{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/53018"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/53018","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Notað verður nýtt: Upphaf vöruþróunar á sjálfbæru fyrirtæki sem sérhæfir sig í uppvinnslu fatnaðar","abstract":"Markmið vöruþróuninnar var að kanna hvort grundvöllur væri fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði sem sérhæfir sig í að umbreyta notuðum fatnaði í nýjar og söluhæfar flíkur. Jafnframt var leitast við að greina viðhorf, þarfir og væntingar neytenda til uppunnins fatnaðar og móta viðskiptahugmynd sem sameinar sjálfbærni og tísku á samkeppnishæfan hátt. Vöruþróunin byggðist á þróunarlíkaninu fyrir nýja heildarhugmynd (e. The New Concept Development Model) eftir Koen o.fl. (2001), þar sem lögð er áhersla á upphaf vöruþróunar og greiningu markaðstækifæra. Í rannsókninni var farið yfir áhrif hraðtísku og textílúrgangs á umhverfið, auk þess sem markaður sjálfbærra fatavalkosta og viðhorf neytenda til notaðs og uppunnins fatnaðar voru greind. Til að afla dýpri innsýnar í viðhorf markhópsins var framkvæmd eigindleg rannsókn í formi rýnihóps með sex konum á aldrinum 20–28 ára sem höfðu áhuga á tísku og fatnaði. Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að aukin meðvitund um óæskilegu umhverfisáhrif fataiðnaðarins hefur skapað tækifæri fyrir sjálfbærari lausnir innan fatamarkaðarins. Þátttakendur sýndu almennt jákvæð viðhorf gagnvart uppunnum fatnaði og töldu slíkar flíkur sameina sjálfbærni, sérstöðu og sjálfstjáningu. Samhliða komu fram ákveðnar áskoranir, einkum varðandi verðlagningu, aðgengi, traust og gæði vörunnar. Þátttakendur lögðu áherslu á að fyrirtækið þyrfti að vera gegnsætt í upplýsingagjöf sinni og bjóða upp á vöruframboð sem væri bæði í takt við tískustrauma og hentaði daglegum þörfum neytenda. Helsta niðurstaða rýnihóps var sú að raunhæft tækifæri virðist vera fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði, sérstaklega ef starfsemin nær að skapa jafnvægi milli sjálfbærni, tísku, aðgengis og sanngjarns verðs. Rýnihópurinn leiddi jafnframt í ljós að rekstrarfyrirkomulag, þar sem hefðbundin fataverslun væri rekin samhliða tímabundnum „drop“-fatalínum í samstarfi við fatahönnuði, væri líklegasta leiðin til að mæta þörfum markhópsins og viðhalda áhuga neytenda.","abstract_html":"Markmið vöruþróuninnar var að kanna hvort grundvöllur væri fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði sem sérhæfir sig í að umbreyta notuðum fatnaði í nýjar og söluhæfar flíkur. Jafnframt var leitast við að greina viðhorf, þarfir og væntingar neytenda til uppunnins fatnaðar og móta viðskiptahugmynd sem sameinar sjálfbærni og tísku á samkeppnishæfan hátt. Vöruþróunin byggðist á þróunarlíkaninu fyrir nýja heildarhugmynd (e. The New Concept Development Model) eftir Koen o.fl. (2001), þar sem lögð er áhersla á upphaf vöruþróunar og greiningu markaðstækifæra. Í rannsókninni var farið yfir áhrif hraðtísku og textílúrgangs á umhverfið, auk þess sem markaður sjálfbærra fatavalkosta og viðhorf neytenda til notaðs og uppunnins fatnaðar voru greind. Til að afla dýpri innsýnar í viðhorf markhópsins var framkvæmd eigindleg rannsókn í formi rýnihóps með sex konum á aldrinum 20–28 ára sem höfðu áhuga á tísku og fatnaði. Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að aukin meðvitund um óæskilegu umhverfisáhrif fataiðnaðarins hefur skapað tækifæri fyrir sjálfbærari lausnir innan fatamarkaðarins. Þátttakendur sýndu almennt jákvæð viðhorf gagnvart uppunnum fatnaði og töldu slíkar flíkur sameina sjálfbærni, sérstöðu og sjálfstjáningu. Samhliða komu fram ákveðnar áskoranir, einkum varðandi verðlagningu, aðgengi, traust og gæði vörunnar. Þátttakendur lögðu áherslu á að fyrirtækið þyrfti að vera gegnsætt í upplýsingagjöf sinni og bjóða upp á vöruframboð sem væri bæði í takt við tískustrauma og hentaði daglegum þörfum neytenda. Helsta niðurstaða rýnihóps var sú að raunhæft tækifæri virðist vera fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði, sérstaklega ef starfsemin nær að skapa jafnvægi milli sjálfbærni, tísku, aðgengis og sanngjarns verðs. Rýnihópurinn leiddi jafnframt í ljós að rekstrarfyrirkomulag, þar sem hefðbundin fataverslun væri rekin samhliða tímabundnum „drop“-fatalínum í samstarfi við fatahönnuði, væri líklegasta leiðin til að mæta þörfum markhópsins og viðhalda áhuga neytenda.","abstract_has_math":false,"creators":["Katrín María Hilmarsdóttir 2003-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-05-12T09:58:43Z","date_published":"2026-05-12T09:58:43Z","updated_at":"2026-07-27T21:43:28Z","subjects":["Viðskiptafræði","Vöruþróun","Sjálfbærni","Klæðnaður"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/53018","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Katrín María Hilmarsdóttir 2003-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-05-12T09:58:38Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-05-12T09:58:38Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-05-12T09:58:43Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Viðskiptafræði","Vöruþróun","Sjálfbærni","Klæðnaður"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/53018"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Markmið vöruþróuninnar var að kanna hvort grundvöllur væri fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði sem sérhæfir sig í að umbreyta notuðum fatnaði í nýjar og söluhæfar flíkur. Jafnframt var leitast við að greina viðhorf, þarfir og væntingar neytenda til uppunnins fatnaðar og móta viðskiptahugmynd sem sameinar sjálfbærni og tísku á samkeppnishæfan hátt. Vöruþróunin byggðist á þróunarlíkaninu fyrir nýja heildarhugmynd (e. The New Concept Development Model) eftir Koen o.fl. (2001), þar sem lögð er áhersla á upphaf vöruþróunar og greiningu markaðstækifæra. Í rannsókninni var farið yfir áhrif hraðtísku og textílúrgangs á umhverfið, auk þess sem markaður sjálfbærra fatavalkosta og viðhorf neytenda til notaðs og uppunnins fatnaðar voru greind. Til að afla dýpri innsýnar í viðhorf markhópsins var framkvæmd eigindleg rannsókn í formi rýnihóps með sex konum á aldrinum 20–28 ára sem höfðu áhuga á tísku og fatnaði. Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að aukin meðvitund um óæskilegu umhverfisáhrif fataiðnaðarins hefur skapað tækifæri fyrir sjálfbærari lausnir innan fatamarkaðarins. Þátttakendur sýndu almennt jákvæð viðhorf gagnvart uppunnum fatnaði og töldu slíkar flíkur sameina sjálfbærni, sérstöðu og sjálfstjáningu. Samhliða komu fram ákveðnar áskoranir, einkum varðandi verðlagningu, aðgengi, traust og gæði vörunnar. Þátttakendur lögðu áherslu á að fyrirtækið þyrfti að vera gegnsætt í upplýsingagjöf sinni og bjóða upp á vöruframboð sem væri bæði í takt við tískustrauma og hentaði daglegum þörfum neytenda. Helsta niðurstaða rýnihóps var sú að raunhæft tækifæri virðist vera fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði, sérstaklega ef starfsemin nær að skapa jafnvægi milli sjálfbærni, tísku, aðgengis og sanngjarns verðs. Rýnihópurinn leiddi jafnframt í ljós að rekstrarfyrirkomulag, þar sem hefðbundin fataverslun væri rekin samhliða tímabundnum „drop“-fatalínum í samstarfi við fatahönnuði, væri líklegasta leiðin til að mæta þörfum markhópsins og viðhalda áhuga neytenda."