Sönnunarkröfur í sakamálum : eru vægari kröfur gerðar til sönnunar í kynferðisbrotamálum en öðrum sakamálum?

Ekkert er mikilvægara í sakamálum en sönnun. Til sönnunargagna teljast bæði bein og óbein sönnun. Sönnunarbyrðin í sakamálum er á ákæruvaldinu og nýtur ákærði réttinda sem flokkast sem mannréttindi, líkt og réttur hans til að teljast saklaus uns sekt hefur verið sönnuð og réttar til réttlátrar málsmeðferðar. Mismunandi tegundir mála leiða af sér mismunandi sönnunarkröfur sem gerðar eru til ákæruvalds. Mannréttindadómstóll Evrópu endurskoðar ekki sönnunarmat innlendra dómstóla heldur skoðar réttlæti málsmeðferðar í heild. Sönnunarfærsla er frjáls og sönnunarmat dómara er einnig frjálst. Ákærði á rétt á að njóta vafa, svo lengi sem hann sé skynsamlegur. Minnsti mögulegi vafi leiðir ekki sjálfkrafa til sýknu. Í kynferðisbrotamálum er meiri áhersla lögð á mat á trúverðugleika aðila en þekkist í öðrum sakamálum. Framburður aðila á rannsóknarstigi hefur ríkara sönnunargildi í kynferðisbrotamálum en flestum öðrum sakamálum.

Author dc:creator

• Pétur Fannar Gíslason 1979-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Sakamálaréttarfar
• Kynferðisafbrot

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/10324

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/10324