{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424271"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424271","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση εναερίων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση. Αξιολόγηση και προτάσεις για την επιχειρησιακή τους επέμβαση","abstract":"Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα και η ένταση τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση λόγω της κλιματικής αλλαγής, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της αύξησης της καύσιμης ύλης στα δασικά οικοσυστήματα [1]. Στην Ελλάδα, η γεωμορφολογία, το μεσογειακό κλίμα και η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας για την εκδήλωση και την ταχεία εξάπλωση δασικών πυρκαγιών [2]. Στο πλαίσιο αυτό, τα εναέρια μέσα αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια της εκδήλωσής τους. Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα πυρόσβεσης συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, στη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών και στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων [3]. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των εναέριων μέσων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συντονισμό τους στο επιχειρησιακό πεδίο, γεγονός που καθιστά καθοριστικό τον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων, γνωστού διεθνώς (κυρίως με την αμερικάνικη ορολογία) ως Air Tactical Group Supervisor (ATGS). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της διαχείρισης των εναέριων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων καταστολής δασικών πυρκαγιών. Η έρευνα εξετάζει τόσο το θεωρητικό πλαίσιο της δασοπυρόσβεσης όσο και τα διεθνή μοντέλα διαχείρισης εναέριων μέσων, ενώ παράλληλα αναλύει την επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και διεθνών εκθέσεων, συγκριτική ανάλυση διεθνών μοντέλων αεροπυρόσβεσης και μελέτη περίπτωσης της πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας το 2025. Η μελέτη περίπτωσης επιτρέπει την αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης των εναέριων μέσων και την αποτίμηση του βαθμού αποτελεσματικότητας του συντονισμού τους στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα της αεροπυρόσβεσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό ή τον τύπο των εναέριων μέσων, αλλά κυρίως από την ορθολογική διαχείριση και τον συντονισμό τους. Ο ρόλος του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων (ΕΣΕΜ) αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη βέλτιστη αξιοποίηση των εναέριων μέσων, καθώς λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των εναέριων και των χερσαίων δυνάμεων. Τέλος, η εργασία προτείνει ένα σύνολο οργανωτικών, επιχειρησιακών και τεχνολογικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της θεσμοθέτησης του ρόλου του εναέριου συντονιστή στο Πυροσβεστικό Σώμα, της πιθανής ανάπτυξης δυνατοτήτων νυχτερινών επιχειρήσεων και της ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης.","abstract_html":"Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα και η ένταση τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση λόγω της κλιματικής αλλαγής, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της αύξησης της καύσιμης ύλης στα δασικά οικοσυστήματα [1]. Στην Ελλάδα, η γεωμορφολογία, το μεσογειακό κλίμα και η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας για την εκδήλωση και την ταχεία εξάπλωση δασικών πυρκαγιών [2]. Στο πλαίσιο αυτό, τα εναέρια μέσα αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια της εκδήλωσής τους. Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα πυρόσβεσης συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, στη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών και στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων [3]. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των εναέριων μέσων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συντονισμό τους στο επιχειρησιακό πεδίο, γεγονός που καθιστά καθοριστικό τον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων, γνωστού διεθνώς (κυρίως με την αμερικάνικη ορολογία) ως Air Tactical Group Supervisor (ATGS). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της διαχείρισης των εναέριων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων καταστολής δασικών πυρκαγιών. Η έρευνα εξετάζει τόσο το θεωρητικό πλαίσιο της δασοπυρόσβεσης όσο και τα διεθνή μοντέλα διαχείρισης εναέριων μέσων, ενώ παράλληλα αναλύει την επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και διεθνών εκθέσεων, συγκριτική ανάλυση διεθνών μοντέλων αεροπυρόσβεσης και μελέτη περίπτωσης της πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας το 2025. Η μελέτη περίπτωσης επιτρέπει την αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης των εναέριων μέσων και την αποτίμηση του βαθμού αποτελεσματικότητας του συντονισμού τους στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα της αεροπυρόσβεσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό ή τον τύπο των εναέριων μέσων, αλλά κυρίως από την ορθολογική διαχείριση και τον συντονισμό τους. Ο ρόλος του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων (ΕΣΕΜ) αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη βέλτιστη αξιοποίηση των εναέριων μέσων, καθώς λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των εναέριων και των χερσαίων δυνάμεων. Τέλος, η εργασία προτείνει ένα σύνολο οργανωτικών, επιχειρησιακών και τεχνολογικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της θεσμοθέτησης του ρόλου του εναέριου συντονιστή στο Πυροσβεστικό Σώμα, της πιθανής ανάπτυξης δυνατοτήτων νυχτερινών επιχειρήσεων και της ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασόπουλος Ευστράτιος","Anastasopoulos Efstratios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424271"],"render_values":[{"text":"uoadl:5424271","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424271","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424271","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασόπουλος Ευστράτιος","Anastasopoulos Efstratios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424271","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424271"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα και η ένταση τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση λόγω της κλιματικής αλλαγής, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της αύξησης της καύσιμης ύλης στα δασικά οικοσυστήματα [1]. Στην Ελλάδα, η γεωμορφολογία, το μεσογειακό κλίμα και η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας για την εκδήλωση και την ταχεία εξάπλωση δασικών πυρκαγιών [2]. Στο πλαίσιο αυτό, τα εναέρια μέσα αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια της εκδήλωσής τους. Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα πυρόσβεσης συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, στη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών και στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων [3]. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των εναέριων μέσων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συντονισμό τους στο επιχειρησιακό πεδίο, γεγονός που καθιστά καθοριστικό τον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων, γνωστού διεθνώς (κυρίως με την αμερικάνικη ορολογία) ως Air Tactical Group Supervisor (ATGS). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της διαχείρισης των εναέριων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων καταστολής δασικών πυρκαγιών. Η έρευνα εξετάζει τόσο το θεωρητικό πλαίσιο της δασοπυρόσβεσης όσο και τα διεθνή μοντέλα διαχείρισης εναέριων μέσων, ενώ παράλληλα αναλύει την επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και διεθνών εκθέσεων, συγκριτική ανάλυση διεθνών μοντέλων αεροπυρόσβεσης και μελέτη περίπτωσης της πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας το 2025. Η μελέτη περίπτωσης επιτρέπει την αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης των εναέριων μέσων και την αποτίμηση του βαθμού αποτελεσματικότητας του συντονισμού τους στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα της αεροπυρόσβεσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό ή τον τύπο των εναέριων μέσων, αλλά κυρίως από την ορθολογική διαχείριση και τον συντονισμό τους. Ο ρόλος του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων (ΕΣΕΜ) αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη βέλτιστη αξιοποίηση των εναέριων μέσων, καθώς λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των εναέριων και των χερσαίων δυνάμεων. Τέλος, η εργασία προτείνει ένα σύνολο οργανωτικών, επιχειρησιακών και τεχνολογικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της θεσμοθέτησης του ρόλου του εναέριου συντονιστή στο Πυροσβεστικό Σώμα, της πιθανής ανάπτυξης δυνατοτήτων νυχτερινών επιχειρήσεων και της ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης.","Wildfires constitute one of the most significant natural hazards affecting Mediterranean ecosystems, and their frequency and intensity have increased considerably in recent decades due to climate change, land abandonment, and the accumulation of combustible vegetation [1]. In Greece, the combination of Mediterranean climate conditions, complex topography, and human activity creates a highly vulnerable environment for the ignition and rapid spread of forest fires [2]. In this context, aerial firefighting resources play a crucial operational role in wildfire suppression, particularly during the initial stages of fire development. Firefighting aircraft and helicopters contribute to limiting fire spread, establishing containment lines, and supporting ground firefighting forces [3]. However, the operational effectiveness of aerial firefighting operations largely depends on the coordination and management of these resources in the fire environment. A key operational role in this process is played by the Air Tactical Group Supervisor (ATGS), who is responsible for coordinating aerial resources, prioritizing suppression actions, and ensuring the safe integration of aerial and ground operations within the incident management structure. The aim of this thesis is to evaluate the management of aerial firefighting resources by the Hellenic Fire Service and to analyze their operational contribution to wildfire suppression. Particular emphasis is placed on the role of the ATGS and the extent to which effective aerial coordination enhances firefighting efficiency and operational safety. The research methodology is based on a literature review of scientific publications and international reports, a comparative analysis of international aerial firefighting models, and a case study of the 2025 wildfire in Feneos, Corinthia. The case study provides insight into the operational deployment of aerial resources and the challenges associated with their coordination during large wildfire incidents. The findings highlight that the effectiveness of aerial firefighting operations is not solely determined by the number or type of aircraft available, but primarily by the efficiency of their coordination and tactical deployment. The ATGS emerges as a critical component of aerial firefighting operations, acting as the operational link between air resources and ground firefighting units. The thesis concludes by proposing a series of strategic and operational improvements aimed at strengthening aerial firefighting capabilities in Greece, including the institutional establishment of the ATGS role within the Hellenic Fire Service, enhanced training for aerial coordination personnel, improved integration of aerial and ground operations, and the adoption of advanced technologies such as unmanned aerial systems and satellite-based fire monitoring systems."