Kostnaður vegna viðskipta með greiðslumark í landbúnaði. Hvar lenda beingreiðslurnar frá ríkinu?

Mikið hefur verið fjallað um óhagkvæmni stuðningskerfis íslenska landbúnaðarins bæði í aðdraganda og kjölfar nýrra búvörusamninga á milli íslenska ríkisins og Bændasamtaka Íslands sem voru undirritaðir í febrúar 2016. Þá hefur sérstaklega verið deilt um svokallað greiðslumarkskerfi. Ritgerðin fjallar um stuðningskerfi landbúnaðarins og sérstök áhersla er lögð á stuðning í formi beingreiðslna. Markmið ritgerðarinnar er að skoða hvort ríkisstuðningur í formi beingreiðslna tapist úr greininni vegna viðskipta með greiðslumark og hvort ákveðnir aldurshópar beri meiri kostnað af stuðningskerfinu en aðrir. Í ritgerðinni er farið yfir stöðu búa samkvæmt búreikningum og hvort munur sé á rekstrar- og efnahagsreikningum búa eftir aldri bænda og landshlutum. Niðurstöður ritgerðarinnar leiða í ljós að þær fjárhæðir sem tapast úr kerfinu vegna viðskipta með greiðslumark er frekar háð því á hvaða tíma viðskiptin eru heldur en að kostnaðurinn leggist þyngra á ákveðna hópa. Það er þó ljóst að þeir bændur sem fengu styrknum úthlutað í upphafi nutu góðs af þeim en eftirmenn upphaflegu styrktarþegnanna hafa þurft að gjalda fyrir þá.

Author dc:creator

• Ólöf Lovísa Jóhannsdóttir 1992-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Hagfræði
• Landbúnaður
• Ríkisstyrkir

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/24593

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/24593