{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/47281"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/47281","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun","abstract":"Mótþróaþrjóskuröskun er algengur hegðunarkvilli og alvarlegur hegðunarvandi. Hegðunin litast af neikvæðni, mótþróa og fjandsemi og er ein algengasta ástæða tilvísunar barna í sálfræðiþjónustu. Viðbótargreining er samsláttur einnar greiningar við aðra, eða þegar einstaklingur greinist með fleiri en tvær raskanir á sama tíma. Lítið er vitað um áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun. Því er tilgangur rannsóknarinnar að athuga hvort að viðbótargreiningar (ADHD, kvíði og lyndisröskun) og ADHD virki sem verndandi eða hamlandi þáttur eða hafi engin áhrif á árangur meðferðar barna með mótþróaþrjóskuröskun. Þátttakendur í rannsókninni voru börn greind með mótþróaþrjóskuröskun (n=46). Börnin voru á aldrinum sex til 12 ára og voru 24 börn með viðbótargreiningar eða 52,2%. Af þeim voru átta (17,5%) með tvær viðbótargreiningar og einn (2,2%) með þrjár viðbótargreiningar. ADHD var algengasta fylgiröskunin meðal þátttakanda eða hjá 20 börnum (42,2%). Þar á eftir var kvíði (11 börn, 23,9%) og lyndisröskun (þrjú börn, 6,5%). Þátttakendum var raðað í tvö mismunandi úrræði. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar (DBRS) og tíðni og alvarleiki hegðunarvanda (HSQ) var mælt við upphaf og lok meðferðar. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar minnkuðu, ásamt tíðni og alvarleika hegðunarvanda hjá hópnum í heild og hjá þeim sem voru með og án viðbótargreiningar. Ekki reyndist marktækur munur á meðferðarárangri barna með eða án viðbótargreiningar og ekki heldur þegar ADHD viðbótargreining var skoðuð sérstaklega. Því virðast viðbótargreiningar ekki hafa marktæk áhrif á meðferðarárangur barna með mótþróaþrjóskuröskun, hvorki í foreldraþjálfun né hugrænni atferlismeðferð fyrir börnin sjálf. Niðurstöður rannsóknar benda til að viðbótargreiningar hafa engin áhrif á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun.","abstract_html":"Mótþróaþrjóskuröskun er algengur hegðunarkvilli og alvarlegur hegðunarvandi. Hegðunin litast af neikvæðni, mótþróa og fjandsemi og er ein algengasta ástæða tilvísunar barna í sálfræðiþjónustu. Viðbótargreining er samsláttur einnar greiningar við aðra, eða þegar einstaklingur greinist með fleiri en tvær raskanir á sama tíma. Lítið er vitað um áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun. Því er tilgangur rannsóknarinnar að athuga hvort að viðbótargreiningar (ADHD, kvíði og lyndisröskun) og ADHD virki sem verndandi eða hamlandi þáttur eða hafi engin áhrif á árangur meðferðar barna með mótþróaþrjóskuröskun. Þátttakendur í rannsókninni voru börn greind með mótþróaþrjóskuröskun (n=46). Börnin voru á aldrinum sex til 12 ára og voru 24 börn með viðbótargreiningar eða 52,2%. Af þeim voru átta (17,5%) með tvær viðbótargreiningar og einn (2,2%) með þrjár viðbótargreiningar. ADHD var algengasta fylgiröskunin meðal þátttakanda eða hjá 20 börnum (42,2%). Þar á eftir var kvíði (11 börn, 23,9%) og lyndisröskun (þrjú börn, 6,5%). Þátttakendum var raðað í tvö mismunandi úrræði. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar (DBRS) og tíðni og alvarleiki hegðunarvanda (HSQ) var mælt við upphaf og lok meðferðar. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar minnkuðu, ásamt tíðni og alvarleika hegðunarvanda hjá hópnum í heild og hjá þeim sem voru með og án viðbótargreiningar. Ekki reyndist marktækur munur á meðferðarárangri barna með eða án viðbótargreiningar og ekki heldur þegar ADHD viðbótargreining var skoðuð sérstaklega. Því virðast viðbótargreiningar ekki hafa marktæk áhrif á meðferðarárangur barna með mótþróaþrjóskuröskun, hvorki í foreldraþjálfun né hugrænni atferlismeðferð fyrir börnin sjálf. Niðurstöður rannsóknar benda til að viðbótargreiningar hafa engin áhrif á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun.","abstract_has_math":false,"creators":["Arnór Þorri Sigurðsson 1994-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024-05-23T13:41:38Z","date_published":"2024-05-23T13:41:38Z","updated_at":"2026-07-27T21:38:09Z","subjects":["Sálfræði"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/47281","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Arnór Þorri Sigurðsson 