Ógilding fjárskiptasamninga skv. 2. mgr. 95. gr. hjúskaparlaga

Í ritgerð þessari var tilraun gerð til þess að varpa ljósi á inntak ógildingarreglu fjárskiptasamninga skv. 2. mgr. 95. gr. hjl., nánar tiltekið efnisskilyrði hennar um bersýnilega ósanngirni á samningstíma. Við mat á því hvort samningur teljist bersýnilega ósanngjarn í skilningi ákvæðisins er grundvallaratriði að skoða að hve miklu leyti er vikið frá svonefndri helmingaskiptareglu 104. gr. hjl. Í réttarframkvæmd hefur ekki verið talið nóg að vikið sé frá helmingaskiptareglunni, til þess að ógilda fjárskiptasamning, en því meira sem frávikið er, því líklegra er að samningi fáist hnekkt. Matið er heildstætt og litið er til atriða á borð við stöðu samningsaðila þegar sest var að samingsborði, svo sem tekjur og fjárhag að öðru leyti, þekkingu á eignastöðu búsins, og menntun eða reynslu af samningsgerð. Jafnframt er kannað aðdraganda samningsgerðar, m.a. hvort aðilar fengu aðstoð lögmanns, hvor átti frumkvæði að samningsgerð og hvort þeir hafi sett fram sérstakar kröfur við samningsgerðina. Einnig þarf að meta skýrleika samnings, vilja samningsaðila og andlegt ástand þeirra.

Author dc:creator

• Daníel Hákon Friðgeirsson 1997-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Lögfræði
• Hjúskaparlög
• Ógilding
• Búskipti

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/43576

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/43576