαλίας στις ανάγκες των μαθητών επιβεβαιώνουν ότι η προσαρμοστική διδασκαλία ενισχύει τα κίνητρα μάθησης, αν και ο αναστοχασμός των μαθητών παραμένει σε μέτρια επίπεδα. Αναδεικνύεται η δυναμική της διαμορφωτικής αξιολόγησης, μέσα από την ανατροφοδότηση η οποία αποτελεί έναν κινητήριο μοχλό για τη βελτίωση τόσο της διδασκαλίας όσο και της μάθησης. Ωστόσο, επικρατεί αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη παιδαγωγική αξία της αυτοαξιολόγησης και της ετεροαξιολόγησης και στην περιορισμένη εφαρμογή τους στην καθημερινή σχολική πρακτική, που εξηγείται λόγω ελλείψεων στα επίπεδα γραμματισμού των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση, μειωμένου χρόνου ή παρωχημένων αντιλήψεων.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη εξετάζει την ενσωμάτωση της διαμορφωτικής αξιολόγησης από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών. Συγκεκριμένα, διερευνώνται οι παράγοντες που καθορίζουν την υιοθέτηση των αρχών της διαμορφωτικής αξιολόγησης, ο βαθμός με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη, καθώς και οι μέθοδοι και τα εργαλεία που επιστρατεύονται για την υποστήριξή τους. Η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην ποσοτική μέθοδο χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων. To δείγμα αντιπροσωπεύτηκε από διδάσκοντες των Φυσικών Επιστημών σε Γυμνάσια, Γενικά Ενιαία Λύκεια (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) κυρίως από την περιοχή της Αττικής. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν να είναι ενθαρρυντικά καθώς στη σύγχρονη ελληνική σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών αρχίζει να μετατοπίζεται από την παραδοσιακή μορφή εξέτασης προς μια πιο υποστηρικτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στη βελτίωση της μαθησιακής πορείας αναγνωρίζοντας τα διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας και τα ποικίλα ενδιαφέροντα των μαθητών. Η διερεύνηση των αιτιών της αποτυχίας από τους εκπαιδευτικούς βασίζεται πρωτίστως στον αναστοχασμό τους για την αναμόρφωση του διδακτικού τους έργου και, συμπληρωματικά, στη συμμετοχική διαδικασία, μέσω της συζήτησης με τους μαθητές για τον εντοπισμό των αναγκών τους. Στο σχολικό περιβάλλον επικρατεί μια αποσπασματική συνεργατική κουλτούρα, η οποία περιορίζεται στα στενά όρια της ειδικότητας και δεν επεκτείνεται σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων ή Διοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στην πρωτοβουλία των μαθητών και στην εξατομικευμένη υποστήριξη. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου και η προσαρμογή των μέσων διδασκαλίας στις ανάγκες των μαθητών επιβεβαιώνουν ότι η προσαρμοστική διδασκαλία ενισχύει τα κίνητρα μάθησης, αν και ο αναστοχασμός των μαθητών παραμένει σε μέτρια επίπεδα. Αναδεικνύεται η δυναμική της διαμορφωτικής αξιολόγησης, μέσα από την ανατροφοδότηση η οποία αποτελεί έναν κινητήριο μοχλό για τη βελτίωση τόσο της διδασκαλίας όσο και της μάθησης. Ωστόσο, επικρατεί αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη παιδαγωγική αξία της αυτοαξιολόγησης και της ετεροαξιολόγησης και στην περιορισμένη εφαρμογή τους στην καθημερινή σχολική πρακτική, που εξηγείται λόγω ελλείψεων στα επίπεδα γραμματισμού των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση, μειωμένου χρόνου ή παρωχημένων αντιλήψεων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΦΡΑΓΚΟΓΕΩΡΓΗ ΕΙΡΗΝΗ","FRAGKOGEORGI EIRINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:42Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326432"],"render_values":[{"text":"uoadl:5326432","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326432","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΦΡΑΓΚΟΓΕΩΡΓΗ ΕΙΡΗΝΗ","FRAGKOGEORGI EIRINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5326432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326432"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη εξετάζει την ενσωμάτωση της διαμορφωτικής αξιολόγησης από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών. Συγκεκριμένα, διερευνώνται οι παράγοντες που καθορίζουν την υιοθέτηση των αρχών της διαμορφωτικής αξιολόγησης, ο βαθμός με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη, καθώς και οι μέθοδοι και τα εργαλεία που επιστρατεύονται για την υποστήριξή τους. Η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην ποσοτική μέθοδο χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων. To δείγμα αντιπροσωπεύτηκε από διδάσκοντες των Φυσικών Επιστημών σε Γυμνάσια, Γενικά Ενιαία Λύκεια (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) κυρίως από την περιοχή της Αττικής. