Η ΕΛ.ΑΣ στην Εποχή της Κλιματικής Κρίσης

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την προσαρμογή και τον επιχειρησιακό ρόλο της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ) στην εποχή της κλιματικής κρίσης, εστιάζοντας σε ζητήματα πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης. Καθώς η κλιματική κρίση λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής απειλών» για την ανθρώπινη ασφάλεια, με αυξανόμενη συχνότητα ακραίων φαινομένων στην Ελλάδα (όπως καταστροφικές πυρκαγιές και πλημμύρες), η ΕΛ.ΑΣ καλείται να υπερβεί τα στενά όρια της παραδοσιακής αστυνόμευσης. Αναλαμβάνει πλέον έναν κρίσιμο και συντονιστικό ρόλο στη διαχείριση καταστροφών και την προστασία της κοινωνικής συνοχής. Οι επιχειρησιακές προκλήσεις που αναλύονται περιλαμβάνουν την οργάνωση μαζικών εκκενώσεων, τη ρύθμιση της κυκλοφορίας για την απρόσκοπτη πρόσβαση των δυνάμεων διάσωσης, την προστασία κρίσιμων υποδομών, τη διαχείριση του πλήθους και την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης. Παράλληλα, τονίζεται η μεγάλη σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης τόσο των πληγέντων πολιτών όσο και των στελεχών, καθώς και η επιτακτική ανάγκη προστασίας των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Για την επίτευξη των ερευνητικών στόχων, υιοθετήθηκε μια μικτή μεθοδολογική προσέγγιση. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανάλυση θεσμικών κειμένων και επιχειρησιακών πρωτοκόλλων, η οποία συνδυάστηκε με τη διεξαγωγή σαράντα (40) ημι-δομημένων συνεντεύξεων με έμπειρα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ, του Πυροσβεστικού Σώματος, της Πολιτικής Προστασίας και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ). Τα ευρήματα της έρευνας κατέδειξαν ότι, παρότι υπάρχει ένα σαφές θεσμικό πλαίσιο πολιτικής προστασίας, εντοπίζονται σημαντικά χάσματα στην πρακτική εφαρμογή του. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκαν ελλείψεις στη διαλειτουργικότητα και τον συντονισμό μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων, καθυστερήσεις στη ροή κρίσιμων πληροφοριών και απουσία τακτικών κοινών διακλαδικών ασκήσεων. Ένα εξόχως ανησυχητικό εύρημα είναι η διαπίστωση πως υπάρχουν ανεπαρκείς διαδικασίες για την υποστήριξη και την προστασία των ευάλωτων ομάδων (όπως ηλικιωμένοι, παιδιά και ΑμεΑ) κατά τη διάρκεια κρίσεων. Συμπερασματικά, η εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη άμεσης μετάβασης σε ένα πιο ανθεκτικό και ευέλικτο μοντέλο διαχείρισης κρίσεων. Στις στρατηγικές προτάσεις περιλαμβάνονται η στοχευμένη και συνεχής εκπαίδευση του προσωπικού σε πολυεπίπεδα σενάρια, η ανάπτυξη και χρήση καινοτόμων τεχνολογικών εργαλείων (όπως συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και ανάλυση big data), και η δημιουργία μετρήσιμων δεικτών ανθεκτικότητας για τη διαρκή αξιολόγηση της επιχειρησιακής επάρκειας. Η βελτίωση της διαλειτουργικότητας καθίσταται πλέον ο ακρογωνιαίος λίθος για την αποτελεσματική προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Authors dc:creator

• Καρνάρης Αντώνιος
• Karnaris Antonios

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5373634

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373634