{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/30488"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/30488","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Árangur af breyttu verklagi í tengslum við aðgerð á holubringu: Gæðarannsókn","abstract":"Bakgrunnur: Holubringa er arfgengur kvilli og er algengasta orsök aflögunar á bringu. Algengt er að notast sé við aðferð Nuss við lagfæringu holubringu en aðgerðinni fylgir minna blóðtap og aðgerðartími er styttri samanborið við aðgerðartækni Ravitch. Miklir verkir geta fylgt aðgerðinni og getur verkjastilling sjúklinga eftir Nuss aðgerð verið erfið og krefjandi. Utanbastsdeyfing er talin vera ákjósanlegasta aðferð verkjastillingar eftir aðgerð á holubringu sem völ er á en meðferðin er ífarandi og krefst nákvæms eftirlits hjúkrunarfræðinga. Hjúkrunarfræðingar er sú heilbrigðisstétt sem ver hvað mestum tíma með sjúklingum og gegna þeir lykilstöðu þegar kemur að verkjamati og verkjameðferð. Þegar árangri meðferða er ábótavant þarf að íhuga hvort ástæða þykir að skoða meðferðina sjálfa eða þá stofnanatengdu þætti sem gætu haft áhrif. Þörf fyrir gæða og umbótavinnu er gegnumgangandi í öllum heilbrigðiskerfum en innleiðing á nýju verklagi eða aðferð getur reynst erfið. Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna líðan sjúklinga eftir aðgerð á holubringu eftir að nýtt verklag tók gildi í maí 2016 og skoða hvernig gekk að fylgja nýju verklagi. Aðferð: Einstaklingum sem fóru í lagfæringu á holubringu á tveimur tímabilum, nóvember 2016 til loka mars 2017 og nóvember 2017 til loka mars 2018 var boðin þátttaka í rannsókninni. Rannsóknin var framsýn, lýsandi, langtíma, gæðarannsókn með raðfelldu úrtaki. Spurningarlisti var lagður fyrir á þremur tímapunktum eftir aðgerð ásamt því að þátttakendur voru beðnir um að halda dagbók í 10 daga eftir heimkomu. Upplýsingum var einnig safnað úr sjúkrasögukerfi og lyfjaumsjónakerfi Landspítala. Unnið var með lýsandi tölfræði. Niðurstöður: Helstu niðurstöður rannsóknarinnar voru þær að verkir og truflandi áhrif verkja voru almennt mun verri á fyrsta degi heimkomu af sjúkrahúsi en á öðrum tímapunktum. Meðalstyrkur verstu verkja á fyrsta degi eftir heimkomu var hærri en á fyrsta degi eftir aðgerð. Verkir hindruðu frekar djúpöndun og svefn á fyrsta degi eftir heimkomu í samanburði við fyrsta dag eftir aðgerð. Aukaverkarnir af völdum verkjalyfja voru mestar á fyrsta degi eftir aðgerð. Aukaverkanir minnkuðu með tímanum en voru þó enn til staðar hjá einhverjum sex vikum eftir aðgerð. Aðeins 23% útskrifuðust á öðrum degi eftir aðgerð samkvæmt nýju verklagi. Ályktanir: Nýju verklagi var fylgt að flestu leyti en helsta frávikið var dagsetning útskriftar sem yfirleitt var seinni en áætlað var. Niðurstöður benda til þess að verkjastillingu sé ábótavant á fyrsta degi eftir útskrift og aukaverkanir af völdum verkjalyfja séu of miklar. Mikilvægt er að finna árangursríkar leiðir til að meðhöndla verki og fyrirbyggja aukaverkanir eins og hægt er, bæði fyrir og eftir útskrift sjúklinga af spítala. Endurskoða þarf verklag reglulega og þörf er á stöðugum áminningum til að festa nýtt verklag í sessi. Mikilvægt er að heilbrigðisstarfsfólk fái viðeigandi fræðslu og stuðning til að fylgja nýju verklagi. Lykilorð: Holubringa, Nuss aðgerð, verkjamat, verkjameðferð, umbótastarf, gæðastarf, breyting á verklagi","abstract_html":"Bakgrunnur: Holubringa er arfgengur kvilli og er algengasta orsök aflögunar á bringu. Algengt er að notast sé við aðferð Nuss við lagfæringu holubringu en aðgerðinni fylgir minna blóðtap og aðgerðartími er styttri samanborið við aðgerðartækni Ravitch. Miklir verkir geta fylgt aðgerðinni og getur verkjastilling sjúklinga eftir Nuss aðgerð verið erfið og krefjandi. Utanbastsdeyfing er talin vera ákjósanlegasta aðferð verkjastillingar eftir aðgerð á holubringu sem völ er á en meðferðin er ífarandi og krefst nákvæms eftirlits hjúkrunarfræðinga. Hjúkrunarfræðingar er sú heilbrigðisstétt sem ver hvað mestum tíma með sjúklingum og gegna þeir lykilstöðu þegar kemur að verkjamati og verkjameðferð. Þegar árangri meðferða er ábótavant þarf að íhuga hvort ástæða þykir að skoða meðferðina sjálfa eða þá stofnanatengdu þætti sem gætu haft áhrif. Þörf fyrir gæða og umbótavinnu er gegnumgangandi í öllum heilbrigðiskerfum en innleiðing á nýju verklagi eða aðferð getur reynst erfið. Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna líðan sjúklinga eftir aðgerð á holubringu eftir að nýtt verklag tók gildi í maí 2016 og skoða hvernig gekk að fylgja nýju verklagi. Aðferð: Einstaklingum sem fóru í lagfæringu á holubringu á tveimur tímabilum, nóvember 2016 til loka mars 2017 og nóvember 2017 til loka mars 2018 var boðin þátttaka í rannsókninni. Rannsóknin var framsýn, lýsandi, langtíma, gæðarannsókn með raðfelldu úrtaki. Spurningarlisti var lagður fyrir á þremur tímapunktum eftir aðgerð ásamt því að þátttakendur voru beðnir um að halda dagbók í 10 daga eftir heimkomu. Upplýsingum var einnig safnað úr sjúkrasögukerfi og lyfjaumsjónakerfi Landspítala. Unnið var með lýsandi tölfræði. Niðurstöður: Helstu niðurstöður rannsóknarinnar voru þær að verkir og truflandi áhrif verkja voru almennt mun verri á fyrsta degi heimkomu af sjúkrahúsi en á öðrum tímapunktum. Meðalstyrkur verstu verkja á fyrsta degi eftir heimkomu var hærri en á fyrsta degi eftir aðgerð. Verkir hindruðu frekar djúpöndun og svefn á fyrsta degi eftir heimkomu í samanburði við fyrsta dag eftir aðgerð. Aukaverkarnir af völdum verkjalyfja voru mestar á fyrsta degi eftir aðgerð. Aukaverkanir minnkuðu með tímanum en voru þó enn til staðar hjá einhverjum sex vikum eftir aðgerð. Aðeins 23% útskrifuðust á öðrum degi eftir aðgerð samkvæmt nýju verklagi. Ályktanir: Nýju verklagi var fylgt að flestu leyti en helsta frávikið var dagsetning útskriftar sem yfirleitt var seinni en áætlað var. Niðurstöður benda til þess að verkjastillingu sé ábótavant á fyrsta degi eftir útskrift og aukaverkanir af völdum verkjalyfja séu of miklar. Mikilvægt er að finna árangursríkar leiðir til að meðhöndla verki og fyrirbyggja aukaverkanir eins og hægt er, bæði fyrir og eftir útskrift sjúklinga af spítala. Endurskoða þarf verklag reglulega og þörf er á stöðugum áminningum til að festa nýtt verklag í sessi. Mikilvægt er að heilbrigðisstarfsfólk fái viðeigandi fræðslu og stuðning til að fylgja nýju verklagi. Lykilorð: Holubringa, Nuss aðgerð, verkjamat, verkjameðferð, umbótastarf, gæðastarf, breyting á verklagi","abstract_has_math":false,"creators":["Karen Eik Sverrisdóttir 1993-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018-05-29T09:31:28Z","date_published":"2018-05-29T09:31:28Z","updated_at":"2026-07-27T21:39:12Z","subjects":["Hjúkrunarfræði","Holubrjóst","Skurðlækningar","Verkjameðferð"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/30488","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Karen Eik Sverrisdóttir 1993-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2018-05-29T09:31:28Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2018-05-29T09:31:28Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2018-05-29T09:31:28Z"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Hjúkrunarfræði","Holubrjóst","Skurðlækningar","Verkjameðferð"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/30488"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Bakgrunnur: Holubringa er arfgengur kvilli og er algengasta orsök aflögunar á bringu. Algengt er að notast sé við aðferð Nuss við lagfæringu holubringu en aðgerðinni fylgir minna blóðtap og aðgerðartími er styttri samanborið við aðgerðartækni Ravitch. Miklir verkir geta fylgt aðgerðinni og getur verkjastilling sjúklinga eftir Nuss aðgerð verið erfið og krefjandi. Utanbastsdeyfing er talin vera ákjósanlegasta aðferð verkjastillingar eftir aðgerð á holubringu sem völ er á en meðferðin er ífarandi og krefst nákvæms eftirlits hjúkrunarfræðinga. Hjúkrunarfræðingar er sú heilbrigðisstétt sem ver hvað mestum tíma með sjúklingum og gegna þeir lykilstöðu þegar kemur að verkjamati og verkjameðferð. Þegar árangri meðferða er ábótavant þarf að íhuga hvort ástæða þykir að skoða meðferðina sjálfa eða þá stofnanatengdu þætti sem gætu haft áhrif. Þörf fyrir gæða og umbótavinnu er gegnumgangandi í öllum heilbrigðiskerfum en innleiðing á nýju verklagi eða aðferð getur reynst erfið. Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna líðan sjúklinga eftir aðgerð á holubringu eftir að nýtt verklag tók gildi í maí 2016 og skoða hvernig gekk að fylgja nýju verklagi. Aðferð: Einstaklingum sem fóru í lagfæringu á holubringu á tveimur tímabilum, nóvember 2016 til loka mars 2017 og nóvember 2017 til loka mars 2018 var boðin þátttaka í rannsókninni. Rannsóknin var framsýn, lýsandi, langtíma, gæðarannsókn með raðfelldu úrtaki. Spurningarlisti var lagður fyrir á þremur tímapunktum eftir aðgerð ásamt því að þátttakendur voru beðnir um að halda dagbók í 10 daga eftir heimkomu. Upplýsingum var einnig safnað úr sjúkrasögukerfi og lyfjaumsjónakerfi Landspítala. Unnið var með lýsandi tölfræði. Niðurstöður: Helstu niðurstöður rannsóknarinnar voru þær að verkir og truflandi áhrif verkja voru almennt mun verri á fyrsta degi heimkomu af sjúkrahúsi en á öðrum tímapunktum. Meðalstyrkur verstu verkja á fyrsta degi eftir heimkomu var hærri en á fyrsta degi eftir aðgerð. Verkir hindruðu frekar djúpöndun og svefn á fyrsta degi eftir heimkomu í samanburði við fyrsta dag eftir aðgerð. Aukaverkarnir af völdum verkjalyfja voru mestar á fyrsta degi eftir aðgerð. Aukaverkanir minnkuðu með tímanum en voru þó enn til staðar hjá einhverjum sex vikum eftir aðgerð. Aðeins 23% útskrifuðust á öðrum degi eftir aðgerð samkvæmt nýju verklagi. Ályktanir: Nýju verklagi var fylgt að flestu leyti en helsta frávikið var dagsetning útskriftar sem yfirleitt var seinni en áætlað var. Niðurstöður benda til þess að verkjastillingu sé ábótavant á fyrsta degi eftir útskrift og aukaverkanir af völdum verkjalyfja séu of miklar. Mikilvægt er að finna árangursríkar leiðir til að meðhöndla verki og fyrirbyggja aukaverkanir eins og hægt er, bæði fyrir og eftir útskrift sjúklinga af spítala. Endurskoða þarf verklag reglulega og þörf er á stöðugum áminningum til að festa nýtt verklag í sessi. Mikilvægt er að heilbrigðisstarfsfólk fái viðeigandi fræðslu og stuðning til að fylgja nýju verklagi. Lykilorð: Holubringa, Nuss aðgerð, verkjamat, verkjameðferð, umbótastarf, gæðastarf, breyting á verklagi","Background: Pectus excavatum is the most common congenital deformity of the chest wall. The Nuss procedure on correcting pectus excavatum is a minimally invasive technique that results in less blood loss and shorter procedure-time compared to the Ravitch technique. The most common postoperative complication of this technique is, however, severe pain that can be challenging to manage. Epidural analgesia is considered the optimal pain management after correction of pectus excavatum, but the technique is invasive and requires close monitoring. Nurses are the health care providers that spend the most time with patients. They are in a key position of assessing and managing pain. When treatment outcomes show lack of success it is important to assess the need for change. There is a continuous need for quality improvement in hospitals, improvements that aim to improve the structure, process, and outcomes of care. Implementing changes to clinical practice can, however, be difficult. Purpose: The purpose of this study was to assess pain and related outcomes in patients undergoing correction of pectus excavatum with the Nuss procedure, after the implementation of a new protocol in May 2016, and to explore how well the protocol was followed. Method: All patients who underwent the Nuss procedure in two periods from November 2016 to end of March 2017 and from November 2017 to end of March 2018 were invited to participate in this study. This was a prospective, descriptive, longitudinal, quality improvement study with a purposive sample. Postoperatively, participants were asked to answer a questionnaire at three different time points and asked to fill out a diary for 10 days after discharge from the hospital. In addition, information was gathered from medical and medicinal records from the hospital. Descriptive statistics were used to portray data. Results: The main results of the research was that the participants experienced severe pain during the first day at home after discharge from hospital compared to other time points of the study. The mean worst pain severity was worse on the first day after discharge compared to the first post-op day. Pain interference on deep breathing