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Notað verður nýtt: Upphaf vöruþróunar á sjálfbæru fyrirtæki sem sérhæfir sig í uppvinnslu fatnaðar","Turning Used into New: The Front End of New Product Development in a Sustainable Company Specializing in Upcycled Fashion"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Katrín María Hilmarsdóttir 2003-"],"dc:date.accessioned":["2026-05-12T09:58:38Z"],"dc:date.available":["2026-05-12T09:58:38Z"],"dc:date.issued":["2026-05-12T09:58:43Z"],"dc:description.abstract":["Markmið vöruþróuninnar var að kanna hvort grundvöllur væri fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði sem sérhæfir sig í að umbreyta notuðum fatnaði í nýjar og söluhæfar flíkur. Jafnframt var leitast við að greina viðhorf, þarfir og væntingar neytenda til uppunnins fatnaðar og móta viðskiptahugmynd sem sameinar sjálfbærni og tísku á samkeppnishæfan hátt. Vöruþróunin byggðist á þróunarlíkaninu fyrir nýja heildarhugmynd (e. The New Concept Development Model) eftir Koen o.fl. (2001), þar sem lögð er áhersla á upphaf vöruþróunar og greiningu markaðstækifæra. Í rannsókninni var farið yfir áhrif hraðtísku og textílúrgangs á umhverfið, auk þess sem markaður sjálfbærra fatavalkosta og viðhorf neytenda til notaðs og uppunnins fatnaðar voru greind. Til að afla dýpri innsýnar í viðhorf markhópsins var framkvæmd eigindleg rannsókn í formi rýnihóps með sex konum á aldrinum 20–28 ára sem höfðu áhuga á tísku og fatnaði. Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að aukin meðvitund um óæskilegu umhverfisáhrif fataiðnaðarins hefur skapað tækifæri fyrir sjálfbærari lausnir innan fatamarkaðarins. Þátttakendur sýndu almennt jákvæð viðhorf gagnvart uppunnum fatnaði og töldu slíkar flíkur sameina sjálfbærni, sérstöðu og sjálfstjáningu. Samhliða komu fram ákveðnar áskoranir, einkum varðandi verðlagningu, aðgengi, traust og gæði vörunnar. Þátttakendur lögðu áherslu á að fyrirtækið þyrfti að vera gegnsætt í upplýsingagjöf sinni og bjóða upp á vöruframboð sem væri bæði í takt við tískustrauma og hentaði daglegum þörfum neytenda. Helsta niðurstaða rýnihóps var sú að raunhæft tækifæri virðist vera fyrir uppvinnslufatafyrirtæki á íslenskum markaði, sérstaklega ef starfsemin nær að skapa jafnvægi milli sjálfbærni, tísku, aðgengis og sanngjarns verðs. Rýnihópurinn leiddi jafnframt í ljós að rekstrarfyrirkomulag, þar sem hefðbundin fataverslun væri rekin samhliða tímabundnum „drop“-fatalínum í samstarfi við fatahönnuði, væri líklegasta leiðin til að mæta þörfum markhópsins og viðhalda áhuga neytenda."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/53018"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Viðskiptafræði","Vöruþróun","Sjálfbærni","Klæðnaður"],"dc:title":["Notað verður nýtt: Upphaf vöruþróunar á sjálfbæru fyrirtæki sem sérhæfir sig í uppvinnslu fatnaðar","Turning Used into New: The Front End of New Product Development in a Sustainable Company Specializing in Upcycled Fashion"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:43:28Z"}