{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/52617"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/52617","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"La voix de Nathalie Sarraute dans Enfance","abstract":"Í þessari ritgerð er sjónum beint að sjálfsævisögunni Enfance [Barnæska] (1983) eftir franska rithöfundinn Nathalie Sarraute (1900-1999). Bókin var gefin út sem sjálfsævisöguleg frásögn og fjallar um fyrstu ellefu árin í lífi Sarraute. Rithöfundurinn byggir upp frásögnina með því að nota ljóðrænar aðferðir eins og sundurlaus skrif, leikrænar samræður tveggja radda í formi endurómsleiks þar sem fyrsta persónan „ég“ speglar sig í annarri persónu „þú“, notkun samheita til að lýsa tilfinningum, snúna tímaröð og þrípunkta til að merkja þögn í verkinu. Minningar höfundarins spretta upp úr tilfinningum sem koma fram skyndilega. Það eru tilfinningar sem grípa athygli Sarraute frekar en minningar úr fortíðinni þegar hún miðlar staðreyndum lífs síns og segir frá reynslu sinni. Þannig býr hún til eins konar nýtt form „nýja sjálfsævisögu“ í anda nýsögunnar (fr. „le nouveau roman“). Frásögnin er greind út frá sjónarhóli sjálfsævisagna og femínisma. Í samhengi við orðsifjar orðsins „enfance“ sem vísa til þess að vera „án raddar“ eða „raddalaus“ er sú tilgáta sett fram að megin inntak verksins felist í því að lýsa því hvernig litla Natacha fær rödd fullorðnar manneskju en um leið rithöfundarins sem hún síðan verður. Í ritgerðinni er verkið sett í samhengi strauma og stefna í skáldsagnagerð í Frakklandi á 6. áratug 20, aldar, og helstu kenninga um sjálfsævisöguleg skrif. Einnig er fjallað um fémínískar bókmenntagagnrýni og, kvennasögulegar hliðar verksins. Að auki er fjallað um helstu persónur bókarinnar og hlutverk þeirra í mótun og uppvexti Nathalie Sarraute.","abstract_html":"Í þessari ritgerð er sjónum beint að sjálfsævisögunni Enfance [Barnæska] (1983) eftir franska rithöfundinn Nathalie Sarraute (1900-1999). Bókin var gefin út sem sjálfsævisöguleg frásögn og fjallar um fyrstu ellefu árin í lífi Sarraute. Rithöfundurinn byggir upp frásögnina með því að nota ljóðrænar aðferðir eins og sundurlaus skrif, leikrænar samræður tveggja radda í formi endurómsleiks þar sem fyrsta persónan „ég“ speglar sig í annarri persónu „þú“, notkun samheita til að lýsa tilfinningum, snúna tímaröð og þrípunkta til að merkja þögn í verkinu. Minningar höfundarins spretta upp úr tilfinningum sem koma fram skyndilega. Það eru tilfinningar sem grípa athygli Sarraute frekar en minningar úr fortíðinni þegar hún miðlar staðreyndum lífs síns og segir frá reynslu sinni. Þannig býr hún til eins konar nýtt form „nýja sjálfsævisögu“ í anda nýsögunnar (fr. „le nouveau roman“). Frásögnin er greind út frá sjónarhóli sjálfsævisagna og femínisma. Í samhengi við orðsifjar orðsins „enfance“ sem vísa til þess að vera „án raddar“ eða „raddalaus“ er sú tilgáta sett fram að megin inntak verksins felist í því að lýsa því hvernig litla Natacha fær rödd fullorðnar manneskju en um leið rithöfundarins sem hún síðan verður. Í ritgerðinni er verkið sett í samhengi strauma og stefna í skáldsagnagerð í Frakklandi á 6. áratug 20, aldar, og helstu kenninga um sjálfsævisöguleg skrif. Einnig er fjallað um fémínískar bókmenntagagnrýni og, kvennasögulegar hliðar verksins. Að auki er fjallað um helstu persónur bókarinnar og hlutverk þeirra í mótun og uppvexti Nathalie Sarraute.","abstract_has_math":false,"creators":["Alexander Linev 1967-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026-04-28T08:46:27Z","date_published":"2026-04-28T08:46:27Z","updated_at":"2026-07-27T21:42:56Z","subjects":["Frönsk fræði"],"languages":["fr"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://hdl.handle.net/1946/52617","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Alexander Linev 1967-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2026-04-28T08:46:23Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2026-04-28T08:46:23Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2026-04-28T08:46:27Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Frönsk