and sleep on the first day of discharge was higher than on other time points. The side effects of pain management where worst on the first postoperative day. The side effects in relations to opioid analgesics dwindled with time but were still found in some patients six weeks post-operatively. Conclusion: The results show that the new protocol was followed in the majority of instances by healthcare professionals, except for the date of discharge which was usually later than proposed in the protocol. Results show that pain management is not sufficient and the side effects from analgesics are too frequent. It is important to establish effective protocols to adequately manage pain and prevent analgesic side effects. There is a need to reassess new procedures and protocols regularly for effectiveness and staff need frequent reminders in order to successfully implement changes. It is important that healthcare professionals get proper education and support to follow the new protocol. Keywords: Pectus excavatum, Nuss procedure, pain assessment, pain management, Quality improvement, clinical practice changes"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Árangur af breyttu verklagi í tengslum við aðgerð á holubringu: Gæðarannsókn","Outcome assessment of practice changes in a surgical ward: A quality improvement study"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Karen Eik Sverrisdóttir 1993-"],"dc:date.accessioned":["2018-05-29T09:31:28Z"],"dc:date.available":["2018-05-29T09:31:28Z"],"dc:date.issued":["2018-05-29T09:31:28Z"],"dc:description.abstract":["Bakgrunnur: Holubringa er arfgengur kvilli og er algengasta orsök aflögunar á bringu. Algengt er að notast sé við aðferð Nuss við lagfæringu holubringu en aðgerðinni fylgir minna blóðtap og aðgerðartími er styttri samanborið við aðgerðartækni Ravitch. Miklir verkir geta fylgt aðgerðinni og getur verkjastilling sjúklinga eftir Nuss aðgerð verið erfið og krefjandi. Utanbastsdeyfing er talin vera ákjósanlegasta aðferð verkjastillingar eftir aðgerð á holubringu sem völ er á en meðferðin er ífarandi og krefst nákvæms eftirlits hjúkrunarfræðinga. Hjúkrunarfræðingar er sú heilbrigðisstétt sem ver hvað mestum tíma með sjúklingum og gegna þeir lykilstöðu þegar kemur að verkjamati og verkjameðferð. Þegar árangri meðferða er ábótavant þarf að íhuga hvort ástæða þykir að skoða meðferðina sjálfa eða þá stofnanatengdu þætti sem gætu haft áhrif. Þörf fyrir gæða og umbótavinnu er gegnumgangandi í öllum heilbrigðiskerfum en innleiðing á nýju verklagi eða aðferð getur reynst erfið. Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna líðan sjúklinga eftir aðgerð á holubringu eftir að nýtt verklag tók gildi í maí 2016 og skoða hvernig gekk að fylgja nýju verklagi. Aðferð: Einstaklingum sem fóru í lagfæringu á holubringu á tveimur tímabilum, nóvember 2016 til loka mars 2017 og nóvember 2017 til loka mars 2018 var boðin þátttaka í rannsókninni. Rannsóknin var framsýn, lýsandi, langtíma, gæðarannsókn með raðfelldu úrtaki. Spurningarlisti var lagður fyrir á þremur tímapunktum eftir aðgerð ásamt því að þátttakendur voru beðnir um að halda dagbók í 10 daga eftir heimkomu. Upplýsingum var einnig safnað úr sjúkrasögukerfi og lyfjaumsjónakerfi Landspítala. Unnið var með lýsandi tölfræði. Niðurstöður: Helstu niðurstöður rannsóknarinnar voru þær að verkir og truflandi áhrif verkja voru almennt mun verri á fyrsta degi heimkomu af sjúkrahúsi en á öðrum tímapunktum. Meðalstyrkur verstu verkja á fyrsta degi eftir heimkomu var hærri en á fyrsta degi eftir aðgerð. Verkir hindruðu frekar djúpöndun og svefn á fyrsta degi eftir heimkomu í samanburði við fyrsta dag eftir aðgerð. Aukaverkarnir af völdum verkjalyfja voru mestar á fyrsta degi eftir aðgerð. Aukaverkanir minnkuðu með tímanum en voru þó enn til staðar hjá einhverjum sex vikum eftir aðgerð. Aðeins 23% útskrifuðust á öðrum degi eftir aðgerð samkvæmt nýju verklagi. Ályktanir: Nýju verklagi var fylgt að flestu leyti en helsta frávikið var dagsetning útskriftar sem yfirleitt var seinni en áætlað var. Niðurstöður benda til þess að verkjastillingu sé ábótavant á fyrsta degi eftir útskrift og aukaverkanir af völdum verkjalyfja séu of miklar. Mikilvægt er