Συμπτωματολογία εναντιωματικής προκλητικής διαταραχής: Ο ρόλος της γονεϊκής ψυχοπαθολογίας και της οικογενειακής λειτουργικότητας σε εφήβους 12-16 ετών

Εισαγωγή: Η συμπτωματολογία της Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής (ΕΠΔ) διακρίνεται σε δύο διαστάσεις: την ανυπακοή και την ευερεθιστότητα. Η αιτιολογία της ΕΠΔ είναι πολυπαραγοντική, ωστόσο τα δεδομένα αναδεικνύουν την γονεϊκή ψυχοπαθολογία και την οικογενειακή λειτουργικότητα ως σημαντικούς επιβαρυντικούς παράγοντες για την εμφάνιση των συμπτωμάτων της ΕΠΔ. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης των συμπτωμάτων ΕΠΔ των εφήβων με την γονεϊκή ψυχοπαθολογία και την οικογενειακή λειτουργικότητα, καθώς και η εξέταση του διαμεσολαβητικού ρόλου της οικογενειακής λειτουργικότητας στη σχέση μεταξύ συμπτωματολογίας ΕΠΔ και γονεϊκής ψυχοπαθολογίας. Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 225 έφηβοι, με μέση ηλικία 14,99 (Τ.Α.=0,82, 62.3% κορίτσια) και 321 γονείς/κηδεμόνες (74,2% γυναίκες) από 9 σχολικές μονάδες της Αττικής. Τα αξιολογητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Λίστα Ελέγχου Συμπεριφοράς Παιδιών (Child Behavior Checklist-CBCL), η Κλίμακα Αξιολόγησης της Γενικής Λειτουργικότητας (McMaster Family Assessment Device-FAD), η Κλίμακα Κατάθλιψης-Άγχους-Στρες (Depression Anxiety Stress Scales-DASS-21) και το Ερωτηματολόγιο για εφήβους (Youth Self-Report-YSR). Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τις αυτοαναφορές των εφήβων, οι βαθμολογίες στο κλινικό/υποκλινικό επίπεδο για το προφίλ της Ευερεθιστότητας ορίστηκε σε 21,9% και το προφίλ της Ανυπακοή στο 14,2% , ενώ οι εκτιμήσεις των γονέων ήταν χαμηλότερες, 8,6% και 6,4% αντίστοιχα. Η κατάθλιψη γονέων παρουσίασε ισχυρή θετική συσχέτιση με την εφηβική Ευερεθιστότητα (r=0,44, p<0,01), αποτελώντας κύριο προβλεπτικό παράγοντα (β=0,41, p<0,001), ερμηνεύοντας το 25% της διακύμανσης. Η οικογενειακή λειτουργικότητα αναδείχθηκε ως μερικός διαμεσολαβητικός παράγοντας στη σχέση κατάθλιψης γονέων και Ανυπακοής [έμμεση επίδραση: b=0,02, 95% CI (0,005, 0,032), άμεση επίδραση: (b=0,07, p<0,001]. Σημειώθηκε στατιστικά σημαντική απόκλιση πληροφοριοδοτών, με τους/τις εφήβους/έφηβες να αναφέρουν υψηλότερη ευερεθιστότητα (21,9%) από τους/τις γονείς/κηδεμόνες (8,6%) τους. Συμπεράσματα: Η οικογενειακή λειτουργικότητα αποτελεί βασικό πυλώνα για την κατανόηση της επίδρασης της γονεϊκής ψυχοπαθολογίας στους/στις εφήβους/έφηβες. Η σημαντική απόκλιση στις αναφορές των μελών της οικογένειας υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη για πολυεπίπεδη αξιολόγηση, καθώς η αποκλειστική λήψη πληροφορίας από τον/την γονέα ενδέχεται να οδηγήσει σε διαμόρφωση κλινικής εικόνας υπό το πρίσμα των δυσκολιών του/της γονέα.

Authors dc:creator

• Φενερλή Ελένη Ζωή
• Fenerli Eleni Zoi

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5374125

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374125