Stöðuumboð á grundvelli 2. mgr. 10. gr. laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga og heimild umboðsmanns á grundvelli stöðuumboðs

Í lokaverkefni þessu verður leitast við að skýra frá megineinkennum stöðuumboðs. Í upphafi verður farið stuttlega yfir setningu samningalaga og hvernig venjuréttur kemur inn í samningalögin. Skilgreint verður stuttlega hvað felst í milligöngu við samningsgerð og lauslega greint frá helstu tegundum umboða. Aðal áhersla verður lögð á stöðuumboð og hvað felst í hugtakinu stöðuumboð. Fjallað er stuttlega um rýmkun á hugtakinu stöðuumboð í dómaframkvæmd í Danmörku og velt er upp spurningunni hvort að íslenskir dómstólar séu farnir að líta til atferlisumboðs í dómaframkvæmd sinni. Einnig verður farið yfir þær reglur sem gilda um umboðsmenn þegar kemur að stöðuumboði og skaðabótaábyrgð umboðsmanna ef þeir fara út fyrir umboð sitt.

Author dc:creator

• Þórunn Unnur Birgisdóttir 1981-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Samningaréttur
• Umboð
• Skaðabótaréttur
• Samningalöggjöf
• Dómstólar

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/20549

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/20549