1994-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2024-05-23T13:41:38Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2024-05-23T13:41:38Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2024-05-23T13:41:38Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Sálfræði"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/47281"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Mótþróaþrjóskuröskun er algengur hegðunarkvilli og alvarlegur hegðunarvandi. Hegðunin litast af neikvæðni, mótþróa og fjandsemi og er ein algengasta ástæða tilvísunar barna í sálfræðiþjónustu. Viðbótargreining er samsláttur einnar greiningar við aðra, eða þegar einstaklingur greinist með fleiri en tvær raskanir á sama tíma. Lítið er vitað um áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun. Því er tilgangur rannsóknarinnar að athuga hvort að viðbótargreiningar (ADHD, kvíði og lyndisröskun) og ADHD virki sem verndandi eða hamlandi þáttur eða hafi engin áhrif á árangur meðferðar barna með mótþróaþrjóskuröskun. Þátttakendur í rannsókninni voru börn greind með mótþróaþrjóskuröskun (n=46). Börnin voru á aldrinum sex til 12 ára og voru 24 börn með viðbótargreiningar eða 52,2%. Af þeim voru átta (17,5%) með tvær viðbótargreiningar og einn (2,2%) með þrjár viðbótargreiningar. ADHD var algengasta fylgiröskunin meðal þátttakanda eða hjá 20 börnum (42,2%). Þar á eftir var kvíði (11 börn, 23,9%) og lyndisröskun (þrjú börn, 6,5%). Þátttakendum var raðað í tvö mismunandi úrræði. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar (DBRS) og tíðni og alvarleiki hegðunarvanda (HSQ) var mælt við upphaf og lok meðferðar. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar minnkuðu, ásamt tíðni og alvarleika hegðunarvanda hjá hópnum í heild og hjá þeim sem voru með og án viðbótargreiningar. Ekki reyndist marktækur munur á meðferðarárangri barna með eða án viðbótargreiningar og ekki heldur þegar ADHD viðbótargreining var skoðuð sérstaklega. Því virðast viðbótargreiningar ekki hafa marktæk áhrif á meðferðarárangur barna með mótþróaþrjóskuröskun, hvorki í foreldraþjálfun né hugrænni atferlismeðferð fyrir börnin sjálf. Niðurstöður rannsóknar benda til að viðbótargreiningar hafa engin áhrif á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun.","Oppositional defiant disorder is a common disruptive behavior disorder and severe behavior problem. The symptoms are characterized by negativity, defiant behavior, and hostility against authority. The disorder is also one of the most common reasons for referral of children to psychological services. Comorbidity refers to the coexistence of two or more distinct disorders in the same individual at the same point in time. Research on the impact of comorbidities on the treatment of children with oppositional defiant disorder is scarce. Therefore, this study aims to investigate whether additional diagnoses (ADHD, anxiety, and mood disorder) and ADHD in children act as a protective or inhibiting factors or have no effect on the success of treatment of children with oppositional defiant disorder. The sample consisted of 46 children with oppositional defiant disorder between the ages of six and 12. There were 24 children with additional diagnosis. ADHD was by far the most common one among the participants, or 20 children (42,2%). This was followed by anxiety in 11 children (23,9%) and mood disorder in three children (6,5%). Participants were randomized into two different treatment groups. The symptoms of oppositional defiant disorder and frequency and severity of behavior problems were measured at the beginning and end of treatment. The symptoms of oppositional defiant disorder and the frequency and severity of behavior problems decreased in the group as a whole and in participants with and without additional diagnosis. There was no significant difference between the treatment result of children with or without additional diagnosis nor when ADHD additional diagnosis was examined separately. Therefore, comorbidities do not seem to have a significant effect on the treatment outcomes of children with ODD, neither in parent training nor in cognitive behavior therapy for the children themselves.These findings are important as they provide information that comorbidities have no effect on the treatment of children with oppositional defiant disorder."