Ósýnilegu stúlkurnar: Stúlkur með ADHD og skólakerfið

Á undanförnum árum hefur umræðan um ADHD (e.Attention Deficit Hyperactivity Disorder) orðið meiri og sýnilegri. Vitað er til þess að stúlkur með ADHD hafa ekki fengið jafnmikla athygli og drengir með röskunina (Hong o.fl, 2014). Sýnt hefur verið fram á að ógreint ADHD getur haft miklar og neikvæðar afleiðingar á námsframvindu einstaklinga, félagsleg samskipti og sjálfsmynd þeirra (Sigrún Harðardóttir og Tinna Halldórsdóttir, 2008). Skólinn gegnir mikilvægu hlutverki í þroska barna og má því ætla að mikilvægt sé að skólastarfið byggi á heildarsýn og einstaklingsmiðuðum þörfum nemenda. Markmið ritgerðarinnar var að varpa ljósi á ólíkar birtingarmyndir ADHD hjá stúlkum og drengjum. Lögð er áhersla á unglingsstúlkur með ADHD á aldrinum 12 – 19 ára með ADHD og það flókna tilfinningarferli sem felst í því að vera unglingsstúlka með röskunina ásamt því að skoða hvaða stuðningur er til staðar innan stendur þeim til boða í grunn- og framhaldsskóla. Niðurstöður ritgerðinnar sýna fram á að lítill skilningur virðist vera til staðar í samfélaginu gagnvart stúlkum með ADHD. Stefnan Skóli án aðgreiningar virðist ekki hafa náð markmiði sínu þegar kemur að þörfum nemenda og er talið að svo sé vegna skorts á fjármagni og fagfólki innan skólanna. Út frá niðurstöðum ritgerðarinnar má ætla að bæta þurfi stuðning í grunn- og framhaldsskóum og að fjölga þurfi fagfólki innan veggja skólans, þar á meðal skólafélagsráðgjöfum (Sigrún Harðardóttir og Sigrún Júlíusdóttir, 2019).

Author dc:creator

• Marín Mánadóttir 1994-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Félagsráðgjöf

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/37451

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/37451