að finna árangursríkar leiðir til að meðhöndla verki og fyrirbyggja aukaverkanir eins og hægt er, bæði fyrir og eftir útskrift sjúklinga af spítala. Endurskoða þarf verklag reglulega og þörf er á stöðugum áminningum til að festa nýtt verklag í sessi. Mikilvægt er að heilbrigðisstarfsfólk fái viðeigandi fræðslu og stuðning til að fylgja nýju verklagi. Lykilorð: Holubringa, Nuss aðgerð, verkjamat, verkjameðferð, umbótastarf, gæðastarf, breyting á verklagi","Background: Pectus excavatum is the most common congenital deformity of the chest wall. The Nuss procedure on correcting pectus excavatum is a minimally invasive technique that results in less blood loss and shorter procedure-time compared to the Ravitch technique. The most common postoperative complication of this technique is, however, severe pain that can be challenging to manage. Epidural analgesia is considered the optimal pain management after correction of pectus excavatum, but the technique is invasive and requires close monitoring. Nurses are the health care providers that spend the most time with patients. They are in a key position of assessing and managing pain. When treatment outcomes show lack of success it is important to assess the need for change. There is a continuous need for quality improvement in hospitals, improvements that aim to improve the structure, process, and outcomes of care. Implementing changes to clinical practice can, however, be difficult. Purpose: The purpose of this study was to assess pain and related outcomes in patients undergoing correction of pectus excavatum with the Nuss procedure, after the implementation of a new protocol in May 2016, and to explore how well the protocol was followed. Method: All patients who underwent the Nuss procedure in two periods from November 2016 to end of March 2017 and from November 2017 to end of March 2018 were invited to participate in this study. This was a prospective, descriptive, longitudinal, quality improvement study with a purposive sample. Postoperatively, participants were asked to answer a questionnaire at three different time points and asked to fill out a diary for 10 days after discharge from the hospital. In addition, information was gathered from medical and medicinal records from the hospital. Descriptive statistics were used to portray data. Results: The main results of the research was that the participants experienced severe pain during the first day at home after discharge from hospital compared to other time points of the study. The mean worst pain severity was worse on the first day after discharge compared to the first post-op day. Pain interference on deep breathing and sleep on the first day of discharge was higher than on other time points. The side effects of pain management where worst on the first postoperative day. The side effects in relations to opioid analgesics dwindled with time but were still found in some patients six weeks post-operatively. Conclusion: The results show that the new protocol was followed in the majority of instances by healthcare professionals, except for the date of discharge which was usually later than proposed in the protocol. Results show that pain management is not sufficient and the side effects from analgesics are too frequent. It is important to establish effective protocols to adequately manage pain and prevent analgesic side effects. There is a need to reassess new procedures and protocols regularly for effectiveness and staff need frequent reminders in order to successfully implement changes. It is important that healthcare professionals get proper education and support to follow the new protocol. Keywords: Pectus excavatum, Nuss procedure, pain assessment, pain management, Quality improvement, clinical practice changes"],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/30488"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Hjúkrunarfræði","Holubrjóst","Skurðlækningar","Verkjameðferð"],"dc:title":["Árangur af breyttu verklagi í tengslum við aðgerð á holubringu: Gæðarannsókn","Outcome assessment of practice changes in a surgical ward: A quality improvement study"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:39:12Z"}