{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373320"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373320","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποτελεσματικότητα των συζευγμένων αντισωμάτων στον καρκίνο των ωοθηκών: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών φάσης II και III / Efficacy of antibody-drug conjugates in ovarian cancer: a systematic review and meta-analysis of phase ΙΙ and ΙΙΙ clinical trials","abstract":"Εισαγωγή: Τα συζεύγματα αντισωμάτων (antibody–drug conjugates, ADCs) αποτελούν μια αναδυόμενη θεραπευτική προσέγγιση στον καρκίνο των ωοθηκών, συνδυάζοντας την ειδικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων με την κυτταροτοξική δράση ισχυρών φαρμακευτικών παραγόντων. Οι υπάρχουσες μετα-αναλύσεις εστιάζουν αποκλειστικά σε FRα-targeting ADCs (κυρίως mirvetuximab soravtansine). Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοχεύει στη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ADCs ανεξαρτήτως μοριακού στόχου σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, βάσει δεικτών συνολικής και πλήρους ανταπόκρισης (ORR, CRR), επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) και συνολικής επιβίωσης (OS). Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library μέχρι τις 25 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές φάσης II και III που αξιολογούσαν ADCs σε ενήλικες ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών. Η στατιστική σύνθεση πραγματοποιήθηκε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση ποσοστών για τα πειραματικά σκλεη (experimental arms), συγκριτική μετα-ανάλυση με odds ratios και hazard ratios για τις μελέτες με ομάδα ελέγχου, καθώς και ανάλυση υποομάδας για τον πληθυσμό με ανθεκτική στην πλατίνα νόσο (PROC). Η αξιολόγηση του συστηματικού σφάλματος έγινε με τα εργαλεία RoB 2 (τυχαιοποιημένες μελέτες) και ROBINS-I V2 (μη τυχαιοποιημένες μελέτες). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν επτά μελέτες (n=1.233 ασθενείς, 841 στα experimental arms). Τα ADCs που αξιολογήθηκαν ήταν το mirvetuximab soravtansine (MIRV), το trastuzumab deruxtecan (T-DXd) και το lifastuzumab vedotin (LIFA). Το συγκεντρωτικό ORR ήταν 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) και το CRR 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). Τα ποσοστά PFS ήταν 46% στους 6 μήνες, 28% στους 9 μήνες και 22% στο ένα έτος. Η συνολική επιβίωση ήταν 84% στους 6 μήνες, 72% στους 9 μήνες και 63% στο ένα έτος, χωρίς ετερογένεια (I²=0.0%). Στη συγκριτική μετα-ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν ADCs είχαν τριπλάσια odds αντικειμενικής ανταπόκρισης (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) και τάση βελτίωσης στην PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) σε σύγκριση με το standard of care. Συμπεράσματα: Τα ADCs αποτελούν δραστική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο ωοθηκών, με κλινικά σημαντικό ποσοστό ανταπόκρισης και ενθαρρυντικά ποσοστά συνολικής επιβίωσης. Η βελτιωμένη επιλογή ασθενών μέσω βιοδεικτών και η διερεύνηση συνδυαστικών σχημάτων αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για τη μελλοντική έρευνα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα συζεύγματα αντισωμάτων (antibody–drug conjugates, ADCs) αποτελούν μια αναδυόμενη θεραπευτική προσέγγιση στον καρκίνο των ωοθηκών, συνδυάζοντας την ειδικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων με την κυτταροτοξική δράση ισχυρών φαρμακευτικών παραγόντων. Οι υπάρχουσες μετα-αναλύσεις εστιάζουν αποκλειστικά σε FRα-targeting ADCs (κυρίως mirvetuximab soravtansine). Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοχεύει στη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ADCs ανεξαρτήτως μοριακού στόχου σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, βάσει δεικτών συνολικής και πλήρους ανταπόκρισης (ORR, CRR), επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) και συνολικής επιβίωσης (OS). Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library μέχρι τις 25 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές φάσης II και III που αξιολογούσαν ADCs σε ενήλικες ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών. Η στατιστική σύνθεση πραγματοποιήθηκε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση ποσοστών για τα πειραματικά σκλεη (experimental arms), συγκριτική μετα-ανάλυση με odds ratios και hazard ratios για τις μελέτες με ομάδα ελέγχου, καθώς και ανάλυση υποομάδας για τον πληθυσμό με ανθεκτική στην πλατίνα νόσο (PROC). Η αξιολόγηση του συστηματικού σφάλματος έγινε με τα εργαλεία RoB 2 (τυχαιοποιημένες μελέτες) και ROBINS-I V2 (μη τυχαιοποιημένες μελέτες). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν επτά μελέτες (n=1.233 ασθενείς, 841 στα experimental arms). Τα ADCs που αξιολογήθηκαν ήταν το mirvetuximab soravtansine (MIRV), το trastuzumab deruxtecan (T-DXd) και το lifastuzumab vedotin (LIFA). Το συγκεντρωτικό ORR ήταν 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) και το CRR 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). Τα ποσοστά PFS ήταν 46% στους 6 μήνες, 28% στους 9 μήνες και 22% στο ένα έτος. Η συνολική επιβίωση ήταν 84% στους 6 μήνες, 72% στους 9 μήνες και 63% στο ένα έτος, χωρίς ετερογένεια (I²=0.0%). Στη συγκριτική μετα-ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν ADCs είχαν τριπλάσια odds αντικειμενικής ανταπόκρισης (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) και τάση βελτίωσης στην PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) σε σύγκριση με το standard of care. Συμπεράσματα: Τα ADCs αποτελούν δραστική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο ωοθηκών, με κλινικά σημαντικό ποσοστό ανταπόκρισης και ενθαρρυντικά ποσοστά συνολικής επιβίωσης. Η βελτιωμένη επιλογή ασθενών μέσω βιοδεικτών και η διερεύνηση συνδυαστικών σχημάτων αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για τη μελλοντική έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κίτσος Στέφανος","Kitsos Stefanos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373320"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373320","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373320","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κίτσος Στέφανος","Kitsos Stefanos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373320","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373320"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα συζεύγματα αντισωμάτων (antibody–drug conjugates, ADCs) αποτελούν μια αναδυόμενη θεραπευτική προσέγγιση στον καρκίνο των ωοθηκών, συνδυάζοντας την ειδικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων με την κυτταροτοξική δράση ισχυρών φαρμακευτικών παραγόντων. Οι υπάρχουσες μετα-αναλύσεις εστιάζουν αποκλειστικά σε FRα-targeting ADCs (κυρίως mirvetuximab soravtansine). Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοχεύει στη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ADCs ανεξαρτήτως μοριακού στόχου σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, βάσει δεικτών συνολικής και πλήρους ανταπόκρισης (ORR, CRR), επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) και συνολικής επιβίωσης (OS). Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library μέχρι τις 25 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές φάσης II και III που αξιολογούσαν ADCs σε ενήλικες ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών. Η στατιστική σύνθεση πραγματοποιήθηκε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση ποσοστών για τα πειραματικά σκλεη (experimental arms), συγκριτική μετα-ανάλυση με odds ratios και hazard ratios για τις μελέτες με ομάδα ελέγχου, καθώς και ανάλυση υποομάδας για τον πληθυσμό με ανθεκτική στην πλατίνα νόσο (PROC). Η αξιολόγηση του συστηματικού σφάλματος έγινε με τα εργαλεία RoB 2 (τυχαιοποιημένες μελέτες) και ROBINS-I V2 (μη τυχαιοποιημένες μελέτες). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν επτά μελέτες (n=1.233 ασθενείς, 841 στα experimental arms). Τα ADCs που αξιολογήθηκαν ήταν το mirvetuximab soravtansine (MIRV), το trastuzumab deruxtecan (T-DXd) και το lifastuzumab vedotin (LIFA). Το συγκεντρωτικό ORR ήταν 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) και το CRR 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). Τα ποσοστά PFS ήταν 46% στους 6 μήνες, 28% στους 9 μήνες και 22% στο ένα έτος. Η συνολική επιβίωση ήταν 84% στους 6 μήνες, 72% στους 9 μήνες και 63% στο ένα έτος, χωρίς ετερογένεια (I²=0.0%). Στη συγκριτική μετα-ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν ADCs είχαν τριπλάσια odds αντικειμενικής ανταπόκρισης (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) και τάση βελτίωσης στην PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) σε σύγκριση με το standard of care. Συμπεράσματα: Τα ADCs αποτελούν δραστική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο ωοθηκών, με κλινικά σημαντικό ποσοστό ανταπόκρισης και ενθαρρυντικά ποσοστά συνολικής επιβίωσης. Η βελτιωμένη επιλογή ασθενών μέσω βιοδεικτών και η διερεύνηση συνδυαστικών σχημάτων αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για τη μελλοντική έρευνα.","Background: Antibody–drug conjugates (ADCs) represent an emerging therapeutic approach in ovarian cancer, combining the specificity of monoclonal antibodies with the cytotoxic potency of pharmaceutical agents. Existing meta-analyses have focused exclusively on FRα-targeting ADCs (primarily mirvetuximab soravtansine). Objective: This systematic review and meta-analysis aimed to comprehensively evaluate the efficacy of ADCs regardless of molecular target in patients with ovarian cancer, based on response endpoints (ORR, CRR), progression-free survival (PFS), and overall survival (OS). Methods: A systematic search was conducted in PubMed and Cochrane Library databases up to August 25, 2025, according to PRISMA guidelines. Phase II and III clinical trials evaluating ADCs in adult patients with ovarian cancer were included. Statistical synthesis was performed using a random-effects model. A meta-analysis of proportions was conducted for experimental arms, a comparative meta-analysis using odds ratios and hazard ratios for studies with control arms, and a subgroup analysis for the platinum-resistant ovarian cancer (PROC) population. Risk of bias was assessed using RoB 2 (randomized trials) and ROBINS-I V2 (non-randomized trials). Results: Seven studies were included (n=1,233 patients, 841 in experimental arms). The ADCs evaluated were mirvetuximab soravtansine (MIRV), trastuzumab deruxtecan (T-DXd), and lifastuzumab vedotin (LIFA). The pooled ORR was 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) and the CRR was 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). PFS rates were 46% at 6 months, 28% at 9 months, and 22% at 1 year. Overall survival was 84% at 6 months, 72% at 9 months, and 63% at 1 year, with no heterogeneity (I²=0.0%). In the comparative meta-analysis, patients receiving ADCs had three-fold higher odds of objective response (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) and a trend toward improved PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) compared to standard chemotherapy. Conclusions: ADCs represent an effective therapeutic option in ovarian cancer, with clinically meaningful response rates and encouraging survival outcomes. Tailored patient selection through biomarkers and the investigation of combination regimens represent key directions for future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποτελεσματικότητα των συζευγμένων αντισωμάτων στον καρκίνο των ωοθηκών: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών φάσης II και III / Efficacy of antibody-drug conjugates in ovarian cancer: a systematic review and meta-analysis of phase ΙΙ and ΙΙΙ clinical trials"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κίτσος Στέφανος","Kitsos Stefanos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα συζεύγματα αντισωμάτων (antibody–drug conjugates, ADCs) αποτελούν μια αναδυόμενη θεραπευτική προσέγγιση στον καρκίνο των ωοθηκών, συνδυάζοντας την ειδικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων με την κυτταροτοξική δράση ισχυρών φαρμακευτικών παραγόντων. Οι υπάρχουσες μετα-αναλύσεις εστιάζουν αποκλειστικά σε FRα-targeting ADCs (κυρίως mirvetuximab soravtansine). Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση στοχεύει στη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ADCs ανεξαρτήτως μοριακού στόχου σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, βάσει δεικτών συνολικής και πλήρους ανταπόκρισης (ORR, CRR), επιβίωσης χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) και συνολικής επιβίωσης (OS). Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Cochrane Library μέχρι τις 25 Αυγούστου 2025, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν κλινικές δοκιμές φάσης II και III που αξιολογούσαν ADCs σε ενήλικες ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών. Η στατιστική σύνθεση πραγματοποιήθηκε με μοντέλο τυχαίων επιδράσεων. Διενεργήθηκε μετα-ανάλυση ποσοστών για τα πειραματικά σκλεη (experimental arms), συγκριτική μετα-ανάλυση με odds ratios και hazard ratios για τις μελέτες με ομάδα ελέγχου, καθώς και ανάλυση υποομάδας για τον πληθυσμό με ανθεκτική στην πλατίνα νόσο (PROC). Η αξιολόγηση του συστηματικού σφάλματος έγινε με τα εργαλεία RoB 2 (τυχαιοποιημένες μελέτες) και ROBINS-I V2 (μη τυχαιοποιημένες μελέτες). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν επτά μελέτες (n=1.233 ασθενείς, 841 στα experimental arms). Τα ADCs που αξιολογήθηκαν ήταν το mirvetuximab soravtansine (MIRV), το trastuzumab deruxtecan (T-DXd) και το lifastuzumab vedotin (LIFA). Το συγκεντρωτικό ORR ήταν 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) και το CRR 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). Τα ποσοστά PFS ήταν 46% στους 6 μήνες, 28% στους 9 μήνες και 22% στο ένα έτος. Η συνολική επιβίωση ήταν 84% στους 6 μήνες, 72% στους 9 μήνες και 63% στο ένα έτος, χωρίς ετερογένεια (I²=0.0%). Στη συγκριτική μετα-ανάλυση, οι ασθενείς που έλαβαν ADCs είχαν τριπλάσια odds αντικειμενικής ανταπόκρισης (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) και τάση βελτίωσης στην PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) σε σύγκριση με το standard of care. Συμπεράσματα: Τα ADCs αποτελούν δραστική θεραπευτική επιλογή στον καρκίνο ωοθηκών, με κλινικά σημαντικό ποσοστό ανταπόκρισης και ενθαρρυντικά ποσοστά συνολικής επιβίωσης. Η βελτιωμένη επιλογή ασθενών μέσω βιοδεικτών και η διερεύνηση συνδυαστικών σχημάτων αποτελούν τις βασικές κατευθύνσεις για τη μελλοντική έρευνα.","Background: Antibody–drug conjugates (ADCs) represent an emerging therapeutic approach in ovarian cancer, combining the specificity of monoclonal antibodies with the cytotoxic potency of pharmaceutical agents. Existing meta-analyses have focused exclusively on FRα-targeting ADCs (primarily mirvetuximab soravtansine). Objective: This systematic review and meta-analysis aimed to comprehensively evaluate the efficacy of ADCs regardless of molecular target in patients with ovarian cancer, based on response endpoints (ORR, CRR), progression-free survival (PFS), and overall survival (OS). Methods: A systematic search was conducted in PubMed and Cochrane Library databases up to August 25, 2025, according to PRISMA guidelines. Phase II and III clinical trials evaluating ADCs in adult patients with ovarian cancer were included. Statistical synthesis was performed using a random-effects model. A meta-analysis of proportions was conducted for experimental arms, a comparative meta-analysis using odds ratios and hazard ratios for studies with control arms, and a subgroup analysis for the platinum-resistant ovarian cancer (PROC) population. Risk of bias was assessed using RoB 2 (randomized trials) and ROBINS-I V2 (non-randomized trials). Results: Seven studies were included (n=1,233 patients, 841 in experimental arms). The ADCs evaluated were mirvetuximab soravtansine (MIRV), trastuzumab deruxtecan (T-DXd), and lifastuzumab vedotin (LIFA). The pooled ORR was 38% (95% CI: 30%–46%, I²=83.5%) and the CRR was 6% (95% CI: 4%–8%, I²=0.0%). PFS rates were 46% at 6 months, 28% at 9 months, and 22% at 1 year. Overall survival was 84% at 6 months, 72% at 9 months, and 63% at 1 year, with no heterogeneity (I²=0.0%). In the comparative meta-analysis, patients receiving ADCs had three-fold higher odds of objective response (OR=3.05, 95% CI: 1.98–4.70, p<0.001) and a trend toward improved PFS (HR=0.82, 95% CI: 0.65–1.03, p=0.08) compared to standard chemotherapy. Conclusions: ADCs represent an effective therapeutic option in ovarian cancer, with clinically meaningful response rates and encouraging survival outcomes. Tailored patient selection through biomarkers and the investigation of combination regimens represent key directions for future research."],"dc:identifier":["uoadl:5373320","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373320"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποτελεσματικότητα των συζευγμένων αντισωμάτων στον καρκίνο των ωοθηκών: Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση κλινικών δοκιμών φάσης II και III / Efficacy of antibody-drug conjugates in ovarian cancer: a systematic review and meta-analysis of phase ΙΙ and ΙΙΙ clinical trials"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}