fræði"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["fr"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["https://hdl.handle.net/1946/52617"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Í þessari ritgerð er sjónum beint að sjálfsævisögunni Enfance [Barnæska] (1983) eftir franska rithöfundinn Nathalie Sarraute (1900-1999). Bókin var gefin út sem sjálfsævisöguleg frásögn og fjallar um fyrstu ellefu árin í lífi Sarraute. Rithöfundurinn byggir upp frásögnina með því að nota ljóðrænar aðferðir eins og sundurlaus skrif, leikrænar samræður tveggja radda í formi endurómsleiks þar sem fyrsta persónan „ég“ speglar sig í annarri persónu „þú“, notkun samheita til að lýsa tilfinningum, snúna tímaröð og þrípunkta til að merkja þögn í verkinu. Minningar höfundarins spretta upp úr tilfinningum sem koma fram skyndilega. Það eru tilfinningar sem grípa athygli Sarraute frekar en minningar úr fortíðinni þegar hún miðlar staðreyndum lífs síns og segir frá reynslu sinni. Þannig býr hún til eins konar nýtt form „nýja sjálfsævisögu“ í anda nýsögunnar (fr. „le nouveau roman“). Frásögnin er greind út frá sjónarhóli sjálfsævisagna og femínisma. Í samhengi við orðsifjar orðsins „enfance“ sem vísa til þess að vera „án raddar“ eða „raddalaus“ er sú tilgáta sett fram að megin inntak verksins felist í því að lýsa því hvernig litla Natacha fær rödd fullorðnar manneskju en um leið rithöfundarins sem hún síðan verður. Í ritgerðinni er verkið sett í samhengi strauma og stefna í skáldsagnagerð í Frakklandi á 6. áratug 20, aldar, og helstu kenninga um sjálfsævisöguleg skrif. Einnig er fjallað um fémínískar bókmenntagagnrýni og, kvennasögulegar hliðar verksins. Að auki er fjallað um helstu persónur bókarinnar og hlutverk þeirra í mótun og uppvexti Nathalie Sarraute.","Dans ce mémoire, on propose une analyse du livre Enfance (1983) de l’écrivaine française Nathalie Sarraute (1900-1999). Publié sous la forme de récit autobiographique, l’ouvrage couvre les onze premières années de la vie de Sarraute. L’auteure construit son récit sur les procédés poétiques en utilisant les tropismes pour exprimer les sentiments fugaces d’indicible et d’informulé, les dialogues théâtraux entre deux voix sous la forme d’un jeu d’échos où le « je » se combine au « tu », le recours aux synonymes français pour faire le contenu sémantique plus précis, une chronologie sinueuse et les points de suspension qui introduisent le temps et le silence au sein de l’écriture. Les souvenirs de l’auteure surgissent soudainement. Ce sont les sentiments, plus que les souvenirs du passé, qui captive l’attention de Sarraute lorsqu’elle relate les faits de sa vie et ses expériences. Elle crée ainsi une sorte de « nouvelle autobiographie ». La recherche s’inscrit dansune perspective à la fois autobiographique et féministe. En s’appuyant sur l’étymologie du mot “enfance” – du latin infans, “sans voix” -, ce mémoire interroge les conditions d’émergence de la parole. Il s’agit de montrer comment la petite Natacha acquiert progressivement la voix d’une femme adulte, puis celle de l’écrivaine qu’elle devient. Cette voix lui permet de dire, sur un mode poétique, la complexité d’une enfance partagée entre la Russie et la France, en donnant forme à l’implicité et à l’indicible. Après avoir analysé la manière dont cette écriture autobiographique entre en dialogue avec le Nouveau Roman et s’écarte des formes traditionnelles de l’autobiographie, l’étude se tourne vers les éléments biographiques de Nathalie Sarraute ainsi que vers les figures féminines présentées dans Enfance, dont les parcours reflètent des moments spécifiques de l’histoire de la condition féminine. Il s’agit de montrer en quoi ces portraits contribuent à façonner sa personnalité ou, à tout le moins, à y laisser des traces qui resurgissent dans les tropismes de la narration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["La voix de Nathalie Sarraute dans Enfance"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Alexander