Iðnnám, nauðsyn eða barn síns tíma? Er fækkun iðnnema raunveruleg eða hefur orðræðan orðið iðnmenntun að bana?

Ritgerð þessi fjallar um það hvort fækkun iðnnema sé raunveruleg eða hvort orðræða undanfarinna ára, hafi orðið áhuga einstaklinga um að stunda iðnnám að bana. Umræðan hefur verið á þann hátt að vöntun sé á iðnaðarmönnum og ríkistjórnir setja í ríkisstjórnarsáttmála sína að auka eigi veg og virðingu iðngreina svo um muni, en breytingar hafa eitthvað staðið á sér. Því leitast ég við að kanna hvort vöntunin sé raunveruleg eða hvort umræðan sé bara orðin að vana. Til að leitast við að ná fram svörum við spurningum mínum vann ég rannsókn sem skilaði mjög áhugaverðum niðurstöðum. Við vinnslu verkefnisins var rýnt í skýrslur sem gerðar hafa verið af hinu opinbera, saga iðnaðarins var skoðuð, íslensk lög um iðngreinar krufin en einnig nýtti ég annað efni sem gat nýst við úrvinnsluna. Tekin voru viðtöl við 13 einstaklinga héðan og þaðan úr samfélagi iðnaðarins og kannað viðhorf þeirra til fækkun iðnnema og tengdra málefna. Niðurstöður ritgerðarinnar eru þær að fækkunin er ekki alvarleg ef við lítum einungis á tölur og berum saman fjölda iðnaðarmanna frá ári til árs.

Author dc:creator

• Agnes Ósk Guðjónsdóttir 1983-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lokaritgerðir
• Félagsvísindi
• Iðnnám
• Nemendur
• Löggilding starfsheita

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/31516

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/31516