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν να είναι ενθαρρυντικά καθώς στη σύγχρονη ελληνική σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών αρχίζει να μετατοπίζεται από την παραδοσιακή μορφή εξέτασης προς μια πιο υποστηρικτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στη βελτίωση της μαθησιακής πορείας αναγνωρίζοντας τα διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας και τα ποικίλα ενδιαφέροντα των μαθητών. Η διερεύνηση των αιτιών της αποτυχίας από τους εκπαιδευτικούς βασίζεται πρωτίστως στον αναστοχασμό τους για την αναμόρφωση του διδακτικού τους έργου και, συμπληρωματικά, στη συμμετοχική διαδικασία, μέσω της συζήτησης με τους μαθητές για τον εντοπισμό των αναγκών τους. Στο σχολικό περιβάλλον επικρατεί μια αποσπασματική συνεργατική κουλτούρα, η οποία περιορίζεται στα στενά όρια της ειδικότητας και δεν επεκτείνεται σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων ή Διοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στην πρωτοβουλία των μαθητών και στην εξατομικευμένη υποστήριξη. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου και η προσαρμογή των μέσων διδασκαλίας στις ανάγκες των μαθητών επιβεβαιώνουν ότι η προσαρμοστική διδασκαλία ενισχύει τα κίνητρα μάθησης, αν και ο αναστοχασμός των μαθητών παραμένει σε μέτρια επίπεδα. Αναδεικνύεται η δυναμική της διαμορφωτικής αξιολόγησης, μέσα από την ανατροφοδότηση η οποία αποτελεί έναν κινητήριο μοχλό για τη βελτίωση τόσο της διδασκαλίας όσο και της μάθησης. Ωστόσο, επικρατεί αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη παιδαγωγική αξία της αυτοαξιολόγησης και της ετεροαξιολόγησης και στην περιορισμένη εφαρμογή τους στην καθημερινή σχολική πρακτική, που εξηγείται λόγω ελλείψεων στα επίπεδα γραμματισμού των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση, μειωμένου χρόνου ή παρωχημένων αντιλήψεων.","The present study examines, via the use of a questionnaire, the integration of formative assessment by Secondary education teachers in the instruction of Physical Sciences. More specifically, the main purpose of this study is to examine the factors that determine the adoption of formative assessment principles, the extent to which they are implemented in practice, as well as the methods and tools employed to support them. The study was conducted using a quantitative method, employing a questionnaire for data collection. The sample was represented by Science Teachers in Lower Secondary Schools (Gymnasiums), General Upper Secondary Schools (GEL) and Vocational Upper Secondary Schools (EPAL), mainly from the region of Attica. The results of this research appear encouraging, as in contemporary Greek school reality, assessment in science subjects are beginning to shift from traditional examination formats toward a more supportive process. Teachers focus on improving the learning trajectory by recognizing students' diverse levels of readiness and varied interests. The investigation of the causes of failure by teachers is primarily based on their own reflection for the redesign of their instructional work and, complementarily, on a participatory process through discussion with students to identify their needs. Within the school environment, a fragmented collaborative culture prevails, which is confined within the strict limits of the subject specialty and does not extend to the level of the Teachers' Board or Administration. Teachers emphasize student initiative and individualized support. The use of the Socratic method and the adaptation of teaching materials to student needs confirm that adaptive instruction enhances learning motivation, although student reflection remains at moderate levels. The dynamics of formative assessment are highlighted through feedback, which serves as a driving force for improving both teaching and learning. However, a contradiction persists between the recognized pedagogical value of self-assessment and peer-assessment and their limited application in daily school practice, which is attributed to a lack of assessment literacy among educators, limited time, or antiquated beliefs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαμορφωτική αξιολόγηση στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΦΡΑΓΚΟΓΕΩΡΓΗ ΕΙΡΗΝΗ","FRAGKOGEORGI EIRINI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη εξετάζει την ενσωμάτωση της διαμορφωτικής αξιολόγησης από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών. Συγκεκριμένα, διερευνώνται οι παράγοντες που καθορίζουν την υιοθέτηση των αρχών της διαμορφωτικής αξιολόγησης, ο βαθμός με τον οποίο εφαρμόζονται στην πράξη, καθώς και οι μέθοδοι και τα εργαλεία που επιστρατεύονται για την υποστήριξή τους. Η διεξαγωγή της έρευνας βασίστηκε στην ποσοτική μέθοδο χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο για τη συλλογή δεδομένων. To δείγμα αντιπροσωπεύτηκε από διδάσκοντες των Φυσικών Επιστημών σε Γυμνάσια, Γενικά Ενιαία Λύκεια (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) κυρίως από την περιοχή της Αττικής. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν να είναι ενθαρρυντικά καθώς στη σύγχρονη ελληνική σχολική πραγματικότητα, η αξιολόγηση στα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών αρχίζει να μετατοπίζεται από την παραδοσιακή μορφή εξέτασης προς μια πιο υποστηρικτική διαδικασία. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στη βελτίωση της μαθησιακής πορείας αναγνωρίζοντας τα διαφορετικά επίπεδα ετοιμότητας και τα ποικίλα ενδιαφέροντα των μαθητών. Η διερεύνηση των αιτιών της αποτυχίας από τους εκπαιδευτικούς βασίζεται πρωτίστως στον αναστοχασμό τους για την αναμόρφωση του διδακτικού τους έργου και, συμπληρωματικά, στη συμμετοχική διαδικασία, μέσω της συζήτησης με τους μαθητές για τον εντοπισμό των αναγκών τους. Στο σχολικό περιβάλλον επικρατεί μια αποσπασματική συνεργατική κουλτούρα, η οποία περιορίζεται στα στενά όρια της ειδικότητας και δεν επεκτείνεται σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων ή Διοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί εστιάζουν στην πρωτοβουλία των μαθητών και στην εξατομικευμένη υποστήριξη. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου και η προσαρμογή των μέσων διδασκαλίας στις ανάγκες των μαθητών επιβεβαιώνουν ότι η προσαρμοστική διδασκαλία ενισχύει τα κίνητρα μάθησης, αν και ο αναστοχασμός των μαθητών παραμένει σε μέτρια επίπεδα. Αναδεικνύεται η δυναμική της διαμορφωτικής αξιολόγησης, μέσα από την ανατροφοδότηση η οποία αποτελεί έναν κινητήριο μοχλό για τη βελτίωση τόσο της διδασκαλίας όσο και της μάθησης. Ωστόσο, επικρατεί αντίφαση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη παιδαγωγική αξία της αυτοαξιολόγησης και της ετεροαξιολόγησης και στην περιορισμένη εφαρμογή τους στην καθημερινή σχολική πρακτική, που εξηγείται λόγω ελλείψεων στα επίπεδα γραμματισμού των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση, μειωμένου χρόνου ή παρωχημένων αντιλήψεων.","The present study examines, via the use of a questionnaire, the integration of formative assessment by Secondary education teachers in the instruction of Physical Sciences. More specifically, the main purpose of this study is to examine the factors that determine the adoption of formative assessment principles, the extent to which they are implemented in practice, as well as the methods and tools employed to support them. The study was conducted using a quantitative method, employing a questionnaire for data collection. The sample was represented by Science Teachers in Lower Secondary Schools (Gymnasiums), General Upper Secondary Schools (GEL) and Vocational Upper Secondary Schools (EPAL), mainly from the region of Attica. The results of this research appear encouraging, as in contemporary Greek school reality, assessment in science subjects are beginning to shift from traditional examination formats toward a more supportive process. Teachers focus on improving the learning trajectory by recognizing students' diverse levels of readiness and varied interests. The investigation of the causes of failure by teachers is primarily based on their own reflection for the redesign of their instructional work and, complementarily, on a participatory process through discussion with students to identify their needs. Within the school environment, a fragmented collaborative culture prevails, which is confined within the strict limits of the subject specialty and does not extend to the level of the Teachers' Board or Administration. Teachers emphasize student initiative and individualized support. The use of the Socratic method and the adaptation of teaching materials to student needs confirm that adaptive instruction enhances learning motivation, although student reflection remains at moderate levels. The dynamics of formative assessment are highlighted through feedback, which serves as a driving force for improving both teaching and learning. However, a contradiction persists between the recognized pedagogical value of self-assessment and peer-assessment and their limited application in daily school practice, which is attributed to a lack of assessment literacy among educators, limited time, or antiquated beliefs."],"dc:identifier":["uoadl:5326432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5326432"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η διαμορφωτική αξιολόγηση στο πλαίσιο της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:42Z"}