Getur hið opinbera sagt uppp starfsfólki vegna frammistöðuvanda ?

Frammistöðuvandi hefur verið til umfjöllunar í fjölmiðlum undanfarið vegna ágreinings milli starfsmanna hjá hinu opinbera. Í þessari ritgerð var fjallað annars vegar um það lagaumhverfi sem snýr að réttindum og skyldum opinberra starfsmanna og hins vegar skyldur hins opinbera sem vinnuveitanda. Markmið þessarar rannsóknar var að skoða hvernig stjórnendur hjá hinu opinbera eru að takast á við frammisöðuvanda starfsmanna og svara þannig rannsóknarspurningunni „getur hið opinbera sagt upp starfsfólki vegna frammistöðuvanda?“ Farið var yfir verklag og málsmeðferð frá veitingu skriflegrar áminningar til uppsagnar eða starfslokasamnings, eftir því sem við átti. Til fyllingar var litið til Hæstaréttardóma, héraðsdóma og álita umboðsmanns Alþingis. Notast var við eigindlegar rannsóknaraðferðir þar sem tekin voru viðtöl við fjóra stjórnendur hjá hinu opinbera, bæði hjá ríki og sveitarfélögum þar sem reynt var að ná fram skýrari mynd af því hvernig slík mál eru meðhöndluð. Helstu niðurstöður voru þær að stjórnendur sem rætt var við, voru sammála um að frammistöðuvandi væri oft ill mælanlegur og þar af leiðandi væri ekki hægt að veita starfsmanni skriflega áminningu sem undanfara lögmætrar uppsagnar sbr. 21. gr. starfsmannalaga. Slík mál enduðu oftast með starfslokasamningum. Í 44. gr. starfsmannalaga er heimild til uppsagnar að undangenginni áminningu skv. 21. gr. laganna og þar af leiðandi hægt að segja starfsmanni upp vegna frammistöðuvanda.

Author dc:creator

• Þórunn Snorradóttir 1967-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Stjórnsýsla
• Opinberir starfsmenn
• Vinnuréttur
• Uppsagnir
• Frammistöðumat
• Lokaritgerðir

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/39563

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/39563