Αποτελεσματικότητα των συζευγμένων αντισωμάτων στον καρκίνο των ωοθηκών: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών φάσης II και III / Efficacy of antibody-drug conjugates in ovarian cancer: a systematic review and meta-analysis of phase ΙΙ and ΙΙΙ clinical trials

Εισαγωγή: Τα συζεύγματα αντισωμάτων (antibody–drug conjugates, ADCs) αποτελούν μια αναδυόμενη θεραπευτική προσέγγιση στον καρκίνο των ωοθηκών, συνδυάζοντας την ειδικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων με την κυτταροτοξική δράση ισχυρών φαρμακευτικών παραγόντων. Οι υπάρχουσες μετα-αναλύσεις εστιάζουν αποκλειστικά σε FRα-targeting ADCs (κυρίως mirvetuximab soravtansine). Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοχεύει στη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ADCs ανεξαρτήτως μοριακού στόχου σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, βάσει δεικτών συνολικής και πλήρους ανταπόκρισης (ORR, CRR), επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) και συνολικής επιβίωσης (OS). Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library μέχρι τις 25 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές φάσης II και III που αξιολογούσαν ADCs σε ενήλικες ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών. Η στατιστική σύνθεση πραγματοποιήθηκε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση ποσοστών για τα πειραματικά σκλεη (experimental arms), συγκριτική μετα-ανάλυση με odds ratios και hazard ratios για τις μελέτες με ομάδα ελέγχου, καθώς και ανάλυση υποομάδας για τον πληθυσμό με ανθεκτική στην πλατίνα νόσο (PROC). Η αξιολόγηση του συστηματικού σφάλματος έγινε με τα εργαλεία RoB 2 (τυχαιοποιημένες μελέτες) και ROBINS-I V2 (μη τυχαιοποιημένες μελέτες). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν επτά μελέτες (n=1.233 ασθενείς, 841 στα experimental arms). Τα ADCs που αξιολογήθηκαν ήταν το mirvetuximab soravtansine (MIRV), το trastuzumab deruxtecan (T-DXd) και το lifastuzumab vedotin (LIFA). Το συγκεντρωτικό ORR ήταν 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) και το CRR 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). Τα ποσοστά PFS ήταν 46% στους 6 μήνες, 28% στους 9 μήνες και 22% στο ένα έτος. Η συνολική επιβίωση ήταν 84% στους 6 μήνες, 72% στους 9 μήνες και 63% στο ένα έτος, χωρίς ετερογένεια (I²=0.0%). Στη συγκριτική μετα-ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν ADCs είχαν τριπλάσια odds αντικειμενικής ανταπόκρισης (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) και τάση βελτίωσης στην PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) σε σύγκριση με το standard of care. Συμπεράσματα: Τα ADCs αποτελούν δραστική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο ωοθηκών, με κλινικά σημαντικό ποσοστό ανταπόκρισης και ενθαρρυντικά ποσοστά συνολικής επιβίωσης. Η βελτιωμένη επιλογή ασθενών μέσω βιοδεικτών και η διερεύνηση συνδυαστικών σχημάτων αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για τη μελλοντική έρευνα.

Authors dc:creator

• Κίτσος Στέφανος
• Kitsos Stefanos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5373320

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373320