Η ρητορική της υιοθεσίας στο έργο των αττικών ρητόρων

Ο θεσμός της υιοθεσίας συνιστούσε ακρογωνιαίο λίθο για τη διατήρηση της συνέχειας του πολιτικού σώματος στην κλασική Αθήνα. Κύρια πηγή γνώσης για την εφαρμογή αλλά και την πρόσληψή του από την κοινωνία αποτελούν οι ρητορικές αγορεύσεις του 4ου αι. π.Χ. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι λογογράφοι παρουσιάζουν, ή ακριβέστερα, «κατασκευάζουν» ρητορικά τον θεσμό της υιοθεσίας, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα ιδιαίτερα συμφέροντα των διαδίκων σε συγκεκριμένες δικαστικές υποθέσεις. Στο πλαίσιο αυτό αναλύονται τρεις λόγοι: ο Ισαίος 2, Περὶ τοῦ Μενεκλέους κλήρου, ο Ισαίος 4, Περὶ τοῦ Νικοστράτου κλήρου και ο [Δημ.] 44, Πρὸς Λεωχάρη περὶ τοῦ Ἀρχιάδου κλήρου. Η διερεύνηση της ρητορικής της υιοθεσίας εστιάζει στον εντοπισμό της μεθοδολογίας, των επιχειρημάτων, της ορολογίας και του αξιακού συστήματος που επιστρατεύουν οι λογογράφοι, φωτίζοντας την ευελιξία με την οποία οι δικανικοί λόγοι προσαρμόζονται στις ανάγκες των εκάστοτε περιστάσεων, άλλοτε επιδοκιμάζοντας και άλλοτε υπονομεύοντας τη σπουδαιότητα της πρακτικής της υιοθεσίας. Τέλος, αξιολογείται ο βαθμός στον οποίο οι ρήτορες ευθυγραμμίζονται με το γράμμα του νόμου ή το παραλλάσσουν χάριν της πειθούς, αναδεικνύοντας τη δυναμική σχέση μεταξύ ρητορικής, δικαίου και κοινωνικών συνηθειών γύρω από την υιοθεσία στην κλασική Αθήνα.

Authors dc:creator

• Τζαφέρη Άρτεμις
• Tzaferi Artemis

• Γλώσσα – Λογοτεχνία
• Language – Literature

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5358545

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5358545