Samvinna um velferð barna og tilkynningarskylda leikskóla
Á Íslandi hvílir tilkynningarskylda á öllum þeim sem hafa afskipti af börnum samkvæmt 17. mg. barnaverndarlaga (nr. 80/2002). Tilkynna ber ef grunur leikur á að barn búi við óviðunandi uppeldisaðstæður, ofbeldi eða vanrækslu. Markmið þessarar ritgerðar er að skoða hver möguleg ástæða getur verið fyrir því að fáar tilkynningar koma frá leikskólum til barnaverndar, en þær eru um 2% á ári af heildarfjölda tilkynninga sem berast til barnaverndarnefnda. Í ritgerðinni verður leitast við að svara spurningunni „Af hverju eru hlutfallslega fáar tilkynningar að berast frá leikskólum til barnaverndarnefnda?“. Þessi ritgerð er fræðileg samantekt. Leitað var að heimildum í lögum og reglum ásamt fyrri rannsóknum. Helstu niðurstöður voru þær að mikil nánd leikskólastarfsmanna við foreldra væri fyrirstaða þess að tilkynnt væri til barnaverndarnefnda. Leikskólastjórar upplifði óöryggi við að tilkynna um grun á ofbeldi eða vanrækslu gegn barni, þar sem ekki væru beinar sannanir fyrir hendi. Niðurstöður sýndu einnig fram á skort á þekkingu á einkennum ofbeldis og vanrækslu, litla sem enga þekkingu leikskólastarfsmanna á tilkynningarskyldu sinni og að samvinna á milli leikskóla og barnaverndar væri ábótavant. Það má draga ályktun út frá niðurstöðum þessarar ritgerðar að mikilvægt sé að upplýsa starfsfólk vel um tilkynningarskyldu sína, og efla samstarf á milli leikskóla og barnaverndar til þess að stuðla að velferð barna.
Networked Digital Library of Theses and Dissertations