Fiskar á þurru landi. Lýsingar á aðlögun innflytjenda í skáldskap og veruleika

Í þessari ritgerð er fjallað um aðlögun innflytjenda að nýju samfélagi. Fyrst er aðlögun skoðuð út frá fræðilegu sjónarmiði og tvö mismunandi módel sem lýsa aðlögun eru kynnt. Fjallað er bæði um aðlögun hópa að nýjum samfélögum og aðlögun einstaklinga út frá hugtakinu menningaráfall, sem leggur áherslu á tilfinningaástand og hegðun innflytjandans. Aðlögun Vestur-Íslendinga að nýjum samfélögum á tímum fólksflutninganna miklu á 19. öld verður skoðuð út frá skáldsögunni Brasilíufararnir eftir Jóhann Magnús Bjarnason. Fyrst verður fjallað stuttlega um fólksflutninganna miklu og bókin og höfundur hennar verða kynnt. Síðan verður aðlögun Íslendinganna í bókinni að nýju samfélagi skoðuð út frá fræðilegu sjónarhorni. Að því loknu verður til samanburðar fjallað um mína persónulega reynslu sem innflytjandi á Íslandi og aðlögun mín að íslensku samfélagi skoðuð í fræðilegu samhengi. Í niðurlagi verður stuttlega fjallað um aðlögun Íslendinga nú til dags að samfélagi í Suður-Ameríku. Tilgangurinn með því að nota skáldsöguna Brasilíufararnir og mína reynslu sem innflytjanda er í senn að öðlast og miðla dýpri skilningi á aðlögunarferli innflytjenda í nýju samfélagi.

Author dc:creator

• Castillo Calle, Sandra Yildiz, 1985-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Íslenska sem annað mál
• Brasílíufararnir (skáldsaga)
• Innflytjendur
• Aðlögunarhæfni
• Fólksflutningar (félagsfræði)

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/11877

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/11877