Διαχείριση εναερίων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση. Αξιολόγηση και προτάσεις για την επιχειρησιακή τους επέμβαση

Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα και η ένταση τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση λόγω της κλιματικής αλλαγής, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της αύξησης της καύσιμης ύλης στα δασικά οικοσυστήματα [1]. Στην Ελλάδα, η γεωμορφολογία, το μεσογειακό κλίμα και η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας για την εκδήλωση και την ταχεία εξάπλωση δασικών πυρκαγιών [2]. Στο πλαίσιο αυτό, τα εναέρια μέσα αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια της εκδήλωσής τους. Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα πυρόσβεσης συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, στη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών και στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων [3]. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των εναέριων μέσων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συντονισμό τους στο επιχειρησιακό πεδίο, γεγονός που καθιστά καθοριστικό τον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων, γνωστού διεθνώς (κυρίως με την αμερικάνικη ορολογία) ως Air Tactical Group Supervisor (ATGS). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της διαχείρισης των εναέριων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων καταστολής δασικών πυρκαγιών. Η έρευνα εξετάζει τόσο το θεωρητικό πλαίσιο της δασοπυρόσβεσης όσο και τα διεθνή μοντέλα διαχείρισης εναέριων μέσων, ενώ παράλληλα αναλύει την επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και διεθνών εκθέσεων, συγκριτική ανάλυση διεθνών μοντέλων αεροπυρόσβεσης και μελέτη περίπτωσης της πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας το 2025. Η μελέτη περίπτωσης επιτρέπει την αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης των εναέριων μέσων και την αποτίμηση του βαθμού αποτελεσματικότητας του συντονισμού τους στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα της αεροπυρόσβεσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό ή τον τύπο των εναέριων μέσων, αλλά κυρίως από την ορθολογική διαχείριση και τον συντονισμό τους. Ο ρόλος του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων (ΕΣΕΜ) αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη βέλτιστη αξιοποίηση των εναέριων μέσων, καθώς λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των εναέριων και των χερσαίων δυνάμεων. Τέλος, η εργασία προτείνει ένα σύνολο οργανωτικών, επιχειρησιακών και τεχνολογικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της θεσμοθέτησης του ρόλου του εναέριου συντονιστή στο Πυροσβεστικό Σώμα, της πιθανής ανάπτυξης δυνατοτήτων νυχτερινών επιχειρήσεων και της ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης.

Authors dc:creator

• Αναστασόπουλος Ευστράτιος
• Anastasopoulos Efstratios

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5424271

OAI record oai:identifier

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424271