{"id":{"repo_id":"u-iceland","oai_identifier":"oai:skemman.is:1946/20157"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/u-iceland/oai:skemman.is:1946/20157","repository":{"repo_id":"u-iceland","name":"University of Iceland","base_url":"https://skemman.is/oai/request"},"display":{"title":"Takmörkun á upplýsingarétti almennings vegna einkahagsmuna einstaklinga","abstract":"Réttur almennings til aðgangs að gögnum er verndaður í upplýsingalögum, nánar tiltekið 1. mgr. 5. gr. laganna. Þetta eru þýðingarmikil réttindi borgara samfélagsins, sem hefur leitt af sér opnari og gegnsærri stjórnsýslu. Takmörkun á þeim rétti er óheimil nema lög segja til um annað, á grundvelli tiltekinna sjónarmiða. Í upplýsingalögum er sérsök heimild til takmörkunar vegna einkahagmsuna einstaklinga. Einstaklingar hafa almennt rétt til friðhelgi einkalífs, enda mikilvægt að þeir geti treyst því að viðkvæmar upplýsingar sem þá varðar séu ekki á allra vörum enda gæti frjálst flæði þeirra valdið þeim miklum skaða, fjárhagslega og andlega. Í þessari ritgerð verður þessi takmörkunarheimild tekin til skoðunar og kannað hvenær heimilt er að beita henni. Málsliðurinn sem verndar þessa einkahagsmuni, þ.e. 1. málsl. 1. mgr. 9. gr. upplýsinga nr. 140/2012, er matskennd og svarar þessu álitaefni ekki með nákvæmum hætti. Af þeim ástæðum mun ritgerðin byggjast að milu leyti á úrskurði úrskurðanefndar um upplýsingamál og kannað hvaða sjónarmið standa á bakvið málsliðinn í frumvarpinu til upplýsingalaga.","abstract_html":"Réttur almennings til aðgangs að gögnum er verndaður í upplýsingalögum, nánar tiltekið 1. mgr. 5. gr. laganna. Þetta eru þýðingarmikil réttindi borgara samfélagsins, sem hefur leitt af sér opnari og gegnsærri stjórnsýslu. Takmörkun á þeim rétti er óheimil nema lög segja til um annað, á grundvelli tiltekinna sjónarmiða. Í upplýsingalögum er sérsök heimild til takmörkunar vegna einkahagmsuna einstaklinga. Einstaklingar hafa almennt rétt til friðhelgi einkalífs, enda mikilvægt að þeir geti treyst því að viðkvæmar upplýsingar sem þá varðar séu ekki á allra vörum enda gæti frjálst flæði þeirra valdið þeim miklum skaða, fjárhagslega og andlega. Í þessari ritgerð verður þessi takmörkunarheimild tekin til skoðunar og kannað hvenær heimilt er að beita henni. Málsliðurinn sem verndar þessa einkahagsmuni, þ.e. 1. málsl. 1. mgr. 9. gr. upplýsinga nr. 140/2012, er matskennd og svarar þessu álitaefni ekki með nákvæmum hætti. Af þeim ástæðum mun ritgerðin byggjast að milu leyti á úrskurði úrskurðanefndar um upplýsingamál og kannað hvaða sjónarmið standa á bakvið málsliðinn í frumvarpinu til upplýsingalaga.","abstract_has_math":false,"creators":["Hlynur Örn Jakobsson 1989-"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":["Háskóli Íslands"],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014-12-12","date_published":"2014-12-12","updated_at":"2026-07-27T21:39:12Z","subjects":["Lögfræði","Upplýsingalög","Aðgengi að upplýsingum"],"languages":["is"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"http://hdl.handle.net/1946/20157","outbound_label":"Handle","outbound_source":"dc:identifier.uri"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:contributor","label":"Contributor","values":["Háskóli Íslands"]},{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Hlynur Örn Jakobsson 1989-"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date.accessioned","label":"Dc Date Accessioned","values":["2014-12-12T08:25:36Z"]},{"key":"dc:date.available","label":"Dc