Oftúlkun íslenskra stjórnvalda á GDPR reglugerðinni

Eftir að Reglugerð Evrópuþingsins og ráðsins (ESB) 2016/679 (GDPR) var lögfest með lögum nr. 90/2018 hefur orðið sprenging í fjölda nýskráðra mála 2019 hjá Persónuvernd. Höfundur hefur sjálfur að eigin raun fundið fyrir ákveðnum ótta við þær breytingar sem nýju lögin boðuðu. Í einu máli, sem farið verður yfir í ritgerðinni, neitaði Þjóðskrá að snúa við úrskurði sínum sem sneri að aðgangi gagna fyrir félag sem hafði lögvarða hagsmuni að aðganginum þrátt fyrir að það hafi verið bent á lögmæta heimild. Höfundur telur að há sektarákvæði laganna hafi stuðlað að ófyrirséðu álagi á Persónuvernd þó að persónuverndarfulltrúar (DPO) og lögfræðingar innan stjórnsýslunnar ættu að geta leyst úr málum tengdum vinnslu persónuupplýsinga sbr. ákvæði 2. tl. 35. gr. GDPR reglugerðarinnar sem segir að ábyrgðaraðilinn skal leita ráða hjá persónuverndarfulltrúa þegar hann framkvæmir mat á áhrifum á persónuvernd. Meðal þess sem verður kannað í rannsókninni er hvort það sé gert og hvort persónuverndarfulltrúar upplifi nokkra skerðingu á þeim ákvæðum sem 38. og 39. gr. GDPR reglugerðarinnar segir til um.

Author dc:creator

• Tómas Kristjánsson 1979-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Meistaraprófsritgerðir
• Persónuvernd
• Persónuupplýsingar
• Stjórnsýsla

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/37628

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/37628