Hver er upplifun íslenskra þingmanna á því að þingmál ganga ekki sjálfkrafa til næsta löggjafarþings?

Ritgerðin fjallar um það fyrirkomulag að þingmál falla niður við lok hvers löggjafarþings og ganga ekki sjálfkrafa áfram á næsta þing. Markmið rannsóknarinnar er að kanna hver upplifun þingmanna er af þessu fyrirkomulagi, skýra uppruna þessarar skipunar innan íslensks stjórnskipulags, rökin fyrir henni og afleiðingar og bera hana saman við löggjafarferli á Norðurlöndum. Rannsóknin byggir á eigindlegri viðtalsaðferð þar sem þingmenn lýstu reynslu sinni og viðhorfum til núverandi kerfis, ásamt samanburðargreiningu á þingsköpum og stjórnarskrárákvæðum annarra norrænna ríkja. Niðurstöðurnar benda til þess að fyrirkomulagið endurspegli sögulega og stjórnskipulega sérstöðu Íslands þar sem lögð er áhersla á sjálfstæði Alþingis og reglulegt upphaf og endalok þingstarfa. Þrátt fyrir að þetta fyrirkomulag stuðli að formlegu jafnræði og skýrleika í málsmeðferð getur það engu að síður dregið úr skilvirkni löggjafar og valdið endurteknum vinnuferlum sem veikja stefnumótun til lengri tíma. Í samanburði við nágrannaríki sem leyfa málum að lifa milli þinga, virðist íslenska kerfið fremur varðveita verklag fortíðar en aðlagast nútíma kröfum um samfelld vinnubrögð og faglegt aðhald. Rannsóknin varpar ljósi á hvernig þingsköp Alþingis í samhengi við stjórnskipulega hefð móta tengsl milli lýðræðislegrar ábyrgðar, skilvirkni og pólitískrar stöðugleika.

Author dc:creator

• Tara Lynd Pétursdóttir 2000-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Þingsköp
• Löggjafarþing
• Þingmál
• Þingmenn

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

https://hdl.handle.net/1946/52112

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/52112