{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/34447"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/34447","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Óhefðbundin peningamálastefna ECB og lýðræðishalli","abstract":"Meginefni og tilgangur verkefnisins er að taka til skoðunar þær aðgerðir sem að Seðlabanki Evrópu framkvæmdi í kjölfar fjármálahrunsins 2008, horft verður til þess hver áhrif ákveðinna aðgerða ECB voru og fjallað um þann lýðræðishalla sem þeim fylgdu. Seðlabanki Evrópu Horft verður til ákveðinna aðgerða sem hann réðst í og mögulegra brota hans á lýðræðislegum forsendum. Horft verður einna helst til þess hvernig Seðlabanki Evrópu hafi farið fram yfir umboðsvald sitt og sett af stað aðgerðir sem hafi brotið á lýðræðislegum forsendum sem og tekið að sér vald sem hafi ekki verið upphaflega lagt upp með að hann ætti að hafa. Einnig hafi Seðlabanki Evrópu tekið ákvarðanir sem hafi verið á fremur pólitískum forsendum og byggðar á geðþótta fremur en á lýðræðislegum forsendum líkt og lagt sé upp með hjá alþjóðlegum stofnunum. Verkefninu er skipt í tvo hluta. Fyrri hlutinn mun fjalla um almennar skilgreiningar, einkum hlutverk seðlabanka, kenningarleg rök fyrir sjálfstæði seðlabanka sem og hefðbundna peningamálstefnu. Seinni hlutinn tekur á því hver óhefðbundin peningamálastefna er, hlutverk hennar og möguleg áhrif, sem og viðbrögð ECB við fjármálahruninu. Óhefðbundnu aðferðir ECB sem teljast mikilvægar verkefninu verða gerð skil og þeim ákvörðunum sem ECB tók sem höfðu í för með sér ákveðinn lýðræðishalla. Því næst verður leitast eftir því að draga fram niðurstöðu og ályktun um hvar og með hvaða hætti ECB gerðist brotlegur. Komist er að þeirri niðurstöðu að ECB hafi sannarlega ekki haft mótaðila í ríkisfjármálum og gat brugðist fljótt og skjótt við þeim hættum sem steðjaði að fjármálakerfum sambandsríkjanna. Þetta gerði hann vegna þess að ríkin höfðu ekki vilja til og/eða getu til þess að bregðast við hættunni. Komist er að þeirri meginniðurstöðu að erfitt geti reynst að sameina og/eða samræma óhefðbundna peningamálastefnu og lýðræði. Mikið var um nýjar nálganir sem ekki var ljóst fyrir um beinar afleiðingar bæði óhefðbundnu peningamálastefnunnar sem og ákvarðana sem höfðu ákveðin neikvæð áhrif á einstök sambandsríki.","abstract_html":"Meginefni og tilgangur verkefnisins er að taka til skoðunar þær aðgerðir sem að Seðlabanki Evrópu framkvæmdi í kjölfar fjármálahrunsins 2008, horft verður til þess hver áhrif ákveðinna aðgerða ECB voru og fjallað um þann lýðræðishalla sem þeim fylgdu. Seðlabanki Evrópu Horft verður til ákveðinna aðgerða sem hann réðst í og mögulegra brota hans á lýðræðislegum forsendum. Horft verður einna helst til þess hvernig Seðlabanki Evrópu hafi farið fram yfir umboðsvald sitt og sett af stað aðgerðir sem hafi brotið á lýðræðislegum forsendum sem og tekið að sér vald sem hafi ekki verið upphaflega lagt upp með að hann ætti að hafa. Einnig hafi Seðlabanki Evrópu tekið ákvarðanir sem hafi verið á fremur pólitískum forsendum og byggðar á geðþótta fremur en á lýðræðislegum forsendum líkt og lagt sé upp með hjá alþjóðlegum stofnunum. Verkefninu er skipt í tvo hluta. Fyrri hlutinn mun fjalla um almennar skilgreiningar, einkum hlutverk seðlabanka, kenningarleg rök fyrir sjálfstæði seðlabanka sem og hefðbundna peningamálstefnu. Seinni