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση εναερίων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση. Αξιολόγηση και προτάσεις για την επιχειρησιακή τους επέμβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασόπουλος Ευστράτιος","Anastasopoulos Efstratios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τα μεσογειακά οικοσυστήματα, ενώ τα τελευταία χρόνια η συχνότητα και η ένταση τους παρουσιάζουν σημαντική αύξηση λόγω της κλιματικής αλλαγής, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της αύξησης της καύσιμης ύλης στα δασικά οικοσυστήματα [1]. Στην Ελλάδα, η γεωμορφολογία, το μεσογειακό κλίμα και η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα δημιουργούν συνθήκες υψηλής επικινδυνότητας για την εκδήλωση και την ταχεία εξάπλωση δασικών πυρκαγιών [2]. Στο πλαίσιο αυτό, τα εναέρια μέσα αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό εργαλείο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδια της εκδήλωσής τους. Τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα πυρόσβεσης συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρκαγιών, στη δημιουργία αντιπυρικών γραμμών και στην υποστήριξη των χερσαίων δυνάμεων [3]. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των εναέριων μέσων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον συντονισμό τους στο επιχειρησιακό πεδίο, γεγονός που καθιστά καθοριστικό τον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων, γνωστού διεθνώς (κυρίως με την αμερικάνικη ορολογία) ως Air Tactical Group Supervisor (ATGS). Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και αξιολόγηση της διαχείρισης των εναέριων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση, με ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων καταστολής δασικών πυρκαγιών. Η έρευνα εξετάζει τόσο το θεωρητικό πλαίσιο της δασοπυρόσβεσης όσο και τα διεθνή μοντέλα διαχείρισης εναέριων μέσων, ενώ παράλληλα αναλύει την επιχειρησιακή λειτουργία του συστήματος στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων και διεθνών εκθέσεων, συγκριτική ανάλυση διεθνών μοντέλων αεροπυρόσβεσης και μελέτη περίπτωσης της πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας το 2025. Η μελέτη περίπτωσης επιτρέπει την αξιολόγηση της επιχειρησιακής διαχείρισης των εναέριων μέσων και την αποτίμηση του βαθμού αποτελεσματικότητας του συντονισμού τους στο πεδίο. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματικότητα της αεροπυρόσβεσης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό ή τον τύπο των εναέριων μέσων, αλλά κυρίως από την ορθολογική διαχείριση και τον συντονισμό τους. Ο ρόλος του Εναέριου Συντονιστή Εναερίων Μέσων (ΕΣΕΜ) αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη βέλτιστη αξιοποίηση των εναέριων μέσων, καθώς λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των εναέριων και των χερσαίων δυνάμεων. Τέλος, η εργασία προτείνει ένα σύνολο οργανωτικών, επιχειρησιακών και τεχνολογικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αεροπυρόσβεσης στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της θεσμοθέτησης του ρόλου του εναέριου συντονιστή στο Πυροσβεστικό Σώμα, της πιθανής ανάπτυξης δυνατοτήτων νυχτερινών επιχειρήσεων και της ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης.","Wildfires constitute one of the most significant natural hazards affecting Mediterranean ecosystems, and their frequency and intensity have increased considerably in recent decades due to climate change, land abandonment, and the accumulation of combustible vegetation [1]. In Greece, the combination of Mediterranean climate conditions, complex topography, and human activity creates a highly vulnerable environment for the ignition and rapid spread of forest fires [2]. In this context, aerial firefighting resources play a crucial operational role in wildfire suppression, particularly during the initial stages of fire development. Firefighting aircraft and helicopters contribute to limiting fire spread, establishing containment lines, and supporting ground firefighting forces [3]. However, the operational effectiveness of aerial firefighting operations largely depends on the coordination and management of these resources in the fire environment. A key operational role in this process is played by the Air Tactical Group Supervisor (ATGS), who is responsible for coordinating aerial resources, prioritizing suppression actions, and ensuring the safe integration of aerial and ground operations within the incident management structure. The aim of this thesis is to evaluate the management of aerial firefighting resources by the Hellenic Fire Service and to analyze their operational contribution to wildfire suppression. Particular emphasis is placed on the role of the ATGS and the extent to which effective aerial coordination enhances firefighting efficiency and operational safety. The research methodology is based on a literature review of scientific publications and international reports, a comparative analysis of international aerial firefighting models, and a case study of the 2025 wildfire in Feneos, Corinthia. The case study provides insight into the operational deployment of aerial resources and the challenges associated with their coordination during large wildfire incidents. The findings highlight that the effectiveness of aerial firefighting operations is not solely determined by the number or type of aircraft available, but primarily by the efficiency of their coordination and tactical deployment. The ATGS emerges as a critical component of aerial firefighting operations, acting as the operational link between air resources and ground firefighting units. The thesis concludes by proposing a series of strategic and operational improvements aimed at strengthening aerial firefighting capabilities in Greece, including the institutional establishment of the ATGS role within the Hellenic Fire Service, enhanced training for aerial coordination personnel, improved integration of aerial and ground operations, and the adoption of advanced technologies such as unmanned aerial systems and satellite-based fire monitoring systems."],"dc:identifier":["uoadl:5424271","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424271"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διαχείριση εναερίων μέσων από το Πυροσβεστικό Σώμα κατά την αεροπυρόσβεση. Αξιολόγηση και προτάσεις για την επιχειρησιακή τους επέμβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z"}