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun","The impact of comorbidities on the treatment of children with oppositional defiant disorder"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Arnór Þorri Sigurðsson 1994-"],"dc:date.accessioned":["2024-05-23T13:41:38Z"],"dc:date.available":["2024-05-23T13:41:38Z"],"dc:date.issued":["2024-05-23T13:41:38Z"],"dc:description.abstract":["Mótþróaþrjóskuröskun er algengur hegðunarkvilli og alvarlegur hegðunarvandi. Hegðunin litast af neikvæðni, mótþróa og fjandsemi og er ein algengasta ástæða tilvísunar barna í sálfræðiþjónustu. Viðbótargreining er samsláttur einnar greiningar við aðra, eða þegar einstaklingur greinist með fleiri en tvær raskanir á sama tíma. Lítið er vitað um áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun. Því er tilgangur rannsóknarinnar að athuga hvort að viðbótargreiningar (ADHD, kvíði og lyndisröskun) og ADHD virki sem verndandi eða hamlandi þáttur eða hafi engin áhrif á árangur meðferðar barna með mótþróaþrjóskuröskun. Þátttakendur í rannsókninni voru börn greind með mótþróaþrjóskuröskun (n=46). Börnin voru á aldrinum sex til 12 ára og voru 24 börn með viðbótargreiningar eða 52,2%. Af þeim voru átta (17,5%) með tvær viðbótargreiningar og einn (2,2%) með þrjár viðbótargreiningar. ADHD var algengasta fylgiröskunin meðal þátttakanda eða hjá 20 börnum (42,2%). Þar á eftir var kvíði (11 börn, 23,9%) og lyndisröskun (þrjú börn, 6,5%). Þátttakendum var raðað í tvö mismunandi úrræði. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar (DBRS) og tíðni og alvarleiki hegðunarvanda (HSQ) var mælt við upphaf og lok meðferðar. Einkenni mótþróaþrjóskuröskunar minnkuðu, ásamt tíðni og alvarleika hegðunarvanda hjá hópnum í heild og hjá þeim sem voru með og án viðbótargreiningar. Ekki reyndist marktækur munur á meðferðarárangri barna með eða án viðbótargreiningar og ekki heldur þegar ADHD viðbótargreining var skoðuð sérstaklega. Því virðast viðbótargreiningar ekki hafa marktæk áhrif á meðferðarárangur barna með mótþróaþrjóskuröskun, hvorki í foreldraþjálfun né hugrænni atferlismeðferð fyrir börnin sjálf. Niðurstöður rannsóknar benda til að viðbótargreiningar hafa engin áhrif á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun.","Oppositional defiant disorder is a common disruptive behavior disorder and severe behavior problem. The symptoms are characterized by negativity, defiant behavior, and hostility against authority. The disorder is also one of the most common reasons for referral of children to psychological services. Comorbidity refers to the coexistence of two or more distinct disorders in the same individual at the same point in time. Research on the impact of comorbidities on the treatment of children with oppositional defiant disorder is scarce. Therefore, this study aims to investigate whether additional diagnoses (ADHD, anxiety, and mood disorder) and ADHD in children act as a protective or inhibiting factors or have no effect on the success of treatment of children with oppositional defiant disorder. The sample consisted of 46 children with oppositional defiant disorder between the ages of six and 12. There were 24 children with additional diagnosis. ADHD was by far the most common one among the participants, or 20 children (42,2%). This was followed by anxiety in 11 children (23,9%) and mood disorder in three children (6,5%). Participants were randomized into two different treatment groups. The symptoms of oppositional defiant disorder and frequency and severity of behavior problems were measured at the beginning and end of treatment. The symptoms of oppositional defiant disorder and the frequency and severity of behavior problems decreased in the group as a whole and in participants with and without additional diagnosis. There was no significant difference between the treatment result of children with or without additional diagnosis nor when ADHD additional diagnosis was examined separately. Therefore, comorbidities do not seem to have a significant effect on the treatment outcomes of children with ODD, neither in parent training nor in cognitive behavior therapy for the children themselves.These findings are important as they provide information that comorbidities have no effect on the treatment of children with oppositional defiant disorder."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/47281"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Sálfræði"],"dc:title":["Áhrif viðbótargreininga á meðferð barna með mótþróaþrjóskuröskun","The impact of comorbidities on the treatment of children with oppositional defiant disorder"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:38:09Z"}