Tæknistaðlar Evrópsku bankaeftirlitsstofnunarinnar

Viðfangsefni ritgerðarinnar eru tæknistaðlar Evrópska bankaeftirlitsstofnunarinnar. Samkvæmt reglugerð (ESB) nr. 1093/2010 ber Evrópsku bankaeftirlitsstofnuninni að leggja fram drög að tæknilegum framkvæmda- og eftirlitsstöðlum þegar kveðið er á um slíkt í lagagerðum Evrópusambandsins. Tæknistaðlarnir geta verið tvenns konar, þ.e., tæknilegir eftirlitsstaðlar, settir á grundvelli 290. gr. Sáttmálans um framkvæmd Evrópusambandsins, eða tæknilegir framkvæmdastaðlar, settir á grundvelli 291. gr. sama sáttmála. Efnahagskreppan 2008 afhjúpaði bresti á innri markaði Evrópusambandsins er varðaði samræmda beitingu á Evrópurétti á sviði banka- og fjármálaréttarþjónustu. Evrópusambandið brást við vandanum með því endurskipuleggja bæði regluverk og stofnanauppbyggingu fjármálaeftirlitskerfisins. Tæknistaðlar Evrópska bankaeftirlitsins mynda eitt tannhjól í endurnýjuðu gangverki evrópsks fjármálaeftirlitskerfis. Markmið ritgerðarinnar er að varpa á ljósi á tæknistaðla Evrópsku bankaeftirlitsstofnunarinnar sem settir eru með heimild í CRD IV regluverkinu. Greint verður frá stjórnskipulegum álitaefnum er varða tæknistaðlana, rannsakað verður hvernig smíði þeirra er háttað og innleiðing fer fram í Evrópurétt. Þá verður lagður dómur á hvernig þeir hafa reynst. Jafnframt verður innleiðingu tæknistaðla í íslenskan rétt gerð skil. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru eftirfarandi. Í fyrsta lagi að á meðan hlutverk undirstofnana Evrópusambandsins hefur ekki verið betur skilgreint í stofnsáttmálum eða afleiddri löggjöf Evrópusambandsins þá hefur það fallið í skaut Evrópudómstólsins að afmarka verkefni og valdsvið undirstofnana. Samkvæmt dómi Evrópudómstólsins í máli C-270/12 er heimilt að fela evrópsku eftirlitsstofnununum viss verkefni á grundvelli öryggis fjármálakerfisins og þeirrar sérfræðiþekkingar sem býr í eftirlitsstofnununum. Í öðru lagi hafa tæknistaðlarnir gefið góða raun hingað til. Skýrsla frá framkvæmdastjórn Evrópusambandsins og ummæla forstjóra Evrópska bankaeftirlitsins eru samhljóða um mikilvægi þeirra. Helstu hefur verið gagnrýnt að ferlið við að þróa staðlana taki of langan tíma. Í þriðja lagi nær „stjórnarskrárvandinn“ ekki til innleiðingar á tæknistöðlum. Þannig mun innleiðing á þeim í íslenskan rétt fara fram líkt og hefðbundnar gerðir eru innleiddar í gegnum EES-samninginn.

Author dc:creator

• Gunnar Þorbergur Gylfason 1984-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn í Reykjavík

• Lögfræði
• Meistaraprófsritgerðir
• Fjármálaeftirlit
• Evrópusambandið
• Staðlar
• Bankar

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/26720

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/26720