Samsköttun móður- og dótturfélaga yfir landamæri

Stofnun dótturfélaga með heimilisfesti í öðru landi hefur aukist mikið, þetta má rekja til vaxandi alþjóðavæðingar og útrásar íslenskra fyrirtækja á grundvelli frjáls fjármagnsflutnings og staðfesturéttar. Hefur þetta leitt til umræðna í þjóðfélaginu um réttindi þessara félaga. Í ritgerðinni er leitast við að svara því hvort ákvæði 55. gr. laga um tekjuskatt nr. 90/2003 (tsl.), sem fjallar um samsköttun hlutafélaga, standist þær kröfur sem samningurinn um Evrópska efnahagssvæðið (EES samningurinn) gerir til landsréttar.. Til að svara þessari spurningu er skoðuð sambærileg löggjöf helstu nágrannaríkjanna. Jafnframt er vikið að skuldbindingum Íslands að EES samningnum og lagður til grundvallar stefnumarkandi dómur Evrópudómstólsins tengdur efninu og áhrif hans innan EES. Réttarheimildir og dómar íslenskra dómstóla tengdir efninu eru einnig til umfjöllunar. Niðurstaðan er sú, að æskilegt er að gera breytingar á 55. gr. tsl., annars vegar til þess að uppfylla skuldbindingar sem leiða af EES samningnum og hins vegar til að auðvelda litlum fyrirtækjum, sem hafa hvorki fjárhagslegt bolmagn eða tíma til að standa í málarekstri fyrir dómstólum, að hagræða rekstri sínum. Í frumvarpi með lögum nr. 154/1998 um tekjuskatt og eignarskatt, kemur fram að markmið með setningu lagagreinarinnar hafi verið að gera fyrirtækjum kleift að hagræða rekstri sínum.

Author dc:creator

• Ingibjörg Sævarsdóttir 1983-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Viðskiptalögfræði
• Samsköttun
• Evrópska efnahagssvæðið

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/2970

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/2970