Current therapeutic approaches for retinopathy of prematurity

Η αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας (ROP) παραμένει μια σημαντική αιτία αποτρέψιμης παιδικής τύφλωσης και έχει γίνει ολοένα και πιο συχνή καθώς η επιβίωση των εξαιρετικά πρόωρων νεογνών βελτιώνεται παγκοσμίως. Η ROP προκύπτει από μια διφασική διαταραχή της φυσιολογικής αγγειακής ανάπτυξης του αμφιβληστροειδούς, ξεκινώντας με αγγειοκαταστροφή οφειλόμενη στην υπεροξία και ακολουθούμενη από παθολογική νεοαγγείωση λόγω υποξίας, η οποία διαμεσολαβείται κυρίως από τον αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF). Πολλοί συστηματικοί και κλινικοί παράγοντες κινδύνου — όπως η εξαιρετικά πρόωρη γέννηση, οι διακυμάνσεις του κορεσμού οξυγόνου (SpO₂), η νεογνική σήψη, οι μεταγγίσεις αίματος και η ανεπαρκής αύξηση βάρους μετά τη γέννηση που σχετίζεται με χαμηλά επίπεδα ινσουλινοειδους αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-1) — συμβάλλουν στην εμφάνιση και τη βαρύτητα της νόσου. Η έγκαιρη ανίχνευση μέσω δομημένων προγραμμάτων ελέγχου και η χρήση προγνωστικών αλγορίθμων βασισμένων στην αύξηση βάρους, όπως το μοντέλο Weight, IGF-1, Neonatal, Retinopathy of Prematurity (WINROP), είναι κρίσιμη για την έγκαιρη θεραπεία. Η φωτοπηξία με λέιζερ, που ιστορικά αποτελούσε το πρότυπο θεραπείας, προσφέρει παρατεταμένη υποστροφή της νεοαγγείωσης, ιδιαίτερα σε νόσο ζώνης II, αν και σχετίζεται με περιορισμό του περιφερικού οπτικού πεδίου και υψηλότερα ποσοστά μυωπίας. Οι ενδοϋαλοειδικές θεραπείες με αναστολείς του VEGF (anti-VEGF), όπως το bevacizumab και το ranibizumab, έχουν μεταμορφώσει τη διαχείριση της οπισθίας μορφής της νόσου (ζώνη I και επιθετική οπίσθια ROP), προσφέροντας ταχεία υποστροφή της νόσου plus και καλύτερη διατήρηση του περιφερικού αμφιβληστροειδούς. Ωστόσο, αυτές οι θεραπείες απαιτούν μακροχρόνια παρακολούθηση λόγω της πιθανότητας καθυστερημένης υποτροπής και προκαλούν ανησυχίες σχετικά με την συστηματική έκθεση σε αναστολείς του VEGF σε πρόωρα νεογνά. Οι αναδυόμενες στρατηγικές — όπως η αρχική θεραπεία με anti-VEGF ακολουθούμενη από λέιζερ φωτοπηξία σε επίμονες ανάγγειες περιοχές — στοχεύουν στην ισορροπία μεταξύ σταθεροποίησης της ανατομίας και διατήρησης της οπτικής λειτουργίας. Πειραματικές θεραπείες που στοχεύουν στο οξειδωτικό στρες, τη φλεγμονή και εναλλακτικές αγγειογενετικές οδούς βρίσκονται υπό αξιολόγηση και αντιπροσωπεύουν μελλοντικές θεραπευτικές επιλογές. Η βέλτιστη διαχείριση της ROP απαιτεί εξατομικευμένη επιλογή θεραπείας, μακροχρόνια παρακολούθηση του αμφιβληστροειδούς και στρατηγικές του συστήματος υγείας που υποστηρίζουν την έγκαιρη ανίχνευση και την ισότιμη πρόσβαση σε εξειδικευμένη οφθαλμολογική φροντίδα. Απαιτείται συνεχής έρευνα για την αποσαφήνιση των μακροχρόνιων οπτικών και νευροαναπτυξιακών εκβάσεων, τη βελτίωση των θεραπευτικών αλγορίθμων και τη μείωση του παγκόσμιου φορτίου τύφλωσης που σχετίζεται με την ROP.

Authors dc:creator

• Τσιριπίδης Κωνσταντίνος
• Tsiripidis Konstantinos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5359433

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359433