Mörk rekstrarkostnaðar með hliðsjón af 31. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/2003, og tengsl við skattasniðgöngu

Mat flestra er að menn kjósi frekar að halda í eignir sínar en afhenda þær ríkinu í formi skatta. Slíkt á einnig við eigendur og rekstraraðila einkahlutafélaga sem nýta sér frádráttarbæran rekstrarkostnað til lækkunar skattgreiðslna. Slíkur frádráttur á sér meginstoð í 1. mgr. 31. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/20031. Í ritgerð þessari eru mörk frádráttarbærs rekstrarkostnaðar einkahlutafélaga skoðuð ásamt tengslum við skattasniðgönguhugtakið. Helstu niðurstöður ritgerðarinnar eru á þann veg að skattstofn einkahlutafélaga þurfi að vera vandlega skilgreindur auk þess sem skilgreina þurfi hugtökin „atvinnurekstur“ og „tengdar tekjur“ á mun nákvæmari hátt en nú er gert. Stór hluti vandamálsins snýr að mati höfundar að tekjuskattslögunum sjálfum og skort á nákvæmum skilgreiningum innan laga og reglugerðarrammans. Er það niðurstaða höfundar að skilgreina þurfi álitaefni málaflokksins mun betur í lögum, reglugerðum og skattmati ríkisskattsjóra svo dæmi séu nefnd. Slíkt myndi án efa draga úr vægi matskenndrar ákvörðunartöku stjórnvalda og dómstóla og auka yfirsýn skattgreiðenda á lögmæti ráðstafanna sinna varðandi meðhöndlun rekstrarkostnaðar.

Author dc:creator

• Rúnar Þór Haraldsson 1974-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Viðskiptalögfræði
• Skattaréttur
• Skattsvik

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/16195

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/16195