hlutinn tekur á því hver óhefðbundin peningamálastefna er, hlutverk hennar og möguleg áhrif, sem og viðbrögð ECB við fjármálahruninu. Óhefðbundnu aðferðir ECB sem teljast mikilvægar verkefninu verða gerð skil og þeim ákvörðunum sem ECB tók sem höfðu í för með sér ákveðinn lýðræðishalla. Því næst verður leitast eftir því að draga fram niðurstöðu og ályktun um hvar og með hvaða hætti ECB gerðist brotlegur. Komist er að þeirri niðurstöðu að ECB hafi sannarlega ekki haft mótaðila í ríkisfjármálum og gat brugðist fljótt og skjótt við þeim hættum sem steðjaði að fjármálakerfum sambandsríkjanna. Þetta gerði hann vegna þess að ríkin höfðu ekki vilja til og/eða getu til þess að bregðast við hættunni. Komist er að þeirri meginniðurstöðu að erfitt geti reynst að sameina og/eða samræma óhefðbundna peningamálastefnu og lýðræði. Mikið var um nýjar nálganir sem ekki var ljóst fyrir um beinar afleiðingar bæði óhefðbundnu peningamálastefnunnar sem og ákvarðana sem höfðu ákveðin neikvæð áhrif á einstök sambandsríki.","abstract_has_math":false,"creators":["Ingveldur Lárusdóttir 1984-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019-09-13T09:41:00Z","date_published":"2019-09-13T09:41:00Z","updated_at":"2026-07-27T21:39:44Z","subjects":["Hagfræði","Seðlabanki Evrópu","Bankahrunið 2008","Peningastefna"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/34447","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ingveldur Lárusdóttir 1984-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2019-09-13T09:41:00Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2019-09-13T09:41:00Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2019-09-13T09:41:00Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Hagfræði","Seðlabanki Evrópu","Bankahrunið 2008","Peningastefna"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/34447"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Meginefni og tilgangur verkefnisins er að taka til skoðunar þær aðgerðir sem að Seðlabanki Evrópu framkvæmdi í kjölfar fjármálahrunsins 2008, horft verður til þess hver áhrif ákveðinna aðgerða ECB voru og fjallað um þann lýðræðishalla sem þeim fylgdu. Seðlabanki Evrópu Horft verður til ákveðinna aðgerða sem hann réðst í og mögulegra brota hans á lýðræðislegum forsendum. Horft verður einna helst til þess hvernig Seðlabanki Evrópu hafi farið fram yfir umboðsvald sitt og sett af stað aðgerðir sem hafi brotið á lýðræðislegum forsendum sem og tekið að sér vald sem hafi ekki verið upphaflega lagt upp með að hann ætti að hafa. Einnig hafi Seðlabanki Evrópu tekið ákvarðanir sem hafi verið á fremur pólitískum forsendum og byggðar á geðþótta fremur en á lýðræðislegum forsendum líkt og lagt sé upp með hjá alþjóðlegum stofnunum. Verkefninu er skipt í tvo hluta. Fyrri hlutinn mun fjalla um almennar skilgreiningar, einkum hlutverk seðlabanka, kenningarleg rök fyrir sjálfstæði seðlabanka sem og hefðbundna peningamálstefnu. Seinni hlutinn tekur á því hver óhefðbundin peningamálastefna er, hlutverk hennar og möguleg áhrif, sem og viðbrögð ECB við fjármálahruninu. Óhefðbundnu aðferðir ECB sem teljast mikilvægar verkefninu verða gerð skil og þeim ákvörðunum sem ECB tók sem höfðu í för með sér ákveðinn lýðræðishalla. Því næst verður leitast eftir því að draga fram niðurstöðu og ályktun um hvar og með hvaða hætti ECB