„Aldrei myndi ég kalla dagmömmu fagmann“: Upplifun og reynsla mæðra á daggæslu í heimahúsum og ungbarnaleikskólum í Reykjavík

Þjónusta og kerfi sem hafa það hlutverk að sinna börnum og foreldrum eru gríðarlega mikilvæg í velferðarsamfélagi. Að þessum kerfum þarf að hlúa og beita ríkjandi venjum og gagnrýnu hugarfari í takt við þróun samfélagsins. Markmið rannsóknarinnar er að skyggnst inn í upplifun og reynslu foreldra sem hafa reynslu af tveimur dagvistunarkerfum í Reykjavík, dagforeldrakerfinu og ungbarnaleikskólum/ungbarnadeildum með tilliti til farsældar barna, þar sem fagmennska leikur stórt hlutverk. Framkvæmd var eigindleg rannsókn þar sem notast var við samblöndu af markmiðsúrtaki (e. purposive sample) og hentugleikaúrtaki (e. convenience sample). Tekin voru hálfopin viðtöl við átta mæður sem eiga það sameiginlegt að hafa reynslu af tveimur dagvistunarkerfum í Reykjavík, dagvistun í heimahúsi, ungbarnaleikskólum eða sérstökum ungbarnadeildum leikskóla. Niðurstöðurnar sýndu að það sem skiptir forráðamenn mestu máli þegar kemur að daggæslu ungbarna eru þættir eins og gagnsæi á úthlutun plássa, öryggi, aðbúnaður, upplýsingaflæði, þroski, umhyggja og líðan barna. Þær töldu að fagmennska eða fagleg vinnubrögð í hverjum þessara þátta skipti miklu máli með tilliti til farsældar barna og í ljósi þeirra kjósa allar mæðurnar nema ein ungbarnaleikskóla í stað dagvistunar hjá dagforeldrum.

Author dc:creator

• Drífa Sveinbjörnsdóttir 1989-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Uppeldis- og menntunarfræði
• Dagvistun barna
• Dagforeldrar

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

https://hdl.handle.net/1946/49961

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/49961