Mannauðsstjórnun hjá stærstu sveitarfélögum landsins

Markmið rannsóknarinnar var að kanna stöðu mannauðsmála og hversu mikla áherslu stærstu sveitarfélög landsins leggja á mannauðsstjórnun. Sveitarfélög landsins eru 74 en úrtakið náði til þeirra sveitarfélaga sem höfðu 100 stöðugildi eða fleiri. Þau sveitarfélög sem uppfylltu skilyrðið voru 27 í öllum landshlutum samkvæmt Árbók sveitarfélaga (2016). Tölvupóstur var sendur forsvarsmönnum mannauðsmála hjá sveitarfélögunum þar sem óskað var eftir þátttöku þeirra í rannsókninni. Meðfylgjandi var spurningakönnun sem þátttakendur voru beðnir um að svara. Svarhlutfallið var 100% þar sem öll 27 sveitarfélögin tóku þátt. Ekki er algengt að fá 100% svörun úr spurningakönnunum, en slíkt getur átt sér stað þegar úrtakið er lítið. Rannsóknarspurningarnar voru þessar: 1. Hvernig er staðið að mannauðsmálum í stærstu sveitarfélögum landsins? 2. Hverjar eru helstu áherslur sveitarfélaganna í mannauðs- eða starfsmannamálum? Helstu niðurstöður sýna að forsvarsmenn mannauðsmála hjá sveitarfélögunum eru vel menntaðir einstaklingar á aldrinum 40-59 ára og að meirihluta konur. Svarendur voru í flestum tilfellum mannauðsstjórar/starfsmannastjórar eða launafulltrúar. Algengast er að 1-2 starfsmenn sjái um mannauðsmál sveitarfélaganna í fullu starfi. Rúmlega helmingur sveitarfélaganna hefur heildarstefnu en mikill meirihluti hefur skriflega mannauðs- eða starfsmannastefnu. Á heildina litið starfa flest sveitarfélögin eftir fræðum mannauðsstjórnunar að mestu leyti, þó að ávallt megi gera betur. Helstu áherslur þeirra eru á þá þætti mannauðsstjórnunar sem þeim er skylt að fylgja samkvæmt lögum, reglum eða kjarasamningum. Það sem sveitarfélögin leggja mesta áherslu á er gerð auglýsinga og faglegt val á umsækjendum. Út frá Gallup-kvarðanum eru þetta einu tvær spurningarnar sem lenda á styrkleikabili. Sveitarfélögin leggja einnig áherslu á gerð starfsgreininga og starfslýsinga fyrir hvert starf. Stöðluð viðtöl við mat á umsækjendum, líðan starfsmanna og fagleg starfslok lentu á starfhæfu bili, sem bendir til að þessir þættir séu í lagi þrátt fyrir að vera ekki styrkleiki. Aðrar spurningar lentu á aðgerðarbili, sem bendir til veikleika, en þær spurningar sem fengu minnstu áhersluna voru um frammistöðusamtal og starfslokasamtal við starfsmenn. Sveitarfélögin voru ekki líklegri til að leggja meiri áherslu á mannauðsstjórnun eftir því sem stöðugildum fjölgaði, að undanskilinni spurningunni um áherslu á stöðluð viðtöl. Hins vegar voru þau líklegri til að ráða til sín mannauðsstjóra og menntaðri einstaklinga.

Author dc:creator

• Guðrún Guðmundsdóttir 1983-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Meistaraprófsritgerðir
• Viðskiptafræði
• Mannauðsstjórnun
• Sveitarfélög
• Megindlegar rannsóknir

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/28382

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/28382