gerðist brotlegur. Komist er að þeirri niðurstöðu að ECB hafi sannarlega ekki haft mótaðila í ríkisfjármálum og gat brugðist fljótt og skjótt við þeim hættum sem steðjaði að fjármálakerfum sambandsríkjanna. Þetta gerði hann vegna þess að ríkin höfðu ekki vilja til og/eða getu til þess að bregðast við hættunni. Komist er að þeirri meginniðurstöðu að erfitt geti reynst að sameina og/eða samræma óhefðbundna peningamálastefnu og lýðræði. Mikið var um nýjar nálganir sem ekki var ljóst fyrir um beinar afleiðingar bæði óhefðbundnu peningamálastefnunnar sem og ákvarðana sem höfðu ákveðin neikvæð áhrif á einstök sambandsríki."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Óhefðbundin peningamálastefna ECB og lýðræðishalli"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Ingveldur Lárusdóttir 1984-"],"dc:date.accessioned":["2019-09-13T09:41:00Z"],"dc:date.available":["2019-09-13T09:41:00Z"],"dc:date.issued":["2019-09-13T09:41:00Z"],"dc:description.abstract":["Meginefni og tilgangur verkefnisins er að taka til skoðunar þær aðgerðir sem að Seðlabanki Evrópu framkvæmdi í kjölfar fjármálahrunsins 2008, horft verður til þess hver áhrif ákveðinna aðgerða ECB voru og fjallað um þann lýðræðishalla sem þeim fylgdu. Seðlabanki Evrópu Horft verður til ákveðinna aðgerða sem hann réðst í og mögulegra brota hans á lýðræðislegum forsendum. Horft verður einna helst til þess hvernig Seðlabanki Evrópu hafi farið fram yfir umboðsvald sitt og sett af stað aðgerðir sem hafi brotið á lýðræðislegum forsendum sem og tekið að sér vald sem hafi ekki verið upphaflega lagt upp með að hann ætti að hafa. Einnig hafi Seðlabanki Evrópu tekið ákvarðanir sem hafi verið á fremur pólitískum forsendum og byggðar á geðþótta fremur en á lýðræðislegum forsendum líkt og lagt sé upp með hjá alþjóðlegum stofnunum. Verkefninu er skipt í tvo hluta. Fyrri hlutinn mun fjalla um almennar skilgreiningar, einkum hlutverk seðlabanka, kenningarleg rök fyrir sjálfstæði seðlabanka sem og hefðbundna peningamálstefnu. Seinni hlutinn tekur á því hver óhefðbundin peningamálastefna er, hlutverk hennar og möguleg áhrif, sem og viðbrögð ECB við fjármálahruninu. Óhefðbundnu aðferðir ECB sem teljast mikilvægar verkefninu verða gerð skil og þeim ákvörðunum sem ECB tók sem höfðu í för með sér ákveðinn lýðræðishalla. Því næst verður leitast eftir því að draga fram niðurstöðu og ályktun um hvar og með hvaða hætti ECB gerðist brotlegur. Komist er að þeirri niðurstöðu að ECB hafi sannarlega ekki haft mótaðila í ríkisfjármálum og gat brugðist fljótt og skjótt við þeim hættum sem steðjaði að fjármálakerfum sambandsríkjanna. Þetta gerði hann vegna þess að ríkin höfðu ekki vilja til og/eða getu til þess að bregðast við hættunni. Komist er að þeirri meginniðurstöðu að erfitt geti reynst að sameina og/eða samræma óhefðbundna peningamálastefnu og lýðræði. Mikið var um nýjar nálganir sem ekki var ljóst fyrir um beinar afleiðingar bæði óhefðbundnu peningamálastefnunnar sem og ákvarðana sem höfðu ákveðin neikvæð áhrif á einstök sambandsríki."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/34447"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Hagfræði","Seðlabanki Evrópu","Bankahrunið 2008","Peningastefna"],"dc:title":["Óhefðbundin peningamálastefna ECB og lýðræðishalli"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:39:44Z"}