Abstract
dc:description.abstractÁ Íslandi eru þrír þjóðgarðar sem almenningi er frjálst að fara um til að njóta og fræðast. Í þessari rannsókn er litið til þess hvernig gjaldtöku er háttað í þjóðgörðum hér á landi og hver stefnan sé til framtíðar í þeim málum. Aflað var heimilda um þau fræðilegu hugtök sem tengjast gjaldtöku, heimasíður þjóðgarðanna voru skoðaðar og farið yfir lög og reglur er varða gjaldtöku og stefnur. Sem dæmi um þjónustu sem tekið er gjald fyrir í þjóðgörðunum má nefna gistiaðstöðu og salernisnotkun en á Hakinu í Þingvallaþjóðgarðinum eru allir gestir látnir borga fyrir að nýta salernisaðstöðu. Önnur gjöld sem farið er að innheimta eru til dæmis gistináttaskattur, sem nú er lögbundinn, þar sem ferðaþjónustuaðilar og gistiaðilar eiga að borga 100 krónur af hverri gistináttaeiningu í sjóð til uppbyggingar á náttúruperlum, friðlýstum svæðum og þjóðgörðum. Aðalgjaldtökuhátturinn í þjóðgörðunum er innheimta gistináttagjalds, til dæmis á tjaldsvæðum, og einnig er innheimt salernis- og veiðigjald á Þingvöllum. Ofan á þetta bætist síðan gistináttaskatturinn. Stefnan er að áfram verði frjáls aðgangur að þjóðgörðunum á Íslandi.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Ragnheiður Jóna Grétarsdóttir 1975-
- Contributors dc:contributor
-
- Háskólinn á Hólum
Subjects
dc:subject × 5Rights
- Language dc:language.iso
- is
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/1946/13393
- OAI identifier oai:identifier
- oai:skemman.is:1946/13393