Að UNNA tónlist

Hér greinir höfundur afstöðu fólks í íslenskum tónlistariðnaði til stafrænna tónlistartæknilausna og hvort tónlistartæknilausnin UNNA gæti nýst þeim markhópi. Höfundur veltir því fram því hvort til sé íslenskur hljómur í tónlist, sem tengist tilraun til að skilja hughrif tónlistar og áhrif umhverfis. Með þverfaglegri nálgun, reynslu, innihaldsgreiningu og eigindlegri rannsókn, sem fól í sér skoðanakönnun og viðtöl við fagaðila, greinir höfundur að hughrif þeirra sem hlusta á tónlist hefur verið gerð að hagrænni neyslu. Þau sem skapa hafa verið skilin eftir án upplýsingaflæðis til að takast á við flókin bakheim tónlistar með takmarkaðar leiðir til að afla sér tekna, verja réttindi sín og koma tónlist sinni á framfæri. Einnig er skýrt að stoðiðnaður tónlistar, þá sérstaklega á Íslandi, hefur verið vanræktur. Þörf er á tölulegum greiningum og stuðningi við innviði, sem áætlaðar eru samkvæmt skýrslum fagaðila og vinnuhópa, en skortur er á skýrum aðgerðaráætlunum. Niðurstaðan er sú að tónlist er persónuleg og hughrifin með djúpar rætur í umhverfi og upplifun. Neyslumynstur hefur breyst og tæknihlið tónlistar flókin og sérhæfð. Þörf er á miðlægu og gegnsæju kerfi og tæknilausn sem þjónar þeim sem skapa og þeim sem njóta tónlistar. Möguleiki er á að nýta sérstöðu íslenska markaðarins í tónlist og tækni og þar með íslensku tæknilausnina UNNA. Lykilorð: Tónlist, tækni, hughrif, hagkerfi, UNNA

Author dc:creator

• Steinunn Þóra Camilla Sigurðardóttir 1984-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lokaritgerðir
• Menningaráhrif
• Tónlist
• Menningarhagfræði

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/45149

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/45149