Η αξία του υπερβαρικού οξυγόνου στην αποκατάσταση νευρολογικού ασθενή στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας έως το Κέντρο Αποκατάστασης

Ο άνθρωπος έχει αναπτύξει απίστευτη προσαρμοστικότητα για να μπορέσει να επιβιώσει στο περιβάλλον και να το κάνει φιλικότερο προς αυτόν παρόλο που σε νόμους βιολογίας δεν θα τα κατάφερνε, μπόρεσε όμως να επιβληθεί γιατί έχει αναπτυγμένο και εκπαιδευμένο τον εγκέφαλο του σε συνδυασμό με την αισθητήριότητα και την αντιληπτική νόηση. Όλη αυτή την αντίληψη, την νόηση και κατανόηση, την μνήμη, τα ερεθίσματα, την ανάπτυξη σύνθετων συναισθημάτων, την εναρμόνιση προς τα έξω αλλά την εποπτεία και έλεγχο του σώματος με σκοπό την ελάχιστη ενεργειακή κατανάλωση και το μέγιστο αποτέλεσμα είτε σε κυτταρικό επίπεδο είτε ως σύνολο, την οφείλει στην οργάνωση και την δομή του νευρικού συστήματος. Το νευρικό σύστημα διαχειρίζεται μία πληθώρα διαφορετικών και πολλές φορές αντικρουόμενων ερεθισμάτων με φορά είτε προς το κέντρο και αντίστοιχα προς την περιφέρεια του σώματος ή το αντίθετο ή ακόμα και πολλές φορές συνδυαστικά. Όμως και αυτό το εξελιγμένο όργανο παρουσιάζει και κάποια όρια, δυσχαίριες και επιπλοκές που διαταράσσουν την εξαιρετική αυτή οργάνωση. Όταν για οποιοδήποτε λόγο διαταραχθεί η οργανωτική ισορροπία, θα έχει σαν άμεσο επακόλουθο να ξεκινήσει ένα ντόμινο διαταραχής σημάτων που ξεκινά από το κύτταρο και θα καταλήξει κλιμακωτά επιβαρυνόμενο μέχρι την πλήρη κατάρρευση του οργανισμού. Λόγω της μεγάλης ευαισθησίας του νευρικού κυττάρου, υπάρχουν πολλοί λόγοι να διαταραχθεί ένα νευρικό ερέθισμα, μπορεί να είναι μία παθολογική διαταραχή, ή μία δύναμη πάνω από τα όρια ανοχής που ασκήθηκε πάνω στο σώμα ή κάποιος θερμικός ή ακόμα και χημικός μηχανισμός που ασκήθηκε πάνω στο σώμα. Η ικανότητα που έχει ένας άνθρωπος να διαχειριστεί τον μηχανισμό της διαταραχής είναι διαφορετικός από άτομο σε άτομο και από συνθήκη σε συνθήκη, όμως όταν η διαταραχή είναι πάνω από τα όρια και τις δυνατότητες του οργανισμού, τότε χρειάζεται νοσηλεία και αν η διαταραχή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την κλασική νοσηλεία, τότε το άτομο θα πρέπει να νοσηλευτεί σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Η έρευνα πλέον έχει δείξει ότι ένας ασθενής ο οποίος θα νοσηλευτεί σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, παρόλο που μπορεί να αντιμετωπιστεί αρχικά η απειλητική για αυτόν συνθήκη και να επιβιώσει, έχει μεγάλο ποσοστό να αποκτήσει δευτερογενείς βλάβες μη άμεσα απορρέουσες από την αρχική διάγνωση εισόδου. Η εξέλιξή της επιστήμης, έχει προσθέσει νέα δεδομένα και δυνατότητες στην καλύτερη διαχείριση του συνδρόμου μετά την ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας επιπλέον ειδικότητες και εξοπλισμό. Μεγάλο μέρος στην ταχύτερη αποκατάσταση έχει και η θέση του υπερβαρικού οξυγόνου, το οποίο σε μεγάλο βαθμό αμβλύνει τις διαταραχές που εμφανίζονται και αποδεδειγμένα μειώνει την ανάγκη νοσηλείας στην ΜΕΘ.

Authors dc:creator

• Γρίσπος Σπυρίδων - Διονύσιος
• Grispos Spyridon - Dionysios

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5358870

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358870