Barninu fyrir bestu: Staðgöngumæðrun og réttur til barneigna

Ritgerð þessi fjallar um staðgöngumæðrun og réttarstöðu hennar með áherslu á þá meginreglu að hagsmunir barnsins skuli ávallt vera í fyrirrúmi. Markmið ritgerðarinnar er að meta að hvaða marki bann við staðgöngumæðrun á Íslandi, samræmist vernd fjölskyldulífs og kröfum um skýra foreldrastöðu og réttaröryggi barns. Byggt er á lögfræðilegri greiningu á íslenskum rétti, lagasetningarumræðu og heimildum um dómaframkvæmd, auk samanburðar við norræna og evrópska þróun. Rýnt er í dóma Mannréttindadómstóls Evrópu um viðurkenningu tengsla barns og ætlaðra foreldra, sem og í norræna framkvæmd, þar á meðal regluverk Danmerkur. Niðurstöður benda til þess að þótt ríki hafi svigrúm til stefnumótunar, verði að tryggja barni raunhæfa og skilvirka leið til réttarstöðu, sérstaklega þegar staðgöngumæðrun fer fram erlendis. Ritgerðin leggur til að hugsanlegar breytingar byggist á formfestu, virku eftirliti og banni við fjárhagslegri hagnýtingu.

Author dc:creator

• Kristín Ósk Wium Hjartardóttir 1983-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Staðgöngumæðrun
• Barnaréttur
• Staðgöngumæður

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

https://hdl.handle.net/1946/53834

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/53834