Linev 1967-"],"dc:date.accessioned":["2026-04-28T08:46:23Z"],"dc:date.available":["2026-04-28T08:46:23Z"],"dc:date.issued":["2026-04-28T08:46:27Z"],"dc:description.abstract":["Í þessari ritgerð er sjónum beint að sjálfsævisögunni Enfance [Barnæska] (1983) eftir franska rithöfundinn Nathalie Sarraute (1900-1999). Bókin var gefin út sem sjálfsævisöguleg frásögn og fjallar um fyrstu ellefu árin í lífi Sarraute. Rithöfundurinn byggir upp frásögnina með því að nota ljóðrænar aðferðir eins og sundurlaus skrif, leikrænar samræður tveggja radda í formi endurómsleiks þar sem fyrsta persónan „ég“ speglar sig í annarri persónu „þú“, notkun samheita til að lýsa tilfinningum, snúna tímaröð og þrípunkta til að merkja þögn í verkinu. Minningar höfundarins spretta upp úr tilfinningum sem koma fram skyndilega. Það eru tilfinningar sem grípa athygli Sarraute frekar en minningar úr fortíðinni þegar hún miðlar staðreyndum lífs síns og segir frá reynslu sinni. Þannig býr hún til eins konar nýtt form „nýja sjálfsævisögu“ í anda nýsögunnar (fr. „le nouveau roman“). Frásögnin er greind út frá sjónarhóli sjálfsævisagna og femínisma. Í samhengi við orðsifjar orðsins „enfance“ sem vísa til þess að vera „án raddar“ eða „raddalaus“ er sú tilgáta sett fram að megin inntak verksins felist í því að lýsa því hvernig litla Natacha fær rödd fullorðnar manneskju en um leið rithöfundarins sem hún síðan verður. Í ritgerðinni er verkið sett í samhengi strauma og stefna í skáldsagnagerð í Frakklandi á 6. áratug 20, aldar, og helstu kenninga um sjálfsævisöguleg skrif. Einnig er fjallað um fémínískar bókmenntagagnrýni og, kvennasögulegar hliðar verksins. Að auki er fjallað um helstu persónur bókarinnar og hlutverk þeirra í mótun og uppvexti Nathalie Sarraute.","Dans ce mémoire, on propose une analyse du livre Enfance (1983) de l’écrivaine française Nathalie Sarraute (1900-1999). Publié sous la forme de récit autobiographique, l’ouvrage couvre les onze premières années de la vie de Sarraute. L’auteure construit son récit sur les procédés poétiques en utilisant les tropismes pour exprimer les sentiments fugaces d’indicible et d’informulé, les dialogues théâtraux entre deux voix sous la forme d’un jeu d’échos où le « je » se combine au « tu », le recours aux synonymes français pour faire le contenu sémantique plus précis, une chronologie sinueuse et les points de suspension qui introduisent le temps et le silence au sein de l’écriture. Les souvenirs de l’auteure surgissent soudainement. Ce sont les sentiments, plus que les souvenirs du passé, qui captive l’attention de Sarraute lorsqu’elle relate les faits de sa vie et ses expériences. Elle crée ainsi une sorte de « nouvelle autobiographie ». La recherche s’inscrit dansune perspective à la fois autobiographique et féministe. En s’appuyant sur l’étymologie du mot “enfance” – du latin infans, “sans voix” -, ce mémoire interroge les conditions d’émergence de la parole. Il s’agit de montrer comment la petite Natacha acquiert progressivement la voix d’une femme adulte, puis celle de l’écrivaine qu’elle devient. Cette voix lui permet de dire, sur un mode poétique, la complexité d’une enfance partagée entre la Russie et la France, en donnant forme à l’implicité et à l’indicible. Après avoir analysé la manière dont cette écriture autobiographique entre en dialogue avec le Nouveau Roman et s’écarte des formes traditionnelles de l’autobiographie, l’étude se tourne vers les éléments biographiques de Nathalie Sarraute ainsi que vers les figures féminines présentées dans Enfance, dont les parcours reflètent des moments spécifiques de l’histoire de la condition féminine. Il s’agit de montrer en quoi ces portraits contribuent à façonner sa personnalité ou, à tout le moins, à y laisser des traces qui resurgissent dans les tropismes de la narration."],"dc:identifier.uri":["https://hdl.handle.net/1946/52617"],"dc:language.iso":["fr"],"dc:subject":["Frönsk fræði"],"dc:title":["La voix de Nathalie Sarraute dans Enfance"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:42:56Z"}