{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/32504"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/32504","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"„Er maður þá að bregðast þessu barni?“ Þjónusta sveitarfélaga fyrir seinfæra foreldra","abstract":"Í þessari ritgerð er greint frá rannsókn sem hafði það að markmiði að kanna með hvaða hætti sveitarfélög landsins veita seinfærum foreldrum stuðning. Markmið rannsóknar var að fá fram reynslu barnaverndarstarfsmanna af þjónustu sem sveitarfélög landsins bjóða upp á fyrir seinfæra foreldra. Notast var við blandaða aðferð í rannsókninni, þar sem bæði eigindlegum og megindlegum aðferðum var beitt. Tekin voru viðtöl við þrjá barnaverndarstarfsmenn og símaviðtöl við 25 stjórnendur innan málaflokksins hjá sveitarfélögum. Niðurstöður sýna að margt er vel gert og starfsmenn lýsa áhuga á að veita góða þjónustu. Flest sveitarfélög geta þó gert betur í þjónustu við seinfæra foreldra líkt og lög um félagsþjónustu sveitarfélaga nr. 40/1991, með síðari breytingum nr. 37/2018 og lög um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir nr. 38/2018 gera ráð fyrir. Þannig sýna niðurstöður að um þriðjungur sveitarfélaga veitir seinfærum foreldrum ekki þjónustu nema mál þeirra séu unnin sem barnaverndarmál. Auk þess kom fram að meirihluti sveitarfélaga notar ekki sértækt námsefni við kennslu og þjálfun seinfærra foreldra. Niðurstöður sýna jafnframt að skortur er á þekkingu starfsmanna á gagnlegri nálgun í vinnu með seinfærum foreldrum. Barnaverndarstarfsmenn telja sig skorta sértæka fræðslu og ráðgjöf um hvernig best er að vinna með foreldrunum og þörf sé á handleiðslu og hagnýtum leiðbeiningum við vinnslu slíkra mála. Þá sýna niðurstöður að veruleg þörf sé á sértæku námsefni fyrir seinfæra foreldra til að auka foreldrafærni þeirra.","abstract_html":"Í þessari ritgerð er greint frá rannsókn sem hafði það að markmiði að kanna með hvaða hætti sveitarfélög landsins veita seinfærum foreldrum stuðning. Markmið rannsóknar var að fá fram reynslu barnaverndarstarfsmanna af þjónustu sem sveitarfélög landsins bjóða upp á fyrir seinfæra foreldra. Notast var við blandaða aðferð í rannsókninni, þar sem bæði eigindlegum og megindlegum aðferðum var beitt. Tekin voru viðtöl við þrjá barnaverndarstarfsmenn og símaviðtöl við 25 stjórnendur innan málaflokksins hjá sveitarfélögum. Niðurstöður sýna að margt er vel gert og starfsmenn lýsa áhuga á að veita góða þjónustu. Flest sveitarfélög geta þó gert betur í þjónustu við seinfæra foreldra líkt og lög um félagsþjónustu sveitarfélaga nr. 40/1991, með síðari breytingum nr. 37/2018 og lög um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir nr. 38/2018 gera ráð fyrir. Þannig sýna niðurstöður að um þriðjungur sveitarfélaga veitir seinfærum foreldrum ekki þjónustu nema mál þeirra séu unnin sem barnaverndarmál. Auk þess kom fram að meirihluti sveitarfélaga notar ekki sértækt námsefni við kennslu og þjálfun seinfærra foreldra. Niðurstöður sýna jafnframt að skortur er á þekkingu starfsmanna á gagnlegri nálgun í vinnu með seinfærum foreldrum. Barnaverndarstarfsmenn telja sig skorta sértæka fræðslu og ráðgjöf um hvernig best er að vinna með foreldrunum og þörf sé á handleiðslu og hagnýtum leiðbeiningum við vinnslu slíkra mála. Þá sýna niðurstöður að veruleg þörf sé á sértæku námsefni fyrir seinfæra foreldra til að auka foreldrafærni þeirra.","abstract_has_math":false,"creators":["Lilja Rós Agnarsdóttir 1974-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019-03-29T12:04:21Z","date_published":"2019-03-29T12:04:21Z","updated_at":"2026-07-27T21:37:37Z","subjects":["Félagsráðgjöf","Seinfærir foreldrar","Foreldrafræðsla","Félagsþjónusta"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/32504","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Lilja Rós Agnarsdóttir 1974-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2019-03-29T12:04:20Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2019-03-29T12:04:20Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2019-03-29T12:04:21Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Félagsráðgjöf","Seinfærir foreldrar","Foreldrafræðsla","Félagsþjónusta"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/32504"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Í þessari ritgerð er greint frá rannsókn sem hafði það að markmiði að kanna með hvaða hætti sveitarfélög landsins veita seinfærum foreldrum stuðning. Markmið rannsóknar var að fá fram reynslu barnaverndarstarfsmanna af þjónustu sem sveitarfélög landsins bjóða upp á fyrir seinfæra foreldra. Notast var við blandaða aðferð í rannsókninni, þar sem bæði eigindlegum og megindlegum aðferðum var beitt. Tekin voru viðtöl við þrjá barnaverndarstarfsmenn og símaviðtöl við 25 stjórnendur innan málaflokksins hjá sveitarfélögum. Niðurstöður sýna að margt er vel gert og starfsmenn lýsa áhuga á að veita góða þjónustu. Flest sveitarfélög geta þó gert betur í þjónustu við seinfæra foreldra líkt og lög um félagsþjónustu sveitarfélaga nr. 40/1991, með síðari breytingum nr. 37/2018 og lög um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir nr. 38/2018 gera ráð fyrir. Þannig sýna niðurstöður að um þriðjungur sveitarfélaga veitir seinfærum foreldrum ekki þjónustu nema mál þeirra séu unnin sem barnaverndarmál. Auk þess kom fram að meirihluti sveitarfélaga notar ekki sértækt námsefni við kennslu og þjálfun seinfærra foreldra. Niðurstöður sýna jafnframt að skortur er á þekkingu starfsmanna á gagnlegri nálgun í vinnu með seinfærum foreldrum. Barnaverndarstarfsmenn telja sig skorta sértæka fræðslu og ráðgjöf um hvernig best er að vinna með foreldrunum og þörf sé á handleiðslu og hagnýtum leiðbeiningum við vinnslu slíkra mála. Þá sýna niðurstöður að veruleg þörf sé á sértæku námsefni fyrir seinfæra foreldra til að auka foreldrafærni þeirra.","The main objective of this study was to explore in what manner municipalities in Iceland provide appropriate support for parents with intellectual disabilities, in addition to gain insight into child protection employees‘ experience of the support provided by local authorities. A mixed research method was applied, both qualitatively and quantitatively. The study entailed three open interviews with child welfare employees as well as a questionnaire survey conducted via telephone with 25 directors of child welfare committees. The main findings show that many things are done well and employees express an interest in providing good support. However most municipalities in Iceland can do better to provide parents with intellectual disabilities appropriate services as is required by the law on social services provided by municipalities (no. 40/1991; 37/2018), and the law on services for disabled people with long-term support needs (no. 38/2018). Around one third of municipalities does not provide parental support for parents with intellectual disabilities, unless their case is classified as child protection case. In addition, the majority of municipalities does not utilize specific education or training materials when working with parents with intellectual disabilities, and the employees lack practical knowledge on the subject. The findings show that child protection employees feel a need for increased education and training for professionals who work with parents with intellectual disabilities, and would like to have access to more guidance and resources on the matter. In addition, the study reveals a great need for appropriate educational materials for parents with intellectual disabilities, in order to increase their parenting skills."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["„Er maður þá að bregðast þessu barni?“ Þjónusta sveitarfélaga fyrir seinfæra foreldra"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Lilja Rós Agnarsdóttir 1974-"],"dc:date.accessioned":["2019-03-29T12:04:20Z"],"dc:date.available":["2019-03-29T12:04:20Z"],"dc:date.issued":["2019-03-29T12:04:21Z"],"dc:description.abstract":["Í þessari ritgerð er greint frá rannsókn sem hafði það að markmiði að kanna með hvaða hætti sveitarfélög landsins veita seinfærum foreldrum stuðning. Markmið rannsóknar var að fá fram reynslu barnaverndarstarfsmanna af þjónustu sem sveitarfélög landsins bjóða upp á fyrir seinfæra foreldra. Notast var við blandaða aðferð í rannsókninni, þar sem bæði eigindlegum og megindlegum aðferðum var beitt. Tekin voru viðtöl við þrjá barnaverndarstarfsmenn og símaviðtöl við 25 stjórnendur innan málaflokksins hjá sveitarfélögum. Niðurstöður sýna að margt er vel gert og starfsmenn lýsa áhuga á að veita góða þjónustu. Flest sveitarfélög geta þó gert betur í þjónustu við seinfæra foreldra líkt og lög um félagsþjónustu sveitarfélaga nr. 40/1991, með síðari breytingum nr. 37/2018 og lög um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir nr. 38/2018 gera ráð fyrir. Þannig sýna niðurstöður að um þriðjungur sveitarfélaga veitir seinfærum foreldrum ekki þjónustu nema mál þeirra séu unnin sem barnaverndarmál. Auk þess kom fram að meirihluti sveitarfélaga notar ekki sértækt námsefni við kennslu og þjálfun seinfærra foreldra. Niðurstöður sýna jafnframt að skortur er á þekkingu starfsmanna á gagnlegri nálgun í vinnu með seinfærum foreldrum. Barnaverndarstarfsmenn telja sig skorta sértæka fræðslu og ráðgjöf um hvernig best er að vinna með foreldrunum og þörf sé á handleiðslu og hagnýtum leiðbeiningum við vinnslu slíkra mála. Þá sýna niðurstöður að veruleg þörf sé á sértæku námsefni fyrir seinfæra foreldra til að auka foreldrafærni þeirra.","The main objective of this study was to explore in what manner municipalities in Iceland provide appropriate support for parents with intellectual disabilities, in addition to gain insight into child protection employees‘ experience of the support provided by local authorities. A mixed research method was applied, both qualitatively and quantitatively. The study entailed three open interviews with child welfare employees as well as a questionnaire survey conducted via telephone with 25 directors of child welfare committees. The main findings show that many things are done well and employees express an interest in providing good support. However most municipalities in Iceland can do better to provide parents with intellectual disabilities appropriate services as is required by the law on social services provided by municipalities (no. 40/1991; 37/2018), and the law on services for disabled people with long-term support needs (no. 38/2018). Around one third of municipalities does not provide parental support for parents with intellectual disabilities, unless their case is classified as child protection case. In addition, the majority of municipalities does not utilize specific education or training materials when working with parents with intellectual disabilities, and the employees lack practical knowledge on the subject. The findings show that child protection employees feel a need for increased education and training for professionals who work with parents with intellectual disabilities, and would like to have access to more guidance and resources on the matter. In addition, the study reveals a great need for appropriate educational materials for parents with intellectual disabilities, in order to increase their parenting skills."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/32504"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Félagsráðgjöf","Seinfærir foreldrar","Foreldrafræðsla","Félagsþjónusta"],"dc:title":["„Er maður þá að bregðast þessu barni?“ Þjónusta sveitarfélaga fyrir seinfæra foreldra"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:37:37Z"}