{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/40643"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/40643","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Hugtakið „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. samningalaga nr. 7/1936.","abstract":"Samningaréttur er ein af undirgreinum fjármunaréttarins. Umfjöllunarefni samningaréttarins eru löggerningar sem eru hvers konar viljayfirlýsingar sem eiga það sameiginlegt að vera ætlað að stofna, viðhalda, breyta eða fella niður rétt.1 Algengustu tegundir löggerninga eru loforð og ákvaðir.2 Yfirleitt stafa löggerningar frá þeim sem ætla að skuldbinda sjálfa sig en geta einnig stafað frá milliliðum á borð við umboðsmenn eða sýslumenn.3 Löggerningar sem gerðir hafa verið kunna við vissar kringumstæður að vera ógildir. Í gegnum tíð og tíma hafa svokallaðar ógildingarreglur mótast, sem gera það að verkum að hægt sé að ógilda samninga sem gerðir hafa verið. Reglur þessar eru flestar lögfestar í III. kafla laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga sem hér eftir verða skammstöfuð sml.4 Í ritgerð þessari mun höfundur leitast við að varpa ljósi á notkun hugtaksins „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. sml. Í næsta kafla verður fjallað almennt um samningarétt sem fræðigrein. Í þriðja kafla verður fjallað almennt um ógildingarreglur samningaréttarins. Fjórði kafli fjallar um misneytingarákvæði 31. gr. sml. Í fimmta kafla verður umfjöllun um hæfi löggerningsgjafa. Í sjötta kafla er komið að aðalumfjöllunarefni ritgerðar þessarar, hugtakinu fákunnáttu.","abstract_html":"Samningaréttur er ein af undirgreinum fjármunaréttarins. Umfjöllunarefni samningaréttarins eru löggerningar sem eru hvers konar viljayfirlýsingar sem eiga það sameiginlegt að vera ætlað að stofna, viðhalda, breyta eða fella niður rétt.1 Algengustu tegundir löggerninga eru loforð og ákvaðir.2 Yfirleitt stafa löggerningar frá þeim sem ætla að skuldbinda sjálfa sig en geta einnig stafað frá milliliðum á borð við umboðsmenn eða sýslumenn.3 Löggerningar sem gerðir hafa verið kunna við vissar kringumstæður að vera ógildir. Í gegnum tíð og tíma hafa svokallaðar ógildingarreglur mótast, sem gera það að verkum að hægt sé að ógilda samninga sem gerðir hafa verið. Reglur þessar eru flestar lögfestar í III. kafla laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga sem hér eftir verða skammstöfuð sml.4 Í ritgerð þessari mun höfundur leitast við að varpa ljósi á notkun hugtaksins „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. sml. Í næsta kafla verður fjallað almennt um samningarétt sem fræðigrein. Í þriðja kafla verður fjallað almennt um ógildingarreglur samningaréttarins. Fjórði kafli fjallar um misneytingarákvæði 31. gr. sml. Í fimmta kafla verður umfjöllun um hæfi löggerningsgjafa. Í sjötta kafla er komið að aðalumfjöllunarefni ritgerðar þessarar, hugtakinu fákunnáttu.","abstract_has_math":false,"creators":["Bjartur Elíasson 2000-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022-04-20T07:58:19Z","date_published":"2022-04-20T07:58:19Z","updated_at":"2026-07-27T21:39:44Z","subjects":["Lögfræði","Samningaréttur","Ógilding"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/40643","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Bjartur Elíasson 2000-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2022-04-20T07:58:18Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2022-04-20T07:58:18Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2022-04-20T07:58:19Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Samningaréttur","Ógilding"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/40643"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Samningaréttur er ein af undirgreinum fjármunaréttarins. Umfjöllunarefni samningaréttarins eru löggerningar sem eru hvers konar viljayfirlýsingar sem eiga það sameiginlegt að vera ætlað að stofna, viðhalda, breyta eða fella niður rétt.1 Algengustu tegundir löggerninga eru loforð og ákvaðir.2 Yfirleitt stafa löggerningar frá þeim sem ætla að skuldbinda sjálfa sig en geta einnig stafað frá milliliðum á borð við umboðsmenn eða sýslumenn.3 Löggerningar sem gerðir hafa verið kunna við vissar kringumstæður að vera ógildir. Í gegnum tíð og tíma hafa svokallaðar ógildingarreglur mótast, sem gera það að verkum að hægt sé að ógilda samninga sem gerðir hafa verið. Reglur þessar eru flestar lögfestar í III. kafla laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga sem hér eftir verða skammstöfuð sml.4 Í ritgerð þessari mun höfundur leitast við að varpa ljósi á notkun hugtaksins „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. sml. Í næsta kafla verður fjallað almennt um samningarétt sem fræðigrein. Í þriðja kafla verður fjallað almennt um ógildingarreglur samningaréttarins. Fjórði kafli fjallar um misneytingarákvæði 31. gr. sml. Í fimmta kafla verður umfjöllun um hæfi löggerningsgjafa. Í sjötta kafla er komið að aðalumfjöllunarefni ritgerðar þessarar, hugtakinu fákunnáttu."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Hugtakið „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. samningalaga nr. 7/1936."]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Bjartur Elíasson 2000-"],"dc:date.accessioned":["2022-04-20T07:58:18Z"],"dc:date.available":["2022-04-20T07:58:18Z"],"dc:date.issued":["2022-04-20T07:58:19Z"],"dc:description.abstract":["Samningaréttur er ein af undirgreinum fjármunaréttarins. Umfjöllunarefni samningaréttarins eru löggerningar sem eru hvers konar viljayfirlýsingar sem eiga það sameiginlegt að vera ætlað að stofna, viðhalda, breyta eða fella niður rétt.1 Algengustu tegundir löggerninga eru loforð og ákvaðir.2 Yfirleitt stafa löggerningar frá þeim sem ætla að skuldbinda sjálfa sig en geta einnig stafað frá milliliðum á borð við umboðsmenn eða sýslumenn.3 Löggerningar sem gerðir hafa verið kunna við vissar kringumstæður að vera ógildir. Í gegnum tíð og tíma hafa svokallaðar ógildingarreglur mótast, sem gera það að verkum að hægt sé að ógilda samninga sem gerðir hafa verið. Reglur þessar eru flestar lögfestar í III. kafla laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga sem hér eftir verða skammstöfuð sml.4 Í ritgerð þessari mun höfundur leitast við að varpa ljósi á notkun hugtaksins „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. sml. Í næsta kafla verður fjallað almennt um samningarétt sem fræðigrein. Í þriðja kafla verður fjallað almennt um ógildingarreglur samningaréttarins. Fjórði kafli fjallar um misneytingarákvæði 31. gr. sml. Í fimmta kafla verður umfjöllun um hæfi löggerningsgjafa. Í sjötta kafla er komið að aðalumfjöllunarefni ritgerðar þessarar, hugtakinu fákunnáttu."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/40643"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Samningaréttur","Ógilding"],"dc:title":["Hugtakið „fákunnátta“ í skilningi 31. gr. samningalaga nr. 7/1936."],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:39:44Z"}