Innleiðing þjóðréttarsamninga í íslenskum rétti

Í ritgerðinni er gerð könnun á framkvæmd við innleiðingu þjóðréttarsamninga á Íslandi, farið er yfir stöðu þjóðaréttar í íslenskum rétti og gildandi reglur á sviði utanríkismála. Þá er framkvæmd við innleiðingu lýst, frá samningsgerð og fullgildingu samnings til lagabreytinga og annarra aðgerða sem framkvæmdar eru í því skyni að uppfylla þjóðréttarlegar skuldbindingar ríkisins samkvæmt viðkomandi samningi. Sjö þjóðréttarsamningar sem Ísland hefur gerst aðili að undanfarna fimm áratugi eru teknir sérstaklega til skoðunar og innleiðingarferli þeirra lýst skref fyrir skref. Helstu niðurstöður rannsóknarinnar eru þær að innleiðingarferlið er að stærstum hluta ólögfest og framkvæmdin hefur verið með ýmsu sniði. Tveimur meginaðferðum hefur verið beitt við innleiðingu, það er aðlögun laga og lögfesting samnings, þó einnig sé hægt að greina aðrar aðferðir. Framkvæmd við fullgildingu samninga hefur einnig verið óskýr og oft ófullnægjandi, samningar hafa reglulega verið fullgiltir en ekki innleiddir að fullu fyrr en löngu síðar, jafnvel þó efni þeirra kalli á breytingar á landslögum. Ófullnægjandi innleiðing samninga hefur í för með sér réttaróvissu og getur sett dómstóla í erfiða stöðu en þeir hafa gefið óinnleiddum samningum mismikið vægi. Á síðustu árum virðast stjórnvöld vera farin að vanda betur til verka við innleiðingu, til dæmis með því að kanna betur fyrirfram hvort samningar kalli á lagabreytingar. Hins vegar byggir ferlið ennþá á óskráðum reglum og getur verið ófyrirsjáanlegt.

Author dc:creator

• Hrefna Ragnhildur Jóhannesdóttir 1993-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Lögfræði
• Meistaraprófsritgerðir
• Þjóðréttarsamningar
• Lagasetning

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/33150

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/33150