Ákvörðun refsinga og lögmæltar refsiákvörðunarástæður í líkamsárásarmálum er varða 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940

Þegar einstaklingur gerist sekur um refsiverða háttsemi fyrir afbrot koma til álita margvísleg sjónarmið við ákvörðun refsingar. Meðal þess sem kemur til álita eru lögmæltar refsiákvörðunarástæður, ólögmæltar refsiákvörðunarástæður og refsihækkunar- og refsilækkunarheimildir. Meginviðfangsefni ritgerðarinnar felst í að skoða til hvaða sjónarmiða dómstólar líta til við ákvörðun refsingar og hvaða áhrif lögmæltar refsiákvörðunarástæður hafa í málum er varða 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Fjallað verður um mikilvæga breytingu á hegningarlögunum sem varðaði líkamsmeiðingarákvæði laganna og hvar mörkin liggja milli líkamsmeiðingarákvæða laganna. Þá verður litið til þeirra áhrifa sem ásetingur og gáleysi hafa í líkamsárásarmálum og að lokum verður fjallað um lögmæltar refsiákvörðunarástæður, skv. 1. mgr. 70. gr. almennra hegingarlaga nr. 19/1940. Litið verður til dóma Hæstaréttar og Landsréttar ásamt héraðsdóma í þeim tilgangi að skýra hugtök, skilgreiningar og ákvarðanir dómstóla með góðum hætti.

Author dc:creator

• Haukur Daði Guðmarsson 1989-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lokaritgerðir
• Refsiréttur
• Sakhæfi
• Gáleysi
• Hegningarlög
• Líkamsárásir

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/37686

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/37686