Abstract
dc:description.abstractRefsiábyrgð skiptist að meginstefnu til í hefðbundna og afbrigðilega refsiábyrgð. Ef eingöngu er heimilt að refsa einstaklingnum, er hætta á að sú refsing hafi ekki sömu áhrif á atferli í starfsemi lögaðilans og refsiábyrgð lögaðilans sjálfs, og því mikilvægt að heimila refsiábyrgð lögaðila. Lög nr. 140/1998 fólu í sér réttarbót í íslensku refsiréttarkerfi, en markmið þeirra laga var ekki að leggja refsiábyrgð lögaðila að jöfnu við refsiábyrgð einstaklinga. Í þessari ritgerð verður gerð nánari grein fyrir nauðsyn refsiábyrgðar lögaðila í refsikerfinu og talinn upp helstu skilyrðin sem þurfa að vera uppfyllt svo lögaðila verði gert að sæta refsiábyrgð. Einnig verða lagaákvæði borin saman við norsku og dönsku ákvæði hegningarlaga.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Díana Jónsdóttir 1995-
- Contributors dc:contributor
-
- Háskóli Íslands
Subjects
dc:subject × 3Rights
- Language dc:language.iso
- is
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/1946/26961
- OAI identifier oai:identifier
- oai:skemman.is:1946/26961