Date Available","values":["2014-12-12T08:25:36Z"]},{"key":"dc:date.issued","label":"Date","values":["2014-12-12"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Lögfræði","Upplýsingalög","Aðgengi að upplýsingum"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language.iso","label":"Language (ISO)","values":["is"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier.uri","label":"Identifier URI","values":["http://hdl.handle.net/1946/20157"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description.abstract","label":"Abstract","values":["Réttur almennings til aðgangs að gögnum er verndaður í upplýsingalögum, nánar tiltekið 1. mgr. 5. gr. laganna. Þetta eru þýðingarmikil réttindi borgara samfélagsins, sem hefur leitt af sér opnari og gegnsærri stjórnsýslu. Takmörkun á þeim rétti er óheimil nema lög segja til um annað, á grundvelli tiltekinna sjónarmiða. Í upplýsingalögum er sérsök heimild til takmörkunar vegna einkahagmsuna einstaklinga. Einstaklingar hafa almennt rétt til friðhelgi einkalífs, enda mikilvægt að þeir geti treyst því að viðkvæmar upplýsingar sem þá varðar séu ekki á allra vörum enda gæti frjálst flæði þeirra valdið þeim miklum skaða, fjárhagslega og andlega. Í þessari ritgerð verður þessi takmörkunarheimild tekin til skoðunar og kannað hvenær heimilt er að beita henni. Málsliðurinn sem verndar þessa einkahagsmuni, þ.e. 1. málsl. 1. mgr. 9. gr. upplýsinga nr. 140/2012, er matskennd og svarar þessu álitaefni ekki með nákvæmum hætti. Af þeim ástæðum mun ritgerðin byggjast að milu leyti á úrskurði úrskurðanefndar um upplýsingamál og kannað hvaða sjónarmið standa á bakvið málsliðinn í frumvarpinu til upplýsingalaga."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Takmörkun á upplýsingarétti almennings vegna einkahagsmuna einstaklinga"]}]}],"canonical_facts":{"dc:contributor":["Háskóli Íslands"],"dc:creator":["Hlynur Örn Jakobsson 1989-"],"dc:date.accessioned":["2014-12-12T08:25:36Z"],"dc:date.available":["2014-12-12T08:25:36Z"],"dc:date.issued":["2014-12-12"],"dc:description.abstract":["Réttur almennings til aðgangs að gögnum er verndaður í upplýsingalögum, nánar tiltekið 1. mgr. 5. gr. laganna. Þetta eru þýðingarmikil réttindi borgara samfélagsins, sem hefur leitt af sér opnari og gegnsærri stjórnsýslu. Takmörkun á þeim rétti er óheimil nema lög segja til um annað, á grundvelli tiltekinna sjónarmiða. Í upplýsingalögum er sérsök heimild til takmörkunar vegna einkahagmsuna einstaklinga. Einstaklingar hafa almennt rétt til friðhelgi einkalífs, enda mikilvægt að þeir geti treyst því að viðkvæmar upplýsingar sem þá varðar séu ekki á allra vörum enda gæti frjálst flæði þeirra valdið þeim miklum skaða, fjárhagslega og andlega. Í þessari ritgerð verður þessi takmörkunarheimild tekin til skoðunar og kannað hvenær heimilt er að beita henni. Málsliðurinn sem verndar þessa einkahagsmuni, þ.e. 1. málsl. 1. mgr. 9. gr. upplýsinga nr. 140/2012, er matskennd og svarar þessu álitaefni ekki með nákvæmum hætti. Af þeim ástæðum mun ritgerðin byggjast að milu leyti á úrskurði úrskurðanefndar um upplýsingamál og kannað hvaða sjónarmið standa á bakvið málsliðinn í frumvarpinu til upplýsingalaga."],"dc:identifier.uri":["http://hdl.handle.net/1946/20157"],"dc:language.iso":["is"],"dc:subject":["Lögfræði","Upplýsingalög","Aðgengi að upplýsingum"],"dc:title":["Takmörkun á upplýsingarétti almennings vegna einkahagsmuna einstaklinga"],"dc:type":["Thesis"]},"updated_at":"2026-07